ԷՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԲՆՈՒԹԻՒՆ
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Էութիւնը գոյութեան ներքին բնոյթն է, իսկ բնութիւնը՝ շրջապատող աշխարհը, իսկութիւն։ Այս իմաստով «էութիւն»ը եւ «բնութիւն»ը մէկ են, ինչպէս եւ «մարդկութիւն»ը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Էութիւնը գոյութեան ներքին բնոյթն է, իսկ բնութիւնը՝ շրջապատող աշխարհը, իսկութիւն։ Այս իմաստով «էութիւն»ը եւ «բնութիւն»ը մէկ են, ինչպէս եւ «մարդկութիւն»ը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ապրահամ Լինքըն կը շարունակէ ուսուցիչէն խնդրել. «Ան պէտք է գիտնայ, որ մարդիկ արդար չեն, մարդիկ ճշմարիտ չեն»: Այս մէկը կարեւոր կը նկատենք, որովհետեւ ցաւ ի սիրտ, մեր դպրոցներուն ընդհանրապէս կեանքը վարդագոյն կը ներկայացուի աշակերտներուն եւ իրական կեանք դուրս գալէ ետք է, որ անոնք կը հասկնան, որ կեանքը այն չէ՝ ինչ որ է դասագիրքերուն մէջ:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հաւատքէն եւ սիրոյ ուսուցումէն ետք աշակերտին անհրաժեշտ է քաջութիւն եւ ուժ՝ յաղթահարելու համար դէպի առջեւ երթալու ճամբուն իր դիմաց ցցուած ցանկացած խոչընդոտ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մատթէոսի Աւետարանի ԺԳ. գլուխը 7 առակներ կը պարունակէ՝ Բնութենէն եւ առօրեայ կեանքէ քաղուած եւ բոլորն ալ կենդանի օրինակներ։
Ահաւասիկ, այս առակներէն մին է «Որոմին առակը». (ՄԱՏԹ. ԺԳ 24-30)։ Միւս առակներուն նման, այս առակն ալ կը ներկայացնէ ներկայ կեանքը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կը շարունակենք կարդալ Ամերիկայի 16-րդ նախագահ Ապրահամ Լինքընի գրած նամակը իր զաւակին ուսուցիչին. «Այս կեանքը ապրելու համար անհրաժեշտ է հաւատք, սէր եւ քաջութիւն»:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կը պատմուի, որ տարիներ առաջ, նուիրեալ հոգեւոր ծառայ մը Աստուծոյ Խօսքը տարածելու համար գիւղէ գիւղ կը ճամբորդէր։ Ան նիւթական որեւէ եկամուտ եւ անկնալութիւն ալ չունէր, այլ հաւատացեալներու նուէրներով կ՚ապրէր՝ իր Տիրոջ Յիսուս Քրիստոսի պատուէրին համաձայն, թէ. «Ձրի առեր էք, ձրի տուէք…». (ՄԱՏԹ. Ժ 8), «Որովհետեւ մշակը իր կերակուրին արժանի է…». (ՄԱՏԹ. Ժ 9-10)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ապրահամ Լինքըն իր երկրորդ նախադասութեան վերջաւորութեան կ՚ըսէ, թէ դպրոցը կրնայ իր զաւակը «տանիլ ցամաքամասերէն այն կողմ»: Ցամաքամասէն այն կողմ արտայայտութիւնը իրականութեան մէջ կարելի է բացատրել թէ՛ բառացի եւ թէ վերացական ձեւով:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդուն մէջ կան զանազան զգացումներ՝ որոնք զօրաւոր, որոնք բաղդատաբար տկար։ Զօրաւորներուն կարգին սէրը անվիճելիօրէն առաջնակարգն է, բայց անոր կը յաջորդէ երկրորդ մը՝ բոլորովին հակադիր սիրոյ զգացումին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ապրահամ Լինքըն դպրոցը կը դնէ երկու ծայրայեղութիւններու վրայ. ան իր նամակին երկրորդ տողին մէջ կ՚ըսէ. «Այս մէկը (դպրոց յաճախելը) արկածախնդրութիւն է, որ զինք կրնայ տանիլ ցամաքամասերէն այն կողմ»:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սուրբ Գիրքի մէջ իբրեւ նշանակութիւն կամ այլաբանութիւն գործածուած են զանազան բառեր։ «Առիւծ»ը յաճախ գործածուած է իր այլաբանական նշանակութեամբ։