ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մահը աւարտն է երկրաւոր կեանքին։ Մեր կեանքերը սահմանաւորուած են ժամանակի չափով՝ որուն ընթացքին մենք փոփոխութիւն կը կրենք, կը ծերանանք եւ ինչպէս երկրի բոլոր միւս կենդանի էակներուն մօտ՝ մահը կը ներկայանայ իբրեւ «բնական վերջաւորութիւնը կեանքին»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔՀՆՅ. ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարիամ ճանչցուած եւ մեծարուած է իբրեւ Աստուածամայր՝ Աստուծոյ եւ Փրկչին Մայրը։ Ան Քրիստոսի անդամներուն Մայրն է, քանի որ ան իր սիրով մասնակցեցաւ եւ գործակցեցաւ Եկեղեցւոյ մէջ ծնունդին այն հաւատացեալներուն՝ որոնք Քրիստոսի անդամներն են։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կան մարդիկ, որոնք կը կարծեն, թէ կեանքին հեգնանքով կը մօտենան՝ առանց նկատելու, որ իրականութեան մէջ հակառակն է, որ տեղի կ՚ունենայ։ Կեանքն է, որ մարդուն անողոք հեգնանքով կը նայի. նոյն այդ հեգնական հայեացքն է, որ կեանքը երկար ժամանակ սեւեռած կը պահէ դէպի հայ ազգը:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ժամանակ առ ժամանակ ընկերութեան մէջ կը յայտնուին անձեր, որոնք իբրեւ թէ կը փորձեն «նորարարութիւն» ստեղծել։ Այս երեւոյթը հասկնալի կը նկատենք միայն այն ժամանակ, երբ մարդ շօշափելի, ինչպէս նաեւ տրամաբանական փաստերու վրայ հիմնուած պաշտպանէ իր թեզը՝ ինչ որ քիչ յաճախականութեամբ կը պատահի։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Դուք իմ բարեկամներս էք». (ՅՈՎՀ. ԺԵ 11)։
Բարեկամը, աշխարհի վրայ ամէն հարստութենէ գերիվեր է եւ գերազա՛նց։ Բայց, մարդու բարեկամութիւնը ժամանակաւոր է եւ յարաբերական՝ կրնայ աւրուիլ, մինչեւ իսկ թշնամութեան վերածուիլ։ Իսկ Յիսուսի բարեկամութիւնը անփոփոխ է եւ յաւիտենակա՛ն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ գրականութեան մէջ տեսած ենք բազմաթի՜ւ գրողներ, որոնք գրող դարձած են բարձրաձայնելու համար իրենց գաղափարներն ու համոզումները, սակայն, անոնց մէջ կայ մէկը, որ այս առաջիններուն հակառակ՝ իր սկզբունքներուն եւ գաղափարներուն տէր դառնալու նպատակով մէկդի ձգած է իր գրելու շնորհքը եւ որոշած է չգրել.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ազատութիւնը սքանչելի՜ բան մըն է, բայց զայն վայելողը կրնայ զայն փճացնել։ Ուստի, բարոյական դաստիարակութիւնը ազատութեան կազմաւորում մըն է, ի դիմաց դրդապատճառներու, առաջարկներու, անոր գործնական կիրարկումին, անոր գործադրումին, դրդումին, վարձատրութիւններուն, գնահատումներուն, նմոյշներուն, օրինակներուն, խորհրդանիշներուն, խորհրդածութիւններուն, յորդորներուն, վարուելակերպին եւ երկխօսութիւններուն՝ որոնք մարդոց կ՚օգնեն զարգացնելու այն ներքին եւ կայուն սկզբունքները՝ որոնք կ՚առաջնորդեն ինքնաբուխ կերպով բարիք գործելու։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այս յօդուածը, մեծ հաւանականութեամբ, մի քանի օրեր ետք լոյս տեսնէ, սակայն, այսօր՝ մի քանի ժամեր ետք Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը որպէս մեղադրեալ պիտի ներկայանայ դատարան։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Քու ընկերդ սիրես քու անձիդ պէս». (ՄԱՏԹ. ԻԲ 39). (ՅՈՎՀ. ԺԳ 34), եւ ասիկա՝ սկզբունքի մը համեմատ եւ համակարգի մը փորձառութեամբ սովորաբար կը գործադրեն. «Չկա՛յ աւելի մեծ սէր քան թէ իր կեանքը տալ բարեկամներուն համար». (ՅՈՎՀ. ԺԳ 13)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեծանուն գրող Ուիլիըմ Սարոյեան մեր թուականէն 54 տարիներ առաջ՝ 1972 թուականին, Հայկազեան քոլէճի տնօրէն պրն. Ճան Մարգարեանի հրաւէրով կ՚այցելէ Լիբանան եւ ի տես այդտեղ ապրող հայ ժողովուրդին, գործող հայկական կազմակերպութիւններուն ու միութիւններուն՝ կ՚ըսէ.
