ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սէրը եւ վախը կը հակադրեն զիրար։ Սէրը առիթներ կը փնտռէ բարին եւ օգտակարը տալու եւ կը հարցնէ. «Ի՞նչ կրնամ ընել ուրիշի համար»։ Վախը զգուշաւոր նայուածքով մը կը դիտէ հաւանական հետեւանքները եւ հարց կու տայ. «Ինծի համար ի՞նչ պիտի ընէիք»։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ գրականութեան մէջ կար ժամանակ, երբ հայ գրողը զինք քննադատողը թշնամի կամ հակառակորդ նկատելու փոխարէն, մտերիմ ու սրտակից կը նկատէր, որովհետեւ առանց քննադատին հայ գրականութիւնը չէր կրնար ունենալ իր փայլուն վիճակը, որովհետեւ ճշմարիտ քննադատին նպատակը գրողը վարկաբեկել չի կրնար ըլլալ. քննադատը ա՛ն է, որ լեզուի անարատութիւնը աւելի կը կարեւորէ՝ քան հեղինակին անձն ու արժէքը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Բնական է, որ շատեր հարցնեն սա հարցումը. «Արդեօք դժոխք գոյութիւն ունի՞»։ Երկու ապացոյց կը ճշդեն եւ կը փաստեն դժոխքի գոյութիւնը։ Նախ՝ մարդուն խղճմտանքը անոր կը վկայէ։ Մեղանչող մարդուն խիղճը ինչո՞ւ անհանգիստ է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շահան Շահնուր միշտ ալ ունեցած է տարօրինակ մտածումներ ու բառամթերք՝ որոնք մարդը առաջնորդած են մտածումի։ Ահաւասի՛կ, անոնցմէ մին. «Հայը վարձու սենեակ է». տարօրինակ թուացող այս տողը իրականութեան մէջ խոր իմաստ ու նշանակութիւն ունի. իմաստ՝ որ լուրջ եւ մտահոգեցուցիչ իրականութիւն մը կը բանայ մեր դիմաց:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Բոլորին յիշեցուր այս բաները, եւ Աստուծոյ ներկայութեան պահանջէ իրենցմէ՝ որ իրարու հետ վէճ եւ կռիւ չընեն. բան մը, որ օգուտ չունենալէն զատ՝ լսողներուն ալ հաւատքը կը քանդէ». (Բ ՏԻՄ. Բ 14)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Եկեղեցիներն ու եկեղեցականները ինչքան ալ խօսին պահեցողութեան մասին, անժխտելի փաստ է, որ շատ մը քրիստոնեաներ՝ մա՛նաւանդ երիտասարդութիւնը պահեցողութեան ճշմարիտ իմաստը չեն հասկցած։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Չափազանց եւ անկարելի ակնկալութիւններ մարդս կը տանին յուսալքութեան եւ դժբախտութեան։ Ասիկա կարելի է նկատել նաեւ ամուսնութեան մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ներկան հիմքն է ապագային. եթէ հաւատանք այս խօսքին, ապա պէտք է ընդունինք, որ տարօրինակ, նոյնքան ալ մտահոգեցուցիչ ապագայ մը կը սպասուի ամբողջ մարդկութեան։ Այդ մէկը ես, դուն կամ ուրիշը կը տեսնենք թէ ոչ՝ յստակ չէ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սկզբունքներ՝ այն բարոյական համոզումներն են, որ կեանքը կը վերանորոգեն եւ անոր ուղղութիւն կու տան։ Ահաւասի՛կ, այս իմաստով, մեր հոգեւոր կեանքին երեք սկզբունքը կը կազմեն՝ Աստուծոյ հետ երկխօսութիւն, մարդուն ինք իրեն հետ հաղորդակցութիւն, այսինքն ներհայեցողութիւն եւ վերջապէս հաւաքական, ընկերային կեանքի մէջ ուրիշներու հետ հաղորդակցութիւն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այս յօդուածաշարքերուն ամենէն հետաքրքրիր գրողը Ճոն Պեռնարն է (1901-1971), որ իր գիտական յօդուածներով ու մտածողութեամբ յաջողած է մեծ ազդեցութիւն ունենալ գիտութեան զարգացման մէջ: Գիտական, ինչպէս նաեւ բժշկական աշխարհի մէջ օգտագործուող շատ մը մեքենաներ ստեղծագործութիւնն են անոր աշակերտներուն։
