Հարթակ

ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Առաջին արաբ. բարի լոյս:
Երկրորդ արաբ. Լիբանանի, Արեւմտեան ափի, Հարաւային Լիբանանի, Յորդանան Գետի վտակներուն, ալ-Աքսա մզկիթի հրդեհին, Իրաքի աթոմական կայանին հասած հարուածներուն, Սինայի համաձայնագիրին, Քամփ Տէյվիտին, հնազանդութեան պայմանագիրին, Արաբական լիկայի գագաթաժողովներուն, ընդդիմութեան հակառակութիւնները, Ծոցի պատերազմին, Սապրայի ու Շաթիլայի ցեղասպանութեան, Թրիփոլիի ցեղասպանութեան, արտակարգ օրէնքներու եւ ռազմական դրութեան բարի լոյս, ա՜յ անճաշակ ու անդաստիարակ:

ԶԱՐՄԻՆԷ Գ․ ՊՕՂՈՍԵԱՆ

Մեծ պահքի շրջանի կիրակիներէն Անառակ որդիին նուիրուած կիրակիին նախորդ օրերը՝ փետրուարի 23 եւ 24-ը երկար պիտի յիշուի մեր համայնքէն ներս, մատուցուած հարուստ ու իւրօրինակ յայտագիրներով։

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Հարցում. Բարերարութեան մասին որեւէ մէկ բան ըսա՞ծ է Իմաստունը:
Պատասխան. Առակաց 20.6-ին մէջ կը կարդանք. «Մարդոցմէ շատերը իրենց բարերարութիւնը կը հրատարակեն, բայց հաւատարիմ մարդը ո՞վ կրնայ գտնել»: 

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Մարդը իբրեւ անհատականութիւն ներկայիս ամէն ժամանակներէ աւելի զարգացած է, բայց, միեւնոյն ժամանակ (մանաւանդ երկրորդ եւ երրորդ աշխարհի երկիրներու մէջ), աւելի քաղաքականացած է եւ ենթակայ՝ քաղաքական ղեկավարներու ու խմորումներու: Նախկին դարերուն մարդը իբրեւ անհատ ինքնին մեծ ու ազդեցիկ արժէք չէր ներկայացներ՝ նոյնիսկ յարաբերական զարգացած համարուած ընկերութիւններու մէջ:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Հայկական հասարակութեան մեծ տոկոսին համար «Համաս»ը ծայրայեղականներու շարժում մըն է։ Հայկական հանրային կարծիքը ցայսօր կը շարունակէ շփոթով նայիլ Մերձաւոր Արեւելքի մեծ քարտէսին։ Վստահաբար, ան չի զանազաներ Դամասկոսն ու Պէյրութը կամ 1948 թուականի արաբներն ու Երուսաղէմի սրտին մէջ ծուարած «Ժընին»ը։

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Իրադարձութիւնները ցոյց կու տան, որ Կազզէի մէջ հրադադար մը հաստատելու բոլոր փորձերը պիտի շարունակեն տապալիլ։ Այստեղ, անշուշտ, հարկ է հաշուի առնել այն հիմնական փաստը, թէ որեւէ հրադադարի վերջնական համաձայնութիւնը կամ համաձայնութեան գաղտնաբառը կը պատկանի Իսրայէլի հովանաւորին՝ Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներուն, որուն քաղաքական վերնախաւը կ՚ապրի ներքին անորոշութիւն։

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Հայոց պատմութեան մեր առաջին դասը…
Հպարտ հայ ըլլալու մեր առաջին դասը…
Յաղթանակի մեր առաջին դասը…
Բարին չարին յաղթելու մեր առաջին դասը…
Վերջապէս իր անունով մենք կոչուեցանք Հայ եւ մեր երկիրը՝ Հայաստան…

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Նկատի ունենալով որ Մեծ պահքի ճամբորդութեան մէջ ենք տակաւին, այսօրուան մեր սիւնակն ալ պիտի յատկացնենք այդ առիթին: Այսօր, մեր սիրելի ընթերցողներուն պիտի ներկայցնենք լուսահոգի Զարեհ Արք. Ազնաւորեանի մտածումները ապաշխարութեան մասին, քաղուած իր «Հաւատամքի մեկնութիւն»ը աշխատասիրութենէն:

ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Այս ազգին ամենէն գեղեցիկ ու վսեմ կարգախօսներէն մէկը. անոր հարսանեկան սպիտակ զգեստը: Ի՞նչ պատահեցաւ անոր: Ի՞նչ մնաց անկէ բացի անոր ժանգոտած կոճակները, կախուած թեւերը եւ դատարկ գրպանները:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Հարցում. Ի՞նչ կը նշանակէ Առակագիրին հետեւեալ ըսածը. «Թագաւորին ահը առոյգ առիւծին մռնչիւնին պէս է ու զանիկա բարկացնողը իր անձին վնաս կ՚ընէ» (Առ 20.2):
Պատասխան. Հայր Թատրոս Եաագուպ Մալթին այսպէս կը բացատրէ այս համարը.
• Մեզի վայել է, որ ընդունինք կառավարող մարդոց իշխանութիւնը, մանաւանդ թագաւորին կամ նախագահին, եւ ենթարկուինք իւրաքանչիւր մարդկային կարգաւորութեան՝ Տիրոջ սիրոյն (Հռ 13.1: Ա. Պտ 2.13-14):