Հոգե-մտաւոր

ՀԱՅԱՍՏԱՆ ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ ՍԱՀՄԱՆԱԿԻՑ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կրօնական առումով Աստուծոյ կողմէ մարդուն տրուած մեծագոյն պարգեւը ի՞նչ է… չե՛նք գիտեր. ոմանց համար ազատ կամքը, իսկ ուրիշներու համար սէրը՝ որուն մեծագոյն արտայայտութիւնն էր մարդանալն ու մարդոց մեղքերուն համար խաչ բարձրանալը։

ԸՆՏԱՆԻՔԻՆ ՈՒԺԸ ՍԻՐՈՅ ՄԷՋ Է

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Երբեք պէտք չէ՛ մտածել, թէ ամուսնութեան՝ որպէս բնական ընկերութեան մը վրայ հիմնուած ընտանիքը տկարացնելը ընկերութեան նպաստող արարք մըն է։ Ընդհակառակը՝ ասիկա վնաս կը հասցնէ զաւակներուն զարգացման, հասունացումին, հասարակական արժէքներու մշակումին եւ անհատներու բարոյական զարգացումին եւ ազնուացման։ 

ՔՆՆԱԴԱՏՈՒԹԵԱՆ ԿՈՄԻՏԷ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Այնպէս ինչպէս անցեալին, նոյնպէս այսօր եւս հայ ժողովուրդին մէջ կան բազմաթի՜ւ երեւոյթներ, որոնք քննադատելի են։ Եթէ ուշադրութեամբ հայկական բոլո՛ր թերթերը աչքէ անցընենք՝ ի՛նչ գոյնի, ինչ գաղափարախօսութեան ալ պատկանին անոնք, անպայմանօրէն ունին բողոք մը, կոչ մը, քննադատութիւն մը, սակայն, անոնց հասարակաց գիծը այն է, որ չունին լուծումներ:

ԱՍՏՈՒԾՈՅ ԱՄԵՆԱԶՕՐ ՁԵՌՔԸ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Կը պատմուի, թէ ուսուցչուհի մը իր դասարանի աշակերտներէն կ՚ուզէ, որ գծեն նկար մը՝ որ ցոյց տայ բան մը՝ որուն համար սրտանց շնորհակալ են։ Մինչ ուսուցչուհին կը մտածէ, որ ընդհանրապէս համեստ դասակարգէ եկած աշակերտները, իրականութեան մէջ շատ քիչ բան ունին շնորհակալ ըլլալու, քանի որ անոնք շատ բաներէ զրկուած ընտանիքներու կը պատկանին։

ԱՅՍ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԸ, ՈՒՐ ՈՐ ԱԼ ԵՐԹԱՅ, ԱՆԴԱԴԱՐ Կ՚ԱՇԽԱՏԻ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Արաբ փիլիսոփայ, գրող եւ բանաստեղծ Սայիտ Աքըլ մեր թուականէն 62 տարիներ առաջ՝ 1964 թուականին, Լիբանանի հեռատեսիլէն խօսք առնելով կը սկսի խօսիլ հայ ժողովուրդին մասին։ Արաբ այս բանաստեղծը եղած է Վահան Թէքէեանի, Միքայէլ Կիւրճեանի եւ այլ հայ գրողներու բարեկամը եւ անոնց ճամբով ճանչցած էր հայ ազգն ու Հայաստանը։

ՔՐԻՍՏՈՍ ՄԻՇՏ ՆՈ՛ՅՆՆ Է

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Յիսուս Քրիստոս նոյնն է երէկ եւ այսօր եւ յաւիտեան». (ԵԲՐ. ԺԳ 8)։ 
Քրիստոսի երկրաւոր կեանքին մէջ փոփոխութիւնները կը վկայեն եւ կը փաստեն Անոր անփոփոխութիւնը. մշտավառ ապացոյցներն են Իր անփոփոխելիութեան։

ՄԻՆՉԵՒ ԽՄԲՈՒԻՆՔ…

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր թուականէն 63 տարիներ առաջ՝ 1963 թուականին, սփիւռքի գրեթէ բոլոր մամուլներուն մէջ «Պատգամ սփիւռքահայ երիտասարդութեան» խորագրին տակ կը հրատարակուէր անուանի հայ բանաստեղծ Յովհաննէս Շիրազի սփիւռքի հայութեան եւ մա՛նաւանդ երիտասարդութեան ուղղած կարճ կոչը.

ՆԱՐԵԿ՝ ԲԺՇԿՈՒԹԵԱՆ ԱՂՕԹՔ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Վստահ եղէք, ով որ այս լերան ըսէ.- Ե՛լ եւ ծո՛վ ինկիր», եւ եթէ միտքին մէջ չտարակուսի, այլ հաւատայ, թէ իր ըսածը պիտի ըլլայ, ի՛նչ որ ըսէ՝ պիտի կատարուի։ Այս պատճառով կ՚ըսեմ ձեզի, թէ ի՛նչ որ աղօթքով խնդրէք, հաւատացէք, որ պիտի ստանաք եւ ձեր խնրդածը պիտի տրուի ձեզի». (ՄԱՐԿ. ԺԱ 22-25)։

ԱՐՏԱՔԻՆԸ ԵՒ ՆԵՐՔԻՆԸ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ի՜նչ փոյթ, թէ բաժակը կամ պնակը դուրսէն մաքուր եւ փայլուն կ՚երեւին, երբ մէջինը անմաքուր է եւ անհամ։ Նոյնն է անմաքուր սրտով կատարուած աղօթք մը, քանի որ լուացուած մարմին մը ընդունելի չ՚ըներ արատաւոր հոգի մը։

Էջեր