Արխիւ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայաստանի մէջ սկիզբ առին մեծանուն գիտնական, լեզուաբան, բառարանագիր Հրաչեայ Աճառեանի ծննդեան 150-ամեակին նուիրուած ձեռնարկները։ Հին տոմարով այս շաբաթավերջին՝ մարտի 8-ին (նոր տոմարով՝ 20-ին) ծնած է անմահ լեզուաբանը, որուն յոբելենական 150-ամեակը ընդգրկուած է ԻՒՆԷՍՔՕ-Ի 2026-2027-ի օրացոյցին մէջ։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Սկզբունքներ՝ այն բարոյական համոզումներն են, որ կեանքը կը վերանորոգեն եւ անոր ուղղութիւն կու տան։ Ահաւասի՛կ, այս իմաստով, մեր հոգեւոր կեանքին երեք սկզբունքը կը կազմեն՝ Աստուծոյ հետ երկխօսութիւն, մարդուն ինք իրեն հետ հաղորդակցութիւն, այսինքն ներհայեցողութիւն եւ վերջապէս հաւաքական, ընկերային կեանքի մէջ ուրիշներու հետ հաղորդակցութիւն։

Երէկ, Երեւանի մէջ, Հայաստանի անվտանգութեան խորհուրդը գումարեց ժողով մը՝ գլխաւորութեամբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանի։ Ժողովին մասնակցեցաւ նաեւ Հանրապետութեան նախագահ Վահագն Խաչատուրեան։

 ԱՐԱ ԳՕՉՈՒՆԵԱՆ

Սանկտ Փոլթենի Եպիսկոպոսաց հաւաքի լոյսին տակ Պոլսոյ Պատրիարքական Աթոռին տեսակէտէ հակասական կացութիւն -3
Պոլսոյ Պատրիարքական Աթոռի առանձնայատուկ դիրքով պայմանաւորուած հաւասարակշռութիւններու անտեսումը օգուտէ աւելի վնասաբեր է:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Այս յօդուածաշարքերուն ամենէն հետաքրքրիր գրողը Ճոն Պեռնարն է (1901-1971), որ իր գիտական յօդուածներով ու մտածողութեամբ յաջողած է մեծ ազդեցութիւն ունենալ գիտութեան զարգացման մէջ: Գիտական, ինչպէս նաեւ բժշկական աշխարհի մէջ օգտագործուող շատ մը մեքենաներ ստեղծագործութիւնն են անոր աշակերտներուն։

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

​Ծնած է 7 յունուար 1825-ին, Պոլսոյ Բերա թաղամասին մէջ:
1828-1830-ին ապրած է Ղալաթիոյ մէջ:
Այտընեան կրթութիւն ստացած է Վենետիկի մխիթարեաններու եւ ապա Ղալաթիոյ Վիեննայի մխիթարեաններու վարժարաններէն ներս:

ՎԱ­ՐԱՆԴ ՔՈՐԹ­ՄՈ­ՍԵԱՆ

Մեծ պահքի այս ճամբորդութիւնը հրաշալի առիթ մըն է իւրաքանչիւր հաւատացեալի համար, կտրուելով աշխարհէն եւ իր ականջները գոցելով աշխարհի աղմուկին դիմաց, բանալ զայն երկնայինին դիմաց եւ լսել, թէ՝ «Ես եմ իրաւ [քաջ] հովիւը.

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Մարդ երբ մեղանչէ, սխալի, սայթաքի ու ապա գիտակցի իր գործածներուն՝ կը զղջայ, կը խոստովանի եւ ներողութիւն կը խնդրէ: Երբեմն մարդիկ ծանր սխալներ ու մեղքեր կը գործեն, կը գիտակցին, բայց եւ այնպէս, կը վախնան զղջալէ ու ներողութիւն խնդրելէ, ներքին համոզում մը ունենալով, թէ Աստուած պիտի չներէ զիրենք: 

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Այս աշխարհի գիտութեան համար տարուած աշխատութիւնները եւ յոգնութիւնները մէկ կողմէն, եւ հոգեւոր կեանքի պէտքերուն համար սկիզբէն ի վեր եղած բազմադիմի յայտնութիւններ միւս կողմէն՝ կը սահմանափակեն մարդուն կեանքի նպատակը. կը նեղցնեն անոր հորիզոնը եւ արգելք կ՚ըլլան Քրիստոսի ձայնին, որ կ՚ըսէ. «Ինծի եկէք. ինծի եկէք՝ ո՛վ բոլոր յոգնածներ եւ բեռնաւորուածներ, եւ ես հանգիստ կու տամ ձեզ». (ՄԱՏԹ. ԺԱ 28)։