Արխիւ

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Հայկական ասացուածքը կ՚ըսէ. «Լեցուր ժամանակդ», զայն կրնանք համարել փիլիսոփայական ու խոր: Մարդկային ժամանակը եթէ գոյութիւն ունի նոյն մարդկային զգացողութեան սահմանումով, այդ մէկը ինքն իրմէ չի կրնար ըլլալ տիեզերական, քանի նախ մարդով կը բանի, իսկ մարդով բանելու բանաձեւն ու գոյականութիւնը ժամանակին՝ նոյն այդ ժամանակի այսպէս ըսած՝ լեցնելն է:

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Յովհաննէս վրդ. Թորոսեան, աւազանի անունով Թորոս, ծնած է 28 յունուար 1864-ին (ոմանք 1960 կու տան Թորոսեանի ծննդեան թուականը), Պարտիզակ: Հայ հոգեւորական, Վենետիկի Մխիթարաեան միաբանութեան անդամ, բանասէր, պատմաբան, խմբագիր ու թարգմանիչ:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայրենադարձութիւնը ազգի մը զօրութեան ամենէն կարեւոր ազդակն է, որովհետեւ երբ քով քովի կու գաս, ուժ կը դառնաս՝ բնականաբար կը զօրանաս: Հայրենադարձութեամբ պետութիւնը շատ աւելի մեծ հարկեր գանձելով կրնար բանակը զօրացնել, կրնար զէնք, զինամթերք աւելցնել, սակայն, թէ՛ նախկին եւ թէ ներկայ իշխանութեան հետ այդ մէկը կատարելը անկարելի էր, որովհետեւ անոնք ազգը հարստացնելու փոխարէն իրենք զիրենք կը հարստացնէին։

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Պատերազմ է եւ հայր Բարսեղին թաղումը…
Տխուր էր, շա՜տ տխուր…
Տասնամեակներ… Ամբողջ կեանք մը եկեղեցիին նուիրած հայր Բարեղը արագ-արագ պիտի թաղուէր… Ի՛նչ կրնայինք ընել՝ պատերազմ է…

Երէկ, Պալաթի Ս. Հրեշտակապետ եկեղեցւոյ մէջ Արեւագալի արարողութեան նախագահեց Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. արք. Մաշալեան, որ խօսեցաւ նաեւ քարոզ մը։ Ներկայ էին նաեւ Տ. Յարութիւն վրդ. Տամատեան, Պատրիարքական փոխանորդ Տ. Գրիգոր աւ. քհնյ. Տամատեան եւ տեղւոյն հոգեւոր հովիւը՝ Տ. Ներսէս քհնյ. Այվազեան։

Հայաստանի Վերաքննիչ ատեանը վճիռ մը արձակեց Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի դիւանապետին մասին:
Փոփոխութեան ենթարկուած խափանման միջոցով՝ Տ. Արշակ արք. Խաչատրեան անյապաղ ազատ արձակուեցաւ բանտէն:

Հաւատք, յոյս եւ յաղթանակ. «Ոսկէ տուպլ» ժապաւէնը մեծ ուշադրութեան առարկայ՝ հայ հանդիսատեսին կողմէ:
Շարժանկարէ մը շատ աւելին. վկայութիւն մը, թէ մարմնամարզը տաք, ազնիւ ու իսկապէս մարդկային սիրտ ունի:

Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներն ու Իսրայէլը կը շարունակեն թիրախաւորել Իրանը։ Պատերազմը արդէն ուր որ է շաբաթէ մը ի վեր ընթացքի մէջ է եւ ծանրածանր հետեւանքներ կ՚ունենայ բոլոր առումներով։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Սէրը եւ վախը կը հակադրեն զիրար։ Սէրը առիթներ կը փնտռէ բարին եւ օգտակարը տալու եւ կը հարցնէ. «Ի՞նչ կրնամ ընել ուրիշի համար»։ Վախը զգուշաւոր նայուածքով մը կը դիտէ հաւանական հետեւանքները եւ հարց կու տայ. «Ինծի համար ի՞նչ պիտի ընէիք»։