ԱՄԷ՛Ն ՏԵՂ ԱԼ ՆՈՅՆՆ Է
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Գիրքերուն մէջ կեանքը միշտ ալ իրականութենէն մասամբ մը եղած է տարբեր։ Անոնց մէջ սէրը եղած է այլ կերպ, ազգասիրութիւնը տարբեր մակարդակի, իսկ կեանքի դասերը յարաբերական ու ինչու չէ նաեւ շատ անգամ հարցական։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Գիրքերուն մէջ կեանքը միշտ ալ իրականութենէն մասամբ մը եղած է տարբեր։ Անոնց մէջ սէրը եղած է այլ կերպ, ազգասիրութիւնը տարբեր մակարդակի, իսկ կեանքի դասերը յարաբերական ու ինչու չէ նաեւ շատ անգամ հարցական։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Չարամիտ հոգիներու յատուկ է հեգնանքը՝ որով անոնք կը փորձեն շուարեցնել միամիտները՝ արդարներու վաղահաս մահուան մատնացուցումով աստուածային նախախնամութեան մը գոյութեան հաւատքը խախտել կամ քանդել յաւակնելով։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իմաստութիւնը կը հաւատայ, որ աշխարհի յառաջդիմած ժողովուրդները անոնք են, որոնք ո՛չ թէ թերութիւն չունին (նման երկիր իրական գետնի վրայ գտնել հնարաւոր չէ), այլ անոնք են, որոնք քաջութիւնը ունին տեսնելու, խօսելու, բարձրաձայնելու։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սիրելի բարեկամներ, հետաքրքիր է վարդը՝ կարծես արիւնով ներկուած այս հրաշալի՜ ծաղիկը։ Ինչո՞ւ այսպէս «արիւնով» ներկուած է վարդը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Խարդախութիւնն ու զեղծարարութիւնը որոշ տարածաշրջանի յատուկ երեւոյթ մը չէ. ան պարզապէս մարդկային բնութեան թերի մէկ արտայայտութիւնն է եւ համամարդկային բնոյթ ունի։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սուրբ Գրիգոր Տաթեւացի կ՚ըսէ, թէ էութիւնը եւ բնութիւնը մէկ են, ինչպէս՝ մարդկութիւնը։ Սակայն «էութիւնը» երբեմն «անձ»ը ցոյց կու տայ, որ ա՛յստեղ է եւ ա՛յժմ, իսկ բնութիւնը՝ ո՛չ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կան որոշ երեւոյթներ, որոնք մեր ծնողներուն մօտ դրական ըլլալ կը կարծուին, սակայն, իրականութեան մէջ, ո՛չ միայն բացասական են, այլ կրնան լուրջ հետեւանքներ ունենալ։ Այդ իսկ պատճառով, ծնողք դառնալէ առաջ կը կարեւորենք մանկավարժութիւնը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Պատմական յիշողութեան» պակասը, այսինքն պատմականօրէն հաւաքական ընդհանուր եւ անցեալի վերաբերեալ իրադարձութիւններու ծանօթութեան բացակայութիւնը եւ մանաւանդ՝ անտարբերութիւնը ընկերութեան լուրջ թերութիւններէն մին է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Տեսական գետնի վրայ աշխարհի ապրող գրեթէ ամէ՛ն մարդ դէմ է անարդարութեան։ Բոլորն ալ պատրաստ են քննադատել խտրութիւնն ու կողմնակալութիւնը՝ մանաւանդ երբ այդ մէկը կը կատարուի իր նեղ շրջանակէն դուրս, որովհետեւ մարդոց համար շատ աւելի դիւրին է քննադատել ու բարկանալ երեւոյթներու, որոնք տեղի կ՚ունենան իր շրջանակէն դուրս՝ իրմէ հեռու, սակայն, գիտակցութիւնը չ՚ունենար, երբ այդ մէկը տեղի կ՚ունենայ իր շուրջ՝ նոյնիսկ շատ անգամ իր իսկ ձեռքով:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ամենայն ինչ վասն որոյ աղօթս արարեալ խնդրեցէք, եւ հաւատայցէք թէ առնուցուք, եղիցի ձեզ». (ՄԱՐԿ. ԺԱ 24)։