Հոգե-մտաւոր

ՁԵՐՆ ՈՒ ՄԵՐԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂ­ԼԵԱՆ

Անվիճելի ճշմարտութիւն է, որ պատմութեան ընթացքին օտար ազգութիւններէ, հզօր զօրքերէ եւ հակառակորդ ոսոխէն աւելի հայն է հայուն վնաս պատճառողը։ Հայու մեծագոյն թշնամին հայը ի՛նքն է, որ շատ անգամ թէպէտեւ անարիւն՝ ճակատամարտէ մը աւելի վշտալի հետքեր կը ձգէ:

ԱՍՈՒՆՆ ՈՒ ԱՆԱՍՈՒՆԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂ­ԼԵԱՆ

Այսօր ձեզի պիտի պատմեմ դէպքի մը մասին, որուն դիմաց «անզօր» է Սիամանթոյի «Յետոյ ջահով մը բռնկեցուցին մերկ մարմինները հարսներուն. Եւ ածխացած դիակները պարին մէջէն դէպի մահը գլորեցան…» խօսքերը: Դէպք՝ որ գուցէ շա՜տ աւելի կարեւոր է, քան ներկայիս անարդարօրէն զոհուող մանուկներն ու անօթութեամբ տառապող մարդկութեան հոծ բազմութիւն մը:

ՊԱՏԱՐԱԳԻՉ ՍԱՓՐԻՉԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂ­ԼԵԱՆ

Ամերիկայի Սաութ Տաքոթա նահանգի Փարքըր աւանին մէջ գաղթական հայ մը կ՚երթայ վաթսունի սեմին հասած միջահասակ սափրիչի մը մօտ՝ ածիլուելու համար:
Բազկաթոռին յենած կը սպասէ, որ իր կարգը հասնի: 

ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ ԱՏՈՂ ՀԱՅՐԵՆԱՍԷՐՆԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Գրական ճանապարհորդութեան ընթացքին որոշած եմ ընդհանրապէս քաղաքական նիւթեր չշօշափել, ժամանակաւոր ու անցաւոր գտնելով այդ մէկը, որովհետեւ քաղաքականութիւնը ուրի՛շ բան չէ, եթէ ոչ ազգերու, կուսակցութիւններու եւ տարբեր տարբեր խմբաւորումներու մէջ գոյութիւն ունեցող ընթացքին հաշիւներ, որոնք ցանկացած պահու ատակ են փոփոխութեան եւ յեղաշրջման ենթարկուելու՝ ի խնդիր այս կամ այն կողմի անյայտ շահերուն:

ԱՆԳԼԵՐԷՆԸ ԱՂԱՒԱՂՈՂՆԵՐԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Քաղաքականութենէ հեռու մարդ եմ, սակայն վերջերս կը նայէի մեր հայ մեծաւորներուն օտար երկիրներու եւ ժողովներու ընթացքին ունեցած ելոյթները: Միեւնոյն ժամանակ աչքէ կ՚անցընէի միւս պետութիւններու մեծաւորներունը:

ԴՐԱՄԸ ԵՐՋԱՆԿՈՒԹԻՒՆ ԿԸ ԲԵՐԷ՛…

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ներկայիս, հաւանաբար անցեալին եւս, մեծահարուստներու բերնէն կը լսենք մի՛շտ նոյն յանկերգը «ԴՐԱՄԸ ՈՒՐԱԽՈՒԹԻՒՆ ՉԻ՜ ԲԵՐԵՐ»: Եւ ի՜նչ զուգադիպութիւն, որ այդ խօսքը մի՜շտ ալ հարուստներու բերնէն դուրս կու գայ, որոնք գտած ըլլալով դրամը՝ չեն կրցած գտնել երջանկութիւնն ու ուրախութիւնը:

Ե՞Ս ԵՄ ՃԻՇԴ… ԿԱՄ ԴՈՒՆ ՍԽԱ՞Լ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ժամանակի փոփոխման հետ մարդ, կամայ թէ ակամայ, ի՛նք եւս կը փոխուի՝ բանիւ եւ գործով, որդեգրելով նոր բարքեր, սովորութիւններ ու ապրելակերպ: Անցեալին մարդկային ընկերութիւն մը կ՚ունենար հասարակաց գիծեր ընդգրկող ապրելակերպ մը, հաստատուած գաղափարական մը:

ՊՈԼԻՍ ՉԵՐԹԱ՛Ս. ՄԵՂՔ ՈՒՆԻ…

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

ԺԱՄԱՆԱԿ թերթի ուրբաթ, 6 օգոստոս 2021-ի թիւին մէջ գրեցինք «Ծայրայեղութենէ ծայրայեղութիւն» խորագրեալ յօդուածը, որուն մէջ ըսինք, «Ծայրայեղութիւն կը մաղթեմ բոլորի՛դ, որովհետեւ աւելի՛ պատուաբեր է ծայրայեղ հայը, քան յեղյեղուկ օտարամոլը»:

ԿՈՎԵՐ, ՈՐՈՆՔ ԱՒԵԼԻ՛ ՀԱՅԵՐԷՆ ԳԻՏԵՆ՝ ՔԱՆ ՀԱՅԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Վերջերս հայու մը կողմէ լեզուն լաւապէս չգիտնալուս համար ընկերային կատակի շեշտով մը յանդիմանութիւն ստացայ:
Չմոռնամ ըսելու՝ ֆրանսերէնի լաւապէս չտիրապետելուս համար:

ՄԱՐԴՆ Է ՄԱՀԱՑՈՒՆ, ԳԱՂԱՓԱՐԸ Ո՛Չ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր թուականէն 138 տարիներ առաջ՝ 1889 թուականին թուրք կառավարութիւնը դիմումներ կը կատարէ պուլկարական կառավարութեան իրեն յանձնելու եւ կամ Պուլկարիոյ մէջ բանտարկելու եւ պատժելու Մկրտիչ Թիւթիւնճիէֆֆը (Թիւթիւնճեան) «Ազատութիւն Պուլղարիոյ եւ կենսագրութիւն Պուլղար ապստամբապետաց» անունով գրական աշխատանք մը պատրաստելու համար, որով կը դատուէր որպէս հայ ժողովուրդը ապստամբութեան յորդորելու եւ Փոքր Ասիայի մէջ խառնակութիւններ ստեղծած ըլլալու մեղադրանքով:

Էջեր