ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Տարի մը առաջ կամ նախապէս յատուկ ակնածանք մը կը տածէի իմ ազգի ամէն մէկ անդամի նկատմամբ, մասնաւորապէս մեծահասակներու, գիւղաբնակներու: Մեծահասակներու հանդէպ իմ ջերմագին վերաբերմունքը ունի շատ խոր արմատներ. ան կը հասնի մինչեւ իմ մանկութիւն:
Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Ապա կը ճառէ, թէ Քրիստոս ինչպէ՞ս պատուուեցաւ ժողովուրդին կողմէ.
Խօսք. «Հրեաներու մեծ բազմութիւն մը, երբ գիտցաւ» (Յհ 12.9):
ՏՔԹ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ. ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ
Կիլիկիոյ Աթոռակից Տ.Տ. Բաբգէն Ա. Կիւլէսէրեան Կաթողիկոս 152 տարի առաջ ծնաւ Այնթապի մէջ եւ վախճանեցաւ Անթիլիասի նորահաստատ Հայրապետանոցին մէջ 1936 թուին, իր պատասխանատու պաշտօնը վարելէ ետք միայն հինգ տարիներ։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Կրթական բնագաւառի հարցերը դարձեալ օրակարգի վրայ են ներկայ վերամուտի շրջանին։ Այս առթիւ հեռավար ձեւաչափով կարծիքը շօշափեցինք պոլսահայ համալսարանական դասախօս Ալպէր Քեշիշի, որու մօտեցումները կը ներկայացնենք ստորեւ։
ՏՔԹ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ. ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ
Նպատակս քարոզ մը խօսիլ չէ, այլ պարզ փնտռտուք մը կատարելն է աղօթանուէր հաւատացեալի մը ուղղած մէկ հարցումին որպէս պատասխան։ Լսած էր, որ ոմանք «փրկեա՛ զմեզ ի չարէն» կ՚արտասանեն փոխանակ «ի չարէ» ուղիղ ձեւին, ինչպէս ինքս նաեւ լսեր եմ։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Հայաստանի հանրային գործիչ Սուրէն Սահակեանի հետ ունեցանք հարցազրոյց մը, զոր կը ներկայացնենք ստորեւ։
ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ
«Կեանքը տարբեր էր Իրաքի մէջ: Շատ բարգաւաճ գաղութ էր, եւ լաւ կեանք ունէինք»:
Անդօ եւ Շաքէ Արամեանները Ալմելօ, Հոլանտա հասած են Իրաքէն՝ 2012 թուականին:
ՏՔԹ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ. ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ
Երբ մեծ հայրս Յակոբ Արզումանեան, Էվէրէկի քաղաքապետութեան մնայուն պաշտօնեայ, 1925 թուականին Երուսաղէմ իր ուխտի այցելութենէն ետք Գահիրէ իր զաւակներուն մօտ կը հասնէր, հետը բերած էր իր հնատիպ գիրքերէն մի քանին, որոնցմէ մին հօրս վկայութեամբ «Մեկնութիւն Ժամակարգութեան» գիրքն էր, զոր ձեռքերովս կաշեկազմ ամրացուցեր էի տարիներ առաջ։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Թեհրանի «Ալիք»ի առցանց տարբերակի գլխաւոր խմբագիր Արամ Շահնազարեանի հետ ունեցանք հեռավար ձեւաչափով հարցազրոյց մը, որուն սղագրութիւնը կը ներկայացնենք ստորեւ։
ԳԷՈՐԳ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
Երբեմն կը մտաբերեմ մանկութեանս ժամանակ մեր հասցէին ուղղուած յանդիմանութիւններն ու մեզի տրուած խրատները, մեր մեծերուն կողմէ։ Այն ատեն մենք կը վիրաւորուէինք ու կը նեղուէինք, սակայն վերջը կ՚անդրադառնայինք, որ մեր օգտին համար եղած էին անոնք։
