ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Տեւականօրէն եւ ամէն բնագաւառէ ներս ժողովուրդներու մեծամասնութիւնը՝ մանաւանդ Միջին Արեւելքի մէջ, իր պատկերացումները եւ աշխարհի ընդունումը տեսած է Արեւելք-Արեւմուտքի բաժանարար գիծերու, տարբերութիւններու եւ այդ շարուածքի, ուղղուածութեան ընտրութեան ընդմէջէն:
ԱՆՈՅՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ
Մութ էր եւ ցուրտ…
Ոչ արեւ կար եւ ոչ լուսին…
Յայտնի չէր ցերեկ էր թէ գիշեր…
Լռութիւն, լռութիւն, լռութիւն…
Եւ այս համատարած լռութեան մէջ լսուեցաւ, քարի վրայ նստած, փոքրիկ աղջկան մը մեղմ հեծկլտոցը, որ շուտով փոխուեցաւ լացի…
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Տարի մը եւս իր աւարտին հասաւ, առիթ տալով նոր տարուան մը սկիզբին:
Ի՜նչ-ի՜նչ ապրումներ, յուզումներ, յոյզեր, զգացումներ, երազներ, նպատակներ ու տեսիլքներ մնացին անցեալին մէջ. անոնցմէ մաս մը լաւապէս ապրուեցան, ուրախացուցին կամ տխրեցուցին մեզ, հրճուեցուցին կամ ցաւ պատճառեցին մեզի. որոշ «երազ»ներ իրականացան եւ մաս մըն ալ մնացին անկատար. յաջողեցանք հակառակ բազմաթիւ դժուարութիւններու հասնիլ մեր կարգ մը նպատակներուն, մէկ մասը տակաւին ընթացքի մէջ են, եւ մեր ունեցած յաջողութիւններն ու ձախողութիւնները դուռ բացին մեր դիմաց նոր նպատակներ մշակելու եւ ճանապարհ բանալու՝ ընթանալու համար այդ նպատակներուն ետեւէն. տեսիլքներ ունեցանք, ունինք տակաւին, որոնց իրականացումին համար ո՛չ ճիք եւ ո՛չ ալ եռանդ կը խնայենք, լուսաւորելու, գեղեցկացնելու եւ քաղցրացնելու համար մեր կեանքը, մեր ապրած ընկերութիւնը, մէկ խօսքով ամբողջ մարդկութիւնը:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Օր մը հինգերորդ դասարանի ուսուցչուհին կանգնեցաւ եւ աշակերտներուն ըսաւ.
-Բոլորդ ալ կը սիրեմ (սակայն միտքին մէջ մէկ աշակերտէ մը կը զլանար այդ սէրը: Այդ աշակերտին անունը Թետի էր):
Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
«Թովմաս ըսաւ Իրեն.
-Ցոյց տուր մեզի Հայրը» (Յհ 14.8):
Կարծեց, թէ մարմնաւոր տեսիլքով պիտի տեսնէր Հայրը, կ՚ըսէ, թէ՝ Քեզ տեսանք ու ճանչցանք, մեզի կը պակսի Հօր տեսութիւնը:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Մանաւանդ Հայաստանի մէջ «խեթ» հայեացքով կը նային արաբ-իսրայէլեան խնդրին։ Աւելին ըսեմ, մասնաւորապէս Հայաստանի մէջ կայ կարծիք, որ «պաղեստինեան դատ» անունով դրուածք գոյութիւն չունի, նաեւ Կազզէի շրջանին «տէրութիւն» ընող պաղեստինեան զինեալ խմբաւորումները՝ բոլորն ալ ահաբեկչական են։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Լիբանանահայ հայրենադարձ Սարհատ Աբրահամեանի հետ զրուցեցինք հայրենադարձութեան մասին: Ստորեւ կը ներկայացնենք մեր հարցազրոյցին սղագրութիւնը։
ՏՔԹ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ
Գերմանացի յայտնի հայագէտ գիտնական Եոսէֆ Մարկվարդի գնահատանքը որպէս նախաբան կ՚արձանագրեմ այստեղ՝ երբ համեմատութեան մէջ դնելով Ս. Մեսրոպի եւ Ս. Սահակի գործունէութիւնը գերման յայտնի մտքի լուսաւորիչներ Պիպինի եւ Վինֆրիտի հետ, ըսած է.
ԶԱՔԱՐԻԱ ԹԱՄԷՐ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Մոխրագոյն, փոքրիկ աղաւնի մը, թաքուն կերպով, մտաւ մանուկի մը գծագրութեան տետրին մէջ եւ քնացաւ անոր սպիտակ էջերէն մէկուն վրայ:
Առտու, երբ մանուկը գծագրութեան տետրը բացաւ, անակնկալի եկաւ տեսնելով՝ քնացած աղաւնեակ մը սպիտակ էջի մը վերջաւորութեան:
ԲԺԻՇԿ ՎԱՀԱՆ ԱՐԾՐՈՒՆԻ (1902)
Արեւմտահայերէնի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Չորս յաջորդական գրութիւններով մեր սիրելի ընթերցողներուն ուշադրութեան յանձնեցինք բժիշկ Վահան Արծրունիի «Մի՛ խմեր» գրքոյկը: Այս եւ յաջորդող մի քանի գրութիւններով այս անգամ ընթերցողներու ուշադրութեան պիտի յանձնենք նոյն հեղինակէն մէկ այլ աշխատութիւն, որ կը կրէ՝ «Մի՛ ծխեր» վերնագիրը:
