Հոգե-մտաւոր

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կ՚ապրինք այնպիսի ապականած հասարակութեան մը մէջ, ուր խիղճը, բարութիւնը եւ նման ազնիւ արժէքներ անհետացած եւ անոնց տեղ եկած են նորերը՝ աւելի յոռի, ստորին ու չար:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդ ի՞նչ բանի մէջ կը նկատէ իր երջանկութիւնը։ Կամ ի՛նչ բան որ իր սիրոյն եւ բաղձանքին գլխաւոր առարկան է, իր սիրտը կամ բնութիւնն ալ նո՛յնն է։ Այո՛, սիրտ կամ բնութիւն մէ՛կ են։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մենք կը հաւատանք, որ Նոր կտակարանը ամբողջացումն է Հին կտակարանին, սակայն, այդ երկուքին մէջ կը տեսնենք որոշ տարբերութիւններ՝ նոյնիսկ շատ անգամ հակասութիւններ, որոնք լուրջ բացատրութեան կը կարօտին:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդիկ երկու կերպ ծնունդ ունին. մարմնական եւ հոգեկան։ Մարմնական ծնունդը մեղանչական մասն է եւ մահացու, որ ենթակայ է ապականութեան։ Հոգեկան ծնունդը անմեղութեան եւ սրբութեան ծնունդն է, որ մահ եւ ապականութիւն չունի, քանի որ «Մարմինէն ծնածները մարմին են եւ հոգիէն ծնածները՝ հոգի՛»։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

«Ձեր խիղճին չեմ կրնար ձգել հայ ժողովուրդի մտաւոր կարողութիւնները կասկածի տակ առնելու, հայ ժողովուրդի ազգային արժանապատուութիւնը վիրաւորելու Ձեր վտանգաւոր փորձերը, որովհետեւ ազգային արժանապատուութեան գիտակցութիւնը այսօր սփիւռքահայութեան գոյատեւման ամենէն զօրաւոր ազդակներէն մէկն է».

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Պահ մը խորհեցէք սիրելի բարեկամներ. ո՜րքան լուսաւոր եւ բարեբեր պիտի ըլլար ամբողջ աշխարհը եւ կեանքը՝ եթէ իւրաքանչիւր ոք իր ունեցած բարոյական կամ նիւթական ճոխութենէն բաժին մը հանէր իր եղբօրը։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Բոլորս ալ վստահաբար լսած ենք, որ խնամի-ծանօթ-բարեկամ սկզբունքով կ՚առաջնորդուի ներկայ աշխարհը. կարողութիւն, իմաստութիւն եւ այլ «ութիւն»ններով վերջացող բոլոր բառերը աւելորդ են պարզապէս:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Շողոքորթութիւն»ը Սուրբ Գիրքին մէջ զանազան առիթներով յիշուած է որպէս անխորհուրդ եւ վատ ունակութիւն։ Ստորեւ կը ներկայացնենք հատուածներ այս նիւթով։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայ գրականութեան մէջ կան աշխատութիւններ, որոնք հասարակ վէպ կամ գիրք ըլլալէ աւելի փիլիսոփայական գանձեր են. աշխատութիւններ՝ որոնք մարդը կը մղեն մտածելու, վերլուծելու եւ վերատեսութեան ենթարկելու համոզումները։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ազգային պատմութեան մէջ ծանօթ է Խոսրովի սպանութեան պարագան։ Ուստի, Խոսրովի մահէն ետք Հայաստան անկերպարան վիճակ մը կը ստանայ։ Պարսիկները կը տիրեն անոր եւ իրենց գերիշխանութեան տակ կ՚առնեն։