ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
14 հոկտեմբերը կը յուշէ ծննդեան տարեդարձը լիբանանահայ գրող ու գրականագէտ, անուանի պատմաբան եւ սերունդներու բազմավաստակ ուսուցիչ, բանաստեղծ, խմբագիր եւ ներհուն գրաքննադատ, բազմաթիւ մեծարժէք երկերու հեղինակ Լեւոն Վարդանի (Լեւոն Պետիրեան՝ աւազանի անունով, Հալէպ, 14 հոկտեմբեր 1925 - Պէյրութ, 9 դեկտեմբեր 1997):
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ահաւասի՛կ, կին մը եւս` Նոպէլեան գրականութեան մրցանակակիր։
Էնն Քարսըն. անուն մը, որուն գրականութեան մէջ կը հանդիպին հին Յունաստանի իմաստութիւնը, ժամանակակից մարդուն հոգեկան տագնապները, կորսուած խօսքերու արձագանգները եւ գրականութեան սահմանները անդադար ընդարձակելու համարձակութիւնը:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Կարգ մը ժապաւէններ կը դիտենք եւ երբ անոնց վերջաւորութիւնը հասնի՝ կը զգանք, որ պատմութիւնը աւարտեցաւ։ Իսկ կան ժապաւէններ, որոնց վերջաւորութիւնը իրականութեան մէջ սկիզբ մըն է։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Գրող, բանաստեղ եւ ուսուցիչ Յովհաննէս Սեթեան (Եոսէյ Վանանթնսեհ) ծնած է 1853 թուականին, Պոլիս, Օթագիւղի մէջ:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մեր բնազդային վերաբերմունքը՝ ձանձրոյթին ընդհանրապէս ժխտական է։ Հազիւ կը զգանք, որ ժամանակը դանդաղ կ՚անցնի եւ մեր շուրջը ոչինչ տեղի կ՚ունենայ, անմիջապէս կը փնտռենք այդ դատարկութիւնը լեցնելու միջոց մը։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հոկտեմբերի 4-ին աշխարհի զանազան անկիւններուն կրկին տարածուեցաւ կասիայի անուշաբոյրը։
Շուէտի մէջ այդ օրը վաղուց վերածուած է սիրուած աւանդութեան մը, երբ սրճարաններուն, փուռերուն եւ տուներուն մէջ մարդիկ կը պատրաստեն աւանդական կասիայով հացը՝ «քանելպուլլէ»ն (kanelbulle), եւ օրուան սովորական ընթացքը որոշ ժամանակով կը փոխարինուի տաք սուրճի, թարմ թխուած անուշեղէնի եւ ընկերակցութեան աւելի դանդաղ ու հաճելի մթնոլորտով։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Աշունը շուտով ամբողջովին կը մտնէ իր իրաւունքներու մէջ։ Հովը կը սկսի զովացնել օդը, իսկ ծառերը, անտեսանելի վրձինի վերջին հարուածներով, կը հագնին ոսկեգոյն, հրաշէկ նարնջագոյն ու բոցավառ կարմիր պատմուճաններ։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
2008-ին «nomophobia» բառը գործածութեան մէջ դրուեցաւ՝ նկարագրելու համար այն անհանգստութիւնը, որ մարդ կը զգայ երբ իր բջիջային հեռաձայնէն հեռու կը մնայ կամ երբ անկարելի կը դառնայ զայն գործածել։ Բառը կազմուած է անգլերէն «no mobile phone phobia» արտայայտութեան կրճատումէն։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Առակները գեղարուեստական գրականութեան ամենէն հարուստ համն ու հոտն են. դարերու խորքէն կու գան եւ իրենց մէջ կը պահեն մարդկային իմաստութեան անանց խտացումը։
ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
3 հոկտեմբերին կը լրանայ մահուան 100-ամեակը արեւմտահայ մեծանուն գրող ու երգիծաբան Երուանդ Օտեանի (Պոլիս, 19 սեպտեմբեր 1869 - Գահիրէ, 3 հոկտեմբեր 1926):
Արուեստագէտ սերունդի ականաւոր վիպագիրներէն: Դասական հմտութեամբ մեր մտաւորական մեծագոյն ուժերէն մէկը, որուն գործերը՝ ժամանակակից բարքերու ընդմէջէն կասկածի տակ կ՚առնեն ու կը խարազանեն մարդոց ուռուցիկ «արժէքներ»ն ու «առաքինութիւններ»ը՝ հասնելով երբեմն ծայրայեղ փափկանկատութիւններու:
