Ընկերա-մշակութային

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Ս. Ծնունդ է դարձեալ: 
Մարդիկ վազքի մէջ են: 
Նոր տարուան տօնական օրերը տակաւին իրենց թարմութիւնն ու հմայիչ ազդեցութիւնը չեն կորսնցուցած:

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Սիրան Սեզայի մասին մեր նախորդող երեք շաբաթներու վրայ տարածուած սիւնակները այսօր իր աւարտին կը հասցնենք, այս անգամ մեր ընթերցողներուն ներկայացնելով Սեզայի նամակներէն նմոյշներ:

ԽՈՐԷՆ. ՔՀՆՅ. ՊԷՐԹԻԶԼԵԱՆ

Ծառ մը ըլլանք հաւատքի լոյսով
Յոյսի մշտադալար ճիւղերով
Սիրոյ անկողոպտելի զարդերով

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Ճէք Լանտընի «Ադամէն առաջ» (Before Adam) վէպը 20-րդ դարու սկիզբի ամերիկեան գրականութեան մէջ առանձնայատուկ տեղ կը գրաւէ՝ իր գաղափարական խորութեամբ, գիտական հետաքրքրութեամբ եւ մարդաբանական երեւակայութեամբ։

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Կաղանդէն օրեր առաջ Երեւանի մէջ լոյս տեսաւ պոլսահայ մեծանուն գրող Զահրատէն նոր գիրք մը՝ «Կաղանդի տոպրակներ» խորագրով, ամբողջութեամբ կազմուած Կաղանդին նուիրուած բանաստեղծութիւններէն։

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Վերջին տասնամեակին հայկական իրականութեան մէջ հետաքրքրական եւ լուռ կերպով արմատացող երեւոյթ մը ի յայտ եկած է․ Հայաստանը աշխարհասփիւռ հայութեան համար սկսած է վերածուիլ այն վայրը, ուր կը փափաքին այցելել ո՛չ միայն զբօսնելու, պտտելու, այլեւ՝ տօնելու համար։ 

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Հայրս Եւրոպայէն շատ գեղեցիկ կարմիր վերարկու մը բերած էր ինծի համար։ Հոկտեմբեր ամիսն էր։ Ձմեռը մեր քով կ՚ուշանայ։ Հազիւ դեկտեմբերի կէսերուն կը սկսինք վերարկու հագուիլ եւ վերարկուս այնքան գեղեցիկ եւ տօնական էր, որ մայրս ըսաւ.

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Տարին կը գտնուի իր վերջին շունչի եզրին։ Դեկտեմբերի ցուրտ մը կը շրջի փողոցները, շէնքերուն պատուհանները կը փայլեցնեն թեթեւ դեղին լոյսերը, իսկ մարդիկ՝ յոգնած, բայց, լուռ յոյսով, կը բանան իրենց աչքերը նոր սկիզբի մը ակնկալութեամբ։

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԿՈՊԷԼԵԱՆ

Անկասկա՛ծ, ֆրանսական զաւեշտական շարժարուեստի մեծ դասականներէն է «Կաղանդ պապան լղրճուկին մէկն է» ժապաւէնը։

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Ձմեռը սովորաբար կը ներկայանայ որպէս բնութեան հանդարտութեան ու նահանջի եղանակ։ Հիմա այն պահն է, երբ ծառերը կը մերկանան, գետինը կը թացնայ, արեւը կը պակսի եւ վառ գոյները կը նահանջեն…