Ընկերա-մշակութային

ԿԱՍԻԱՅԻ ԱՆՈՒՇԱԲՈՅՐԸ՝ ԱՆՀԱՆԳԻՍՏ ԱՇԽԱՐՀԻ ՄԷՋ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հոկտեմբերի 4-ին աշխարհի զանազան անկիւններուն կրկին տարածուեցաւ կասիայի անուշաբոյրը։
Շուէտի մէջ այդ օրը վաղուց վերածուած է սիրուած աւանդութեան մը, երբ սրճարաններուն, փուռերուն եւ տուներուն մէջ մարդիկ կը պատրաստեն աւանդական կասիայով հացը՝ «քանելպուլլէ»ն (kanelbulle), եւ օրուան սովորական ընթացքը որոշ ժամանակով կը փոխարինուի տաք սուրճի, թարմ թխուած անուշեղէնի եւ ընկերակցութեան աւելի դանդաղ ու հաճելի մթնոլորտով։

ԾԱՌԵՐՈՒ ՔԱՂՑՐ ՀԻՒԹԸ. ՄՇԱԿՈՅԹՆԵՐ ՄԻԱՑՆՈՂ ԲՆԱԿԱՆ ՀՐԱՇՔԸ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Աշունը շուտով ամբողջովին կը մտնէ իր իրաւունքներու մէջ։ Հովը կը սկսի զովացնել օդը, իսկ ծառերը, անտեսանելի վրձինի վերջին հարուածներով, կը հագնին ոսկեգոյն, հրաշէկ նարնջագոյն ու բոցավառ կարմիր պատմուճաններ։

ՀԵՌԱՁԱՅՆԷՆ ՀԵՌՈՒ ՄՆԱԼՈՒ ՎԱԽԸ․ ՄԵՐ ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐՈՒ ՆՈՐ ԿԱԽՈՒԱԾՈՒԹԻՒՆԸ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

2008-ին «nomophobia» բառը գործածութեան մէջ դրուեցաւ՝ նկարագրելու համար այն անհանգստութիւնը, որ մարդ կը զգայ երբ իր բջիջային հեռաձայնէն հեռու կը մնայ կամ երբ անկարելի կը դառնայ զայն գործածել։ Բառը կազմուած է անգլերէն «no mobile phone phobia» արտայայտութեան կրճատումէն։

ԱՌԱԿՆԵՐԸ՝ ԿԵԱՆՔԻ ԻՄԱՍՏՈՒԹԵԱՆ ԼՌԵԼԵԱՅՆ ՈՒՍՈՒՑԻՉՆԵՐԸ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Առակները գեղարուեստական գրականութեան ամենէն հարուստ համն ու հոտն են. դարերու խորքէն կու գան եւ իրենց մէջ կը պահեն մարդկային իմաստութեան անանց խտացումը։

ՄԱՀՈՒԱՆ 100-ԱՄԵԱԿ ԵՐՈՒԱՆԴ ՕՏԵԱՆԻ

ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ

3 հոկտեմբերին կը լրանայ մահուան 100-ամեակը արեւմտահայ մեծանուն գրող ու երգիծաբան Երուանդ Օտեանի (Պոլիս, 19 սեպտեմբեր 1869 - Գահիրէ, 3 հոկտեմբեր 1926):
Արուեստագէտ սերունդի ականաւոր վիպագիրներէն: Դասական հմտութեամբ մեր մտաւորական մեծագոյն ուժերէն մէկը, որուն գործերը՝ ժամանակակից բարքերու ընդմէջէն կասկածի տակ կ՚առնեն ու կը խարազանեն մարդոց ուռուցիկ «արժէքներ»ն ու «առաքինութիւններ»ը՝ հասնելով երբեմն ծայրայեղ փափկանկատութիւններու:

ԶԱՐԵՀ ԳԱԶԱԶԵԱՆ (1883 - 1968)

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Բանաստեղծ, գրող եւ խմբագիր Զարեհ Գազազեան ծնած է 1883 թուականի մարտի 1-ին, Իզմիր:  
Նախնական կրթութիւնը ստացած է ծննդավայրի Մեսրոպեան վարժարանէն ներս, ապա յաճախած է տեղւոյն ամերիկեան եւ ֆրանսական քոլէճները: 

ԳԻՏԵԼԻՔԻ ԾԱՆՐ ԲԵՌԸ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

«Գիտելիքը որքան կը շատնայ, տառապանքն ալ նոյնքան կը շատնայ»․ այս խօսքը, որ կապուած է Արթուր Շոփենհաուըրի փիլիսոփայական մտածողութեան հետ, առաջին հայեացքով կրնայ չափազանց մռայլ թուիլ։ Չէ՞ որ սովորաբար կը հաւատանք, թէ գիտելիքը մարդը կը լուսաւորէ, կը զարգացնէ եւ կ՚ազատագրէ։

ԹՌՉՈՒՆՆԵՐՈՒ ԵՒ ԱՅԼ ԱՐԱՐԱԾՆԵՐՈՒ ՄԱՍԻՆ ԱՒԱՆԴՈՒԹԻՒՆՆԵՐ՝ ՎԱՐԱՆԴԱՅԷ ՆԵՐՍ - ԱՐՑԱԽԵԱՆ ՄՇԱԿՈՅԹԻ ԹՈՒԱՅԻՆ ՏՈՒՆԸ՝ ԵՐԵՒԱՆԻ ՄԷՋ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Վերջերս Երեւանի մէջ գործարկուած է «Արցախեան մշակոյթի թուային տուն» (artsakhian org.) հարթակը, որ կը միտի մէկտեղել եւ պահպանել Արցախի ոչ-նիւթական մշակութային ժառանգութիւնը։ Ֆիզիքապէս անհասանելի դարձած Արցախը փոխադրուած է թուային տարածք։

ՊԱՏԵՐԱԶՄՆԵՐԸ ԴԱԴՐԵՑՆԵԼ, ՓՐԿԵԼ ԳԵՏԵՐԸ

ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ

Մինչեւ ե՞րբ մարդիկ պիտի պատերազմին եւ անտեսեն սպառնացող ծանր վտանգներ, որոնց շարքին՝ աշխարհի գետերու չորացման հոլովոյթը: Մինչեւ ե՞րբ զէնք արտադրող փոքրամասնութիւն մը պիտի շարունակէ քանդել մեծամասնութեան մը կեանքը եւ երկիրը: Գետերը սկսած են չորնալ:

ՇԱՀԷԻՆ ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆԸ…

ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ

«Կեանքում ամէն ինչ կորցնէք՝ նշանակում է գոյութիւն ունենալուց դադարել, յատկապէս,երբ կորցնում եւ այն ամէն ինչը, որով դու կազմաւորուել եւ արժէքաւորուել ես (յատկապէս հոգեկան եւ մտային աշխարհում)»։
Շահէ Տէր-Գէորգեան

Էջեր