Հոգե-մտաւոր

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Տիրոջ օրը, Յարութեան օրը, քրիստոնեաներուն օրը՝ մե՛ր օրն է։ Ան Տիրոջ օր կոչուած է, որովհետեւ այն օրն է, որ Տէրը յաղթականօրէն Հօր մօտ վերացաւ։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ի՜նչ լաւ բան է ուրախ ըլլալը... 
Եթէ երբեւէ նման արտայայտութիւն մը ունեցած էք, ապա աներկբայ ապրած ու ճաշակած էք մարդկային կեանքէն անբաժան եղող վիշտն ու տառապանքը. ձեզմէ ո՞վ մանուկի մը անմեղ վազքը տեսնելով չէ՛ ուզած անոր տեղ ըլլալ. ձեզմէ ո՞վ երբեւէ չէ՛ մտածած դարձեալ մանկանալ ու վերադառնալ այն օրերուն, ուր կեանքը շա՜տ աւելի անմեղ, անպարտ ու սիրելի էր: 

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Երբ մահը կը խոցէ իր խայթոցով… «Ո՞ւր է, Մա՛հ, յաղթանակդ, ո՞ւր է Մա՛հ, քու խայթոցդ». (Ա ԿՈՐՆԹ. ԺԵ 55)։ Ընտանեկան կեանքը երբեմն կը ցնցուի սիրելի անձի մը մահով։ Մենք պէտք չէ՛ դադրինք հաւատքին լոյսը ընծայելէ, ընկերակցելով այս պահերուն չարչարուող ընտանիքներուն։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Պատահական չէ՛, որ հայրապետներու կողմէ Մեծ պահեցողութեան շրջան նշանակուած է Ս. Յարութիւնը կանխող քառասուն օրերը։ Իրականութեան մէջ, անոնք միաձուլուած տօներ չեն։ Ծաղկազարդը ունի իր յատուկ տեղն ու նշանակութիւնը, պահեցողութիւնը ունի իրը եւ Սուրբ Յարութեան տօնը իր ուրոյն նշանակութիւնը։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Երկար ժամանակէ ի վեր նկատելի է, որ Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ քաղաքական պայքար գոյութիւն չունի, որովհետեւ ճշմարիտ քաղաքական պայքարը գաղափարի մը համար տարուած պայքարն է, որ ունի նպատակ, սկզբունք, ծրագիր եւ պատասխանատուութիւն.

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Կեանքի ընդհանուր փորձառութիւնը եւ զանազան դէպքեր ցոյց կու տան, թէ մոլութիւններ ինչպէս կ՚աւրեն մաքուր սիրտեր, մաքուր դէմքեր, եւ ցեխի մէջ թաթխուած հոգին ինչպէս կը քանդակուի հոն։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Անցեալին գիրք հրատարակելը մեծաւ մասամբ մտաւորականութեան տրուած շնորհ մըն էր։ Իւրաքանչիւր աշխատութիւն կու գայ զարգացնելու հայ գրականութիւնը, նոր շունչ տալու անոր։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Քու կինդ պտղաբեր որթատունկի մը պէս պիտի ըլլայ քու տունէդ ներս եւ քու որդիներդ ձիթենիի տունկերու պէս պիտի ըլլան քու սեղանիդ չորս կողմը». (ՍԱՂՄ. ՃԻԸ 5)։ Սաղմոսերգուին արտայայտած այս սիրախօսութիւնը չի դրժեր ամբողջ Սուրբ Գիրքը համակող դառն իրականութիւն մը։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայ գրականութեան մէջ Շահան Շահնուր ճանչցուած է որպէս քննադատ ու «դժգոհ» գրող։ Շատերու համար քննադատը «բացասական» անձի տպաւորութիւն կը ձգէ. անձ՝ որ «բան մը քիթին չի՛ դներ», սակայն, իր գրութիւններէն մէկուն մէջ անուղղակի ձեւով Շահնուր քննադատութեան հիմնական իմաստն ու նշանակութիւնը կը բացատրէ հետեւեալ ձեւով.

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Panta hypomenei» կը նշանակէ՝ բոլոր հակառակութի՛ւնները ընդունիլ դրական տրամադրութեամբ եւ հակառակորդ շրջանակի մը մէջ ամուր կանգնի՛լ։