ԱՆՏԷՐ ՊԻՏԻ ԸԼԼԱՆՔ
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ ժողովուրդին մէջ գոյութիւն ունի փոքրամասնութիւն մը, որ կը հաւատայ հետեւեալին. ազգին մասին միշտ պէտք է դրական ու լաւատես արտայայտուիլ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ ժողովուրդին մէջ գոյութիւն ունի փոքրամասնութիւն մը, որ կը հաւատայ հետեւեալին. ազգին մասին միշտ պէտք է դրական ու լաւատես արտայայտուիլ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքը զգլխիչ արագութեամբ կ՚ընթանայ, մէկ օրէն միւսը հիացումով կը նշմարուին յեղաշրջումներ, փոփոխութիւններ՝ գաղափարներու եւ բարքերու, ապրելակերպերու մէջ՝ որոնք դժբախտաբար պատուոյ, խղճի եւ բարոյականութեան զգացումներ կը բթացնեն ընդհանրապէս մարդոց մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Տակաւին երիտասարդ ես ու կը կարծես, թէ դիւրին պիտի ըլլայ աշխարհը նուաճելը, սակայն, ժամանակը պիտի սորվեցնէ, որ աշխարհը նուաճելու համար բաւարար չէ երազներ ունենալը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Բնութեան մէջ կարելի է տեսնել Աստուծոյ մեծութիւնը։ Զոր օրինակ, բուսական աշխարհին մէջ Աստուծոյ ճաշակը եւ վայելչութիւնը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այսօր առաջին անգամ ըլլալով կը մեկնիս օտարութեան եւ որոշ ժամանակ ամէն բան պիտի ըլլայ նոր ու անծանօթ. դէմքերը նո՛ր, բարեւը նո՛ր, հացին ու ջուրին համը անգամ նոր։ Ժամանակ մը ետք պիտի դադրին օտար ըլլալէ.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Աստուած ինքզինք կը յայտնէ որպէս Սէ՛ր։ Աստուած, «Որ Էն», ինքզինք յայտնեց իբրեւ Ան՝ որ «հարուստ է շնորհքով եւ հաւատարմութեամբ». (ԵԼՔ. ԼԴ 6)։ Ուստի, Աստուած, իր բոլոր գործերուն մէջ, ցոյց կու տայ իր բարեհաճութիւնը, իր բարութիւնը, իր շնորհքը, իր իմաստութիւնը, իր ՍԷՐը, բայց, նաեւ իր հաստատամտութիւնը, իր ՃՇՄԱՐՏՈՒԹԻՒՆը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կը հաւատանք, որ հայ ժողովուրդին դժբախտութիւններէն մէկը «ծայրայեղութեան» բացասական երեւոյթ ըլլալը սորվեցնելը եղած է, որովհետեւ ամէն ժամանակէ աւելի այսօր կարիքն ունինք ծայրայեղ ու տեղ մը խենթ հայրենասէրներու, որովհետեւ ծայրայեղութիւնն է, որ մարդը կապուած կը պահէ իր արժէքներուն։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Հոգեւոր կեանքը հիասքանչ հոգեւոր փորձառութիւն մըն է։ Ան «կրօնք» մը չէ, կրօնական արարողութիւն մը չէ, որ մարդը կը հոգեւորացնէ։ Բայց ի՞նչ է «կրօնք»ը…
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հաւաքականութեան հանդէպ հրեաներու ունեցած գիտակցութիւնը նախանձելի վիճակ մը ունի։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Գիտութիւնը Աստուծոյ մէկ շնորհքն է։ Գիտութիւնը բնութիւնը ճանչնալ է, եւ քանի որ բնութիւնը Աստուծոյ ստեղծագործութիւնն է, ան Աստուած ճանչնալու, Անոր մօտենալու ապահով ճամբան է։