Հարթակ

ԱՆԻԻՆ ՀԵՏ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ

Ծանր են քայլերս: Կը յառաջանա՞մ: Չեմ գիտեր, ի՞նչ կ՚ընեմ, բայց պէտք է յառաջանամ, ուժերս հաւաքեմ ու քալեմ դէպի հոն, բայց ո՞ւր է «հոն»ը. չե՞ս գիտեր, հո՛ն, հո՛ն, ուր տեսնելու փափաք մը ունէիր անհատնում, փափաք մը, որ կու գայ մանկութենէդ, անունէդ իսկ, զոր կը կրես ծնունդէդ ի վեր:

ՉԱՐԵՆՑԻ ՎԵՐՋԻՆ ՆՈՒԷՐԸ

ՇՈՒՇԻԿ ՄԱՒԻՍԱԳԱԼԵԱՆ

Աւետիք Իսահակեանի տուն-թանգարանը պահուող ցուցանմոյշներուն մէջ առանձին տեղ կը գրաւեն այն բազմաթիւ իրերը, որոնք բանաստեղծը տարբեր առիթներով նուէր ստացած է իր ընկերներէն եւ մտերիմներէն: Այդ նուէրներու շարքին կայ հատ մը, որ իր մէջ իւրայատուկ խորհուրդ մը ունի:

ՍՏԱԽՕՍՈՒԹԻՒՆԸ՝ ՃԱՐՊԻՏՈՒԹԻ՞ՒՆ, ԹԷ՞ ՏԿԱՐՈՒԹԻՒՆ

Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱ­ԼԱՅ­ՃԵԱՆ

«Սուտին պոչը կարճ է», բայց սուտը կենդանի, «բանաւոր» էակ մը չէ, որ պոչ ունենայ, բայց «բանաւո» ներկայութեամբ մտքիդ ու լեզուիդ համագոյակցութեան եւ միասնականութեան «արդիւնարար» արարքն է։ Այդ ժամանակաւոր պոչաւոր արարքին մշտակայ ուղեկիցը ճարպիկութիւնն է, որ յաղթական գոյերթով դէսուդէն կը շրջագայի եւ գլուխը բարձր պահելով՝ մարդոց հետ կը նստի, կարծիք կը փոխանակէ եւ նոյնիսկ վճիռներ կ՚արձակէ։

Ա­ռա­քե­լա­կան շունչ մը՝ Սիտ­նիի մէջ

ՍԱՐԳԻՍ ՄԱՆՈՒԿԵԱՆ   

2 Յուլիսը աստուածաշնչական էր Հայկական բարեգործական ընդհանուր միութեան (ՀԲԸՄ) Սիտնիի մասնաճիւղի Ա. Մանուկեան մշակութային կեդրոնէն ներս, ուր կազմակերպութեամբ ՀԲԸՄ-ի եւ Աւստրալիոյ Հայ աւետարանչական ընկերակցութեան միասնական ջանքերով դասախօսութեամբ հանդէս եկաւ Տքթ. Հրայր Ճէպէճեան, մեր օրերու «Պօղոս առաքեալը», որ գործի առաքելութեամբ հասած էր այս հեռաւոր ովկիանոսի ափերը, իր պաշտօնին բերումով, որպէս Աստուածաշունչի ընկերութեան Ծոցի երկիրներու ընդհանուր քարտուղար:

​Ի՞ՆՉ ԿՐՆԱՅ ՊԱՏԱՀԻԼ, ԵԹԷ ԸՆԹԱՑՔ ԱՌՆԷ ԼԻԲԱՆԱՆԵԱՆ «ԱՐՍԷԼ»Ի ՃԱԿԱՏԱՄԱՐՏԸ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Այն ինչ, որ կը կատարուի Սուրիա-Լիբանան սահմանային հատուածին վրայ գտնուող Արսէլ աւանի լեռնային շրջաններուն մէջ, կրնայ բաւական բարդ դրութիւն մը ստեղծել Լիբանանի համար:

Վար­դա­վառ Կամ Պայ­ծա­ռա­կեր­պու­թիւն՝ Յի­սուս Քրիս­տո­սի

Պատրաստեց՝ ՄԻՒՌՈՆ ՔՀՆՅ. ԱՒԵՏԻՍԵԱՆ 

Հայ եկեղեցւոյ հինգ տաղաւարներէն մէկն է Յիսուս Քրիստոսի այլակերպութիւնը, քրիստոնէական հնագոյն ժամանակներէն ժողովրդային ամենասիրելի եւ աւանդական տօներէն ըլլալով՝ կոչուած է նաեւ Վարդավառ:

Փի­թըր Քէօշ­կԷ­րեան. «Ինք­զինքս Վտան­գի Տակ Կը Դնեմ, Եր­բեք Հարց Չու­նիմ Ես Զիս Ծաղ­րե­լու»

Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ

Մենք կատակասէր չենք ծնիր, այլ կը դառնանք: Ոչինչ նուազ համոզիչ է երիտասարդ մենախօս-կատակերգակին համար, որ փոքր տարիքէն նուիրուած է հիւմըրի:

Ե­ղիա Տէ­միր­ճի­պա­շեան. Հայ­կեան Տա­ղան­դին Մե­ծար­ժէք Խեն­թը, Որ Ինք­նաս­պա­նու­թեամբ Հե­ռա­ցաւ Մեր Աշ­խար­հէն

ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ

Հայ գրականութիւնը եւս ունի իր կիսախելագար կամ նոյնիսկ խելագար քանի մը մեծութիւնները, որոնց շարքին մեծատաղանդ խենթի փառքն ու ողբերգութիւնը մարմնաւորող ամենէն ցայտուն դէմքն է Եղիա Տէմիրճիպաշեան (1851-1908)։

Էջեր