ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Վերադառնալով հօրս ընտանեկան պարագաներուն, ապա ըսեմ, որ անոնք բոլորովին այլ ընկալումի, մօտեցումի, կարգավիճակի մարդիկ էին։ Մեծ հաշուով հայախօս էին եւ մօրս ընտանիքին հետ համեմատած՝ ունէին աւելի բարւոք պայմաններ։
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Ժամանակակից աշխարհը եւ հին աշխարհը երկու տարբեր ժամանակաշրջաններ են, որոնք ձեւաւորած են մարդկութեան պատմութեան ընթացքը: Ժամանակակից աշխարհը, որ նաեւ յայտնի է որպէս արդի աշխարհ, կը սահմանուի որպէս աշխարհի եւ անոր հասարակութիւններուն ամենաբաց վիճակով՝ ներառեալ անոնց մշակոյթներուն, տնտեսութիւններուն ու քաղաքական համակարգերուն փոխկապակցուածութեամբ:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ծնողներուս մասին պատմելու ելայ։ Անոնց արմատներուն, անցեալին եւ այն մասին, թէ ինչպէս հասան իմ ծննդավայր՝ Լիբանան ու բոյն մը կազմեցին Մերձաւոր Արեւելքի երբեմնի Փարիզը համարուող Պէյրութի ափերուն։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ընթացիկ տարուան Լիբանանի երեսփոխանական ընտրութիւնները կարեւոր պատկերի մը մասին խօսեցան։ Խօսեցան փոքր համայնքներու (մասնաւորապէս քրիստոնէական թեւի) քանակական անկումին մասին։
ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ
«Այսօր երկինքն ու երկիրը վկայ կը բռնեմ ձեզի, որ կեանքն ու մահը, օրհնութիւնն ու անէծքը ձեր առջեւ դրի։ Ուրեմն կեանքը ընտրէ, որպէսզի ապրիք՝ դուն եւ քու սերունդդ»։
(Երկրորդ Օրինաց 30:19)
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
-Ապրիլ 24-ին, հայութեան համար «բախտորոշ» օր մը, ծնայ Լիբանանի մէջ եւ ծնողքս որոշեց սէր եւ ուժ բառերը միացնելով անուանել զիս: Կարծեմ այդ օրուընէ իմ ճակատագիրը որոշուած էր, որ ես շատ պէտք է սիրեմ իմ ազգը, շատ պէտք է սիրեմ իմ հայրենիքը:
ԲԺԻՇԿ ՎԱՀԱՆ ԱՐԾՐՈՒՆԻ
Արեւմտահայերէնի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
3. Ճահճոտ եւ մոծակաշատ տեղերուն մէջ պէտք է ցանցեր գործածել դռներուն եւ պատուահաններուն առջեւ: Այս ցանցերը պէտք է մարլիայէ կամ երկաթէ թելերէ շինուին եւ շրջանակի մէջ ամրացուցած, հագցուին պատուհաններէն ու դռներէն:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Այս տարի կը լրանայ Վահէ Օշականի ծննդեան հարիւրամեակը:
Այս առթիւ, հայ մամուլը արդէն անդրադարձաւ 20-րդ դարու իւրայատուկ այս մտաւորական-գրող-գրաքննադատ-խմբագիր եւ դասախօսին մասին:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Արդար կամ անարդար կշիռքներու մասին որեւէ մէկ բան գրուա՞ծ է Առակացին մէջ:
Պատասխան. Անշուշտ: 11-րդ գլուխին առաջին համարին մէջ կը կարդանք. «Նենգուած կշիռքը Տիրոջ առջեւ պիղծ է, բայց ուղիղ կշիռքի քարը Անոր հաճելի է»:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Սուրբերու բարեխօսութեան հարցը միշտ զբաղեցուցած է մարդոց մտածումները: Յատկապէս «բարենորոգչական-բողոքական» շարժումի ծագած օրերուն եւ մինչեւ մեր օրերը, սուրբերու բարեխօսութեան հարցը միշտ քննարկելի հարցերէն է:
