ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ
«Կեանքում ամէն ինչ կորցնէք՝ նշանակում է գոյութիւն ունենալուց դադարել, յատկապէս,երբ կորցնում եւ այն ամէն ինչը, որով դու կազմաւորուել եւ արժէքաւորուել ես (յատկապէս հոգեկան եւ մտային աշխարհում)»։
Շահէ Տէր-Գէորգեան
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայաստանի Ազգային գրադարանին մէջ վերջերս կեանքի կոչուեցաւ իմաստալից եւ հեռանկարային նախաձեռնութիւն մը, որ միաժամանակ հայուհիի մը ամբողջ կեանքի երազանքին իրականացումն էր եւ քայլ մը՝ դէպի արդիական ու բոլորին հասանելի գրադարանային համակարգ։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Կան մարդիկ, որոնց հետ կեանքը մեզ կը հանդիպեցնէ աշխատանքի բերումով, բայց, ժամանակի ընթացքին կը հասկնաս, որ անոնք այլեւս միայն գործակիցներ չեն։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ես չեմ գիտեր, թէ ո՛ւր է Գատըգիւղի «Թելլալզատէ» փողոցը։ Չեմ պատկերացներ, թէ ճիշդ ինչպէս կը շնչէր ինծի անծանօթ անունով այդ թաղը, ո՛չ ալ 1950-ականներու Պոլսոյ միջավայրը ամբողջութեամբ կրնամ աչքիս առջեւ բերել։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
2026 թուականի սեպտեմբերի 28-ը Նատիա Գօչունեանի կեանքին մէջ սովորական թիւ մը եւ օր մը չէ։ Այսօր, անոր ծննդեան 75-ամեակն է՝ կեանքի մը այն հանգրուանը, ուր տարիները այլեւս չեն չափուիր միայն անցած օրերու թիւով, այլ՝ հանդիպած մարդոց, ապրուած պահերու, կատարուած գործերու եւ ձգած հետքերու գումարով
ՏՔԹ. ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ
Ազնուափայլ եւ սիրելի տիկին Նատիա,
Մեծ ուրախութեամբ եւ խորին յարգանքով կը շնորհաւորեմ Ձեզ՝ Ձեր կեանքի 75-ամեակին, ինչպէս նաեւ լրագրական գործունէութեան 45-ամեայ յոբելեանին առիթով։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Հաճոյքով, սիրով, յարգանքով, անսակարկ զոհաբերութեամբ եւ պատրաստակամութեամբ, սեպտեմբերի 10-էն ի վեր Պոլսոյ մէջ, «հայկական» Պոլսոյ մեր բոլոր շրջապտոյտները իրականացուց եւ միեւնոյն ատեն սիրայօժար մեզի ընկերացաւ Պոյսոյ ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթի գլխաւոր խմբագիր Արա Գօչունեան, որուն համար մեծապէս շնորհապարտ ենք, մենք՝ այր եւ կին Պետիկեաններս:
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Բանաստեղծ, մտաւորական, ուսուցիչ եւ թարգմանիչ Եդուարդ Գօլանճեան ծնած է Սկիւտար, Պոլիս, 1880 թուականի նոյեմբերի 9-ին: Ուսանած է Սկիւտարի Պէրպէրեան վարժարանէն ներս, ուրկէ ալ շրջանաւարտ եղած է:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Երջանիկ մարդիկ ամենէն լաւ բաները ունեցողներ չեն, այլ անոնք են, որոնք իրենց ունեցածը այնքան կը սիրեն, որ չեն ուզեր զայն կորսնցնել»։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Պատերազմները, արշաւանքները, տեղահանութիւններն ու վանքերու աւերումները դարերու ընթացքին ցրուած են հայոց հոգեւոր ժառանգութիւնը աշխարհի չորս կողմերը։ Խաչեր, ձեռագիրներ, եկեղեցական սպասներ եւ սուրբերու մասունքներ տարբեր ժամանակներու մէջ դուրս եկած են իրենց բնօրրանէն ու յայտնուած՝ օտար երկիրներու գանձատուներուն, թանգարաններուն կամ մասնաւոր հաւաքածոներուն մէջ։
