ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մենք կը կարծենք, որ իւրաքանչիւր երեխայ ունի տարբեր բնաւորութիւն, հետեւաբար փոխանցուած դաստիարակութիւնը ինչպիսին ալ ըլլայ, բնաւորութիւնը մեծ դեր կը խաղայ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մենք կը կարծենք, որ իւրաքանչիւր երեխայ ունի տարբեր բնաւորութիւն, հետեւաբար փոխանցուած դաստիարակութիւնը ինչպիսին ալ ըլլայ, բնաւորութիւնը մեծ դեր կը խաղայ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ո՛վ Տէր, քու ճամբաներդ ցուցուր ինծի, Քու շաւիղներդ սորվեցուր ինծի։ Քու ճշմարտութեանդ մէջ ինծի առաջնորդէ եւ սորվեցուր ինծի, քանզի Դո՛ւն ես իմ փրկութեանս Աստուածը։ Ես Քեզի կը սպասեմ ամէն օր». (ՍԱՂՄ. ԻԵ 4-5)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իւրաքանչիւր ծնողքի համար հայր ու մայր դառնալու նպատակն ու անոր առաքելութեան հանդէպ ունեցած հասկացողութիւնն ու ըմբռնումը տարբեր է։ Շատ մը ծնողներ կը կարծեն, որ ծնողք ըլլալ կը նշանակէ միայն մանուկին պէտքերը հոգալ, սնունդն ու ուսումը ապահովել, զինք սխալներէ հեռու պահել եւ այլն, սակայն, ծնողք դառնալու հիմնական նպատակը պէտք է ըլլայ մէկը.
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ամէն ծնողք կ՚ուզէ, իր զաւկին կողմէ «լսուած» ըլլալ, սակայն մանկավարժութիւնը կ՚ըսէ, որ մեր զաւակները մեզ կը լսեն այնքանով՝ ինչքանով մենք զիրենք կը լսենք. որեւէ յարաբերութեան մէջ եթէ մէկ կողմը խօսող, իսկ միւս կողմը լսող է՝ կապը կը դառնայ միակողմանի։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ես եմ որ Էն». Աստուծոյ ձայնն է՝ որ Իր ինքնայայտնութիւնը կը ներկայացնէ. (ԵԼԻՑ. Գ 14)։ Արդարեւ, Աստուած ստեղծեց ամբողջ տիեզերքը եւ մարդը՝ Իր նմանութեամբ եւ Իր պատկերով։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շատ մը ծնողներ կը կարծեն, որ իրենց հիմնական պարտականութիւնն ու պարտաւորութիւնը իրենց զաւակներուն մարդկային ու մարմնական պէտքերը ապահովելն է. ինչպէս՝ հագուստը, սնունդը եւ այլն, բայց, իրականութեան մէջ, ծնողական պարտականութիւնն ու պարտաւորութիւնը իր մէջ շատ աւելին ունի, որովհետեւ հոգեկան բաժինը շատ աւելի կարեւոր է։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդկային փոխյարաբերութիւններու մէջ չարախօսութիւնները աւերիչ ազդեցութիւններ կը գործեն մարդուն թէ՛ անհատական ներքին կեանքին, թէ՛ հաւաքական արտաքին կեանքին մէջ։ Ուրեմն, պէտք է ամենէն առաջ զգուշանալ մա՛նաւանդ բանակրկիտ անձերու խառնակիչ ազդեցութենէն, սաստիկ զգուշանալ այդ վերջին վատ դերը ուղղակի կամ անուղղակի, կամաւ թէ ակամայ ինքն իր անձին վրայ փորձելու։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շաբաթ օրուան մեր գրութեամբ խօսեցանք, թէ լաւ գործի համար զաւակը գնահատելը վատ արարքի ժամանակ տրուած պատիժէն կամ բարկութենէն շատ աւելի արժէք ու ազդեցութիւն կ՚ունենայ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Աշխարհ հետզհետէ աւելի լաւ սկսած է հասկնալ, թէ՝ ստացական եւ երեւութային առաւելութիւններէ աւելի՛ կարեւոր արժանիքներ կը փնտռուին՝ «ազնուական» տիտղոսին արժանի ըլլալու համար։ Ուստի, աշխարհ սորված է «ազնուականութիւն» փնտռել ուրիշ տեղեր ալ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ծնողներու կողմէ կատարուած կան սխալներ, որոնցմէ մեծագոյնը զաւկին հանդէպ ուշադրութեան պակասն է։ Բնական է, որ շատ անգամ ծնողքը կրնայ անտրամադիր հոգեվիճակ մը ունենալ, յոգնածութիւն զգալ, առանձնանալու եւ խոկալու, մեկուսանալու ցանկութիւնը ունենալ, շատեր կը կարծեն, որ մանուկը այդ փոփոխութիւնն ու տարբերութիւնը չի զգար, սակայն, իրականութեան մէջ, ամենէն աննշմար ուշադրութեան պակասը նոյնիսկ անոնց կողմէ զգալի կը դառնայ: