Հոգե-մտաւոր

ԻՆՔՆԻՐՄՈՎ ՀՊԱՐՏԱՆԱԼ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Ով որ իր անձը կը բարձրացնէ՝ պիտի խոնարհի, եւ ով որ իր անձը կը խոնարհեցնէ՝ պիտի բարձրանայ». (ՂՈՒԿ. ԺԸ 14)։ 
Ղուկաս Աւետարանիչի ԺԸ. գլխուն 9-14 համարներուն մէջ Յիսուսի պատմած առակին մէջ՝ երկու հոգի կ՚աղօթեն Տաճարին մէջ. մին՝ փարիսեցի, միւսը՝ մաքսաւոր։ 

ԷԼԻԱՍ, ԷԼԷՆԱ, ՍԻՆԹԻԱ, ՔԼՕԷ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Սփիւռքահայ մամուլ մը Հայոց Ցեղասպանութեան 111-րդ տարելիցին առիթով հրատարակեց սփիւռքահայ երիտասարդ-պատանիներու մտածումներ. կարեւո՛ր է լսել նոր սերունդին կարծիքը՝ հասկնալու եւ ճանչնալու համար այն ոգին՝ որով հասակ կ՚առնեն, որովհետեւ այդ ոգիին հիման վրայ է, որ ծնունդ պիտի առնեն իրենց յաջորդող սերունդները:

ԳՈՅԱՏԵՒԵԼՈՒ ՄԻԱԿ ԵԼՔԸ ԼԵԶՈՒՆ Է

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Խաչատուր Աբովեանի այս խօսքերը գրուած են աւելի քան մէկ ու կէս դար առաջ… «Լեզուդ փոխի՛ր, հաւատդ ուրացի՛ր, էլ ընչո՞վ կարես ասիլ, թէ ո՞ր ազգիցն ես», գրուած է ժամանակաշրջանի մը մէջ՝ ուր հայը հայ էր թէ՛ հաւատքով եւ թէ՛ լեզուով։

ՀԱՅ ԵՒ ԱՍՈՐԻ ԵԿԵՂԵՑԻՆԵՐ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Բաբգէն Կաթողիկոսէն ետք (Բաբգէն Ա. Ոթմսեցի. 490-516) ժամանակակից պատմիչներ գրեթէ կը լռեն։ Արդէն Զ. դարու հայ ազգային եւ եկեղեցական պատմութիւնը շատ շփոթ է, որովհետեւ կանոնաւոր աղբիւրներ կը պակսին։

«ՀՈ ՔՈ՞Ռ ՉԵՄ»

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Գրեթէ ամէ՛ն տեղ, ամէ՛ն ժամանակաշրջան ատած է իր եկեղեցականները եւ անոնց հակառակ՝ համակրանք ունեցած է օտար եկեղեցականներու հանդէպ։ Այս հիւանդութիւնը միայն հայ ազգին մօտ չէ, որ գոյութիւն ունի։ 

ԸՆՏԱՆԻՔ ԵՒ ԸՆԿԵՐԱՅԻՆ ԿԵԱՆՔ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ընտանիքը ընկերային կեանքին առաջին վայրն է, որովհետեւ ան նաեւ առաջին տեղն է, ուր մարդ ինքզինք ուրիշին դիմաց դիրքորոշել, զայն մտիկ ընել, անոր բաժնեկցիլ, համբերել, յարգել, օգնել, կենակցիլ կը սորվի։ 

Էջեր