Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ
Մասնագէտներու եւ հոգեբաններու կողմէ մանաւանդ վերջին տասնամեակին յաճախ կը կրկնուի ընդհանրապէս դրական մնալու, անոր անհրաժեշտութեան եւ օգուտներու մասին: Ըսելը դիւրին է, բայց գործադրելը որքա՜ն դժուար է:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Լիբանանի տագնապը կը շարունակուի։ Ճիշդ է, որ վերջին օրերուն զանազան հարթակներու վրայ փորձեր կը կատարուին, գոնէ տնտեսական «շունչ» մը տալու երկրին։
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Վարդերը ժողվեցին,
փերթահատեցին,
փերթերը փունջ-փունջ
թափեցին կճուճին մէջ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Ուղղափառութեան մէջ արդարութիւնը մարդու սէրէն զեղում մըն է Աստուծոյ եւ իր նմանին նկատմամբ: Իսկ բոլոր արդարութիւնները, որոնք փառասէրներուն ու մոլորեցնողներուն կողմէ կը կատարուին, ապա ատոնց մէջ քրիստոնէական հոգեւորութիւն չկայ, այլ՝ մարդկային լա՛ւ գործօն կայ:
ԳԷՈՐԳ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
Լսած էինք, որ կովերը դասական երաժշտութենէն կ՚ախորժին եւ երբ այդ երաժշտութիւնը ունկնդրեն, շատ աւելի կաթ կու տան։ Կարծես ճիշդ է այս ենթադրութիւնը, հիմա խօսինք օրինակներով։
Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Նախ գիտելի է, թէ Քրիստոսի աղօթելը Աստուածութեան չի՛ պատշաճիր, այլ՝ մարդկութեան, որովհետեւ Աստուածութեամբ Հօր եւ Հոգիին հաւասար է, իսկ մարդկութեամբ՝ մեզի հաւասար է: Դարձեալ՝ Արիոս կ՚ըսէր, թէ Բանը կ՚աղօթէր, որովհետեւ Բանին արարած կ՚ըսէր:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Հայաստանի մէջ կայ վերլուծաբաններու խումբ մը, որու համար շատ պարզ ու յստակ է, թէ այսօր իսկ երկիրը պէտք է արագ քայլերու դիմէ, որպէսզի յարաբերութիւններ հաստատէ Թուրքիոյ հետ։ Այս ընկալումը գուցէ նորութիւն մը չէ եւ առաջին նախագահ Լեւոն Տէր-Պետրոսեանի կողմէ «ընդգծուած» ու ձեւով մըն ալ շրջանառուած թեզ մըն է։
ԳԷՈՐԳ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
Այս պատմութիւնն ալ մեզի կու գայ Մեսեչուսեց նահանգի Փլիմութհ քաղաքէն։ Մեր պատմութեան կորիզը կը կազմէ Մարք Քենի անունով մարդ մը, որ երկու անգամ արժանացած է մաս կազմելու «Guiness Book of Records»ի արձանագրութեանց մէջ։
Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ
Վերջին պատերազմներու մէջ յաճախակի օգտագործուած անօդաչու սարքերու սերունդ մը սկսած է ինքնուրոյն գործել՝ աւելի վտանգաւոր դառնալով: «Ուիք» կայքը այս մասին վերջերս հրապարակած է յօդուած մը, ուր նոյնպէս կը նշուի ապագայ պատերազմի մասին:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Բազմաթիւ հանգամանքներով անցեալ հինգշաբթին կը համարուի Վատիկանի մէջ «Լիբանանի օր»։ Խօսքը միայն Լիբանանի քրիստոնեայ համայնքներու բարձրաստիճան հոգեւորականներուն ներկայութեամբ տեղի ունեցած կրօնական արարողութեան եւ Սուրբ Պետրոսի տաճարին մէջ մատուցուած պատարագին մասին չէ, այլ՝ այս բոլորը ունի քաղաքական յստակ շեշտաւորում։
