Հոգե-մտաւոր

ԽՕՍՔԻՆ ԶՕՐՈՒԹԻՒՆԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մարդ անհատը իր մարմնական գոյութեան կողքին ընկերութեան մը մաս կը կազմէ իր խօսքով ու գաղափարներով եւ անոնցմով է որ կ՚արժեւորուի անոր գոյութիւնն ու ներկայութիւնը, որովհետեւ առանց խօսքի ու գաղափարի մարդը չի տարբերիր մարդէն բացի գոյութիւն ունեցող արարածներէն։

ՍԻՐԵ՛ՆՔ ԶԻՐԱՐ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Յաճախ սիրոյ մասին կը խօսինք, յաճախ կը թելադրենք զիրար սիրել… Ինչպէ՞ս չխօսինք սիրոյ մասին այսքան շատ, քանի որ կեանքին աւիւնն է սէրը՝ ամէն բանի պատճառը՝ որ բարի է, եւ ամէն բանի վախճանը՝ որ աստուածահաճո՛յ է։

ՀԻՒԱՆԴՈՒԹԻՒՆԸ ՀԱՐՈՒՍՏՆԵՐՈՒՆ Է

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Աշխարհը որքան հարստանայ՝ մարդկութիւնը այնքան կ՚աղքատանայ, որովհետեւ ի սէր այդ նիւթականին մարդկային արժէքներն են որ կը մեռնին։
Այս մասին ինծի մտածել տուաւ մի քանի օրեր առաջ Երեւանի հիւանդանոցներէն նոր դուրս եկած տարեց պապիկ մը՝ «հիմա հիւանդութիւնը միայն հարուստներու համար է» արտայայտութեամբ։

ՊԱՅՔԱՐ ԺԱՄԱՆԱԿԻ ԵՒ ԴՐԱՄԻ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Այնքան ատեն որ մարդ նիւթապէս աղքատ վիճակի մէջ է, կը կարծէ որ կեանքի մէջ ժամանակը անսահմանափակ է՝ իսկ դրամը սահմանափակ, սակայն կամաց կամաց հարստութեան մը տէր դառնալով կը սկսի հասկնալ, որ իր կեանքը իր համոզումին ամբողջութեամբ հակառակն է... անսահմանափակ է դրամը՝ մինչ ժամանակը սահմանափակ, որուն դիմաց անզօր է նոյնիսկ աշխարհի ամենէն հարուստ ու «բախտաւոր» կարծուած մարդը:

ՀՈԳԵՒՈ՞Ր ԹԷ ԱԶԳԱՅԻՆ ԵԿԵՂԵՑԻ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր ազգի մէջ մի՛շտ ալ անպակաս եղած են ծայրայեղականները, որոնք միջին մը չունենալով մէկ ծայրայեղութենէ միւսը անցած են:
Նման ծայրայեղական մը վերջերս հետեւեալ բողոքը կը բարձրացնէր. «Հայ Առաքելական Եկեղեցին իր ճշմարիտ առաքելութենէն շեղած եւ մուտք գործած է քաղաքական աշխարհ. եկեղեցւոյ գործը զԱստուած պաշտել է եւ Աստուծոյ փառքին ծառայել. ի՞նչ գործ ունի եկեղեցին քաղաքական կամ ազգային խնդիրներու մէջ մտնելու» եւ այս բոլորը որպէս պատճառ կը ներկայացնէր օտար աղանդաւորական շարժման մը հետեւելու:

ՀՈԳԻԻՆ ՀԻԱՆԱԼԻ՜ ԱՐԵՒԸ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդուս հոգեւոր աշխարհագրութիւնը նմանութեան բազմաթիւ գիծեր ունի արտաքին աշխարհի հետ՝ արտաքին աշխարհի աշխարհագրութեան հետ։ Ինչպէս բնութիւնը իր արեւը ունի, մարդը եւս ունի իր հոգւոյն մշտափայլ Արեւը, որ է Աստուծոյ Սիրոյն յայտնութիւնը յանձին Յիսուս Քրիստոսի։

ԳԱՂՈՒԹՆԵՐԸ ԴԷՊԻ ՄԱՀ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Յաճախ կ՚ահազանգենք, որ սփիւռքի մեր գաղութները ժամանակի ընթացքին կը դատապարտուին կորուստի եւ այս ահազանգը յաճախ որպէս «սովորական» յանկերգ կ՚ընկալենք եւ չենք թափանցեր թէ ինչ վախճանի կրնայ հասցնել մեզ:

ԵԿԵՂԵՑԱԿԱՆ ԻՐԱՒԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Եկեղեցական իրաւաբանութիւն»ը՝ որ «Եկեղեցական Իրաւունք»ն է, յաճախ կը կոչուի «կանոնական իրաւունք», «եկեղեցական իրաւագիտութիւն»։ Հին ժամանակներէ սկսած՝ եկեղեցական կարգադրութիւնները կ՚անուանէին «կանոններ»։

Էջեր