Արխիւ
Ընդհանրացած բանաձեւում մըն է, որ մարդ հակուած է յիշել լաւը։ Իր յիշողութիւնը այնպէս մըն է, որ կը ճնշէ վատը։
Յամենայնդէպս, ըստ էութեան, յիշողութիւնը ամբողջ մը չէ՞։ Յիշողութիւնը որքան որ ալ ճնշէ, մարդուս ենթագիտակցութեան մէջ կարծես վատ դրուագները շատ աւելի գերակշիռ են՝ քան լաւերը։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Այդ երեկոն, տարիներու հեռաւորութենէն ե՛ւ կարօտով, ե՛ւ լուսաւոր զգացումով կը յիշեմ: Որոշած էի ծննդավայրիս փողոցներով անցնիլ: Քալել: Միայն քալել:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայկական բարեգործական ընդհանուր միութեան (ՀԲԸՄ) «Զրոյցներ» շարքի հերթական թողարկումը սփռուեցաւ: Նիւթը երաժշտական էր, բայց նաեւ՝ պատմական: Խորագիրը՝ «Արա Տինքճեանը՝ հայ-ամերիկեան նուագախմբային երաժշտութեան ոսկեդարի մասին»:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Զարգացած երկիրներու մէջ նոյնիսկ, հասարակական ու ժողովրդային ընդհանրացող միտում կայ քաղաքականութեան դաշտ չմտնելու ու քաղաքացիներուն համար ալ այն շատ ցանկալի ասպարէզներէն չի համարուիր: Քաղաքական կեանքը շատ բարդ է եւ ան ունի տեսանելի եւ անտեսանելի շատ մը երեսակներ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Ի՞նչ կ՚ըլլայ արդարութեան եւ ողորմածութեան հետեւողին:
Պատասխան. Իմաստունը կը գրէ. «Արդարութեան ու ողորմածութեան հետեւողը կեանք, արդարութիւն եւ փառք պիտի գտնէ» (Առ 21.21):
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Անցեալ դարու սկիզբը բազմաթիւ հայեր, Օսմանեան կայսրութենէն տեղափոխուեցան Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ եւ իրենց հարազատներուն հետ կապը, նաեւ՝ իրարու հետ կապը, կը պահէին նամակներով:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Ի՞նչ է կեանքին իմաստը». այս հարցումը մարդոց կողմէ կրնայ այլազան կերպերով ընկալուիլ, բայց այս կէտին կը ծագին նաեւ այլ հարցումներ. «ի՞նչ է կեանքին ծագումը», «ի՞նչ է տիեզերքի եւ կեանքին բնոյթը», «կեանքը ինչպէ՞ս աւելի արժէքաւոր կը դառնայ», «ո՞րն է մարդու կեանքին նպատակը»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ամէն արդիւնք անպայման պատճա՛ռ մը ունի, եւ ո՛չ մէկ կասկած այս մասին։ Ապա ուրեմն, կա՛յ ծածուկ «զօրութիւն» մը՝ անտեսանելի պատճառ մը, որ կը ստեղծէ եւ գոյութեան կը կոչէ ամէն ինչ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայկական մամուլի մէջ կարելի է բազմաթիւ յօդուածներ ու վերլուծականներ գտնել «Հայ կին» խորագրին տակ. այդտեղ սակայն կարելի է գտնել բազմաթիւ հակասութիւններ:
Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան յայտարարեց, որ երկրին առջեւ ծառացած են երկու արտաքին կարեւոր մարտահրաւէրներ։
«Արմէնփրէս»ի հաղորդումներով, Նիկոլ Փաշինեան շաբաթավերջին ելոյթ մը ունեցաւ՝ իր գլխաւորած «Քաղացիական պայմանագիր» կուսակցութեան կողմէ կազմակերպուած հաւաքոյթի մը ընթացքին։
Բնութիւնը լաւատեսութեան հիմնական աղբիւրն է։ Մարդ ներքին անդորրը կը վերականգնէ բնութեան հետ շփումներով՝ տեսարան դիտելէ սկսեալ, մինչեւ մարմնամարզը… Մարդ թէեւ ինքզինք կը վերագտնէ բնութեան մէջ, սակայն, զայն երբեք չի խնայեր։
Պէզճեան Մայր վարժարանէն խումբ մը աշակերտներ վերջերս մասնակցեցան «Oxford University Press»ի կողմէ կազմակերպուած՝ ծրագիրներու միջազգային մրցակցութեան մը, որու արդիւնքով արձանագրեցին փայլուն յաջողութիւն։
Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեան, որ հովուապետական այցելութիւն մը տուաւ դէպի Կրետէ կղզի, այս ծիրէն ներս ան երէկ պատարագեց տեղւոյ Ս. Յովհաննու Կարապետ եկեղեցւոյ մէջ։
ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ
Յաճախ կ՚ըսենք «Եթէ քարերը լեզու ունենային» կամ «Ուշադրութիւն՝ պատերը ականջ ունին»։
Այնպէս կ՚երեւի, որ մեր դասարանին պատերը ո՛չ լեզու ունէին՝ ո՛չ ալ ականջ… Լաւ որ չունէին եւ բան չփսփսացին ինծի, որովհետեւ եթէ ունենային՝ այս բանաստեղծութիւնը պիտի չգրուէր։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ցաւերով, տագնապներով ու պայքարներով հանդերձ, անցեալը միշտ սիրելի է բոլոր առումներով:
Պատերազմի ծայրերէն սահած մանկութիւն. ժամանակները որքան ալ անցնին՝ կարօտը յամենայնդէպս կը պաշարէ հոգիները:
Մերձաւոր Արեւելքի թէժ իրադարձութիւններու պայմաններուն ներքեւ Հայաստան երէկ հանդէս եկաւ ուշագրաւ նախաձեռնութիւնով մը։ Երեւան պաշտօնապէս տեղեկացուց, որ կը ճանչնայ Պաղեստինի պետութիւնը։
Երբեմն մարդ յառաջ կը քշէ ուղեղը, երբեմն ալ սիրտը։ Իրականութեան մէջ, անոնք զիրար կը լրացնեն, մարդուն մէջ մարմին գտած է անոնց համադրութիւնը։ Մարդ թէ՛ միտք է եւ թէ զգացում, հաւասարապէս։
Հռոմի մէջ նախընթաց օր տեղի ունեցաւ՝ Արեւելեան Ուղղափառ եկեղեցիներու Եւրոպայի նախագահութիւններու (OCE) եւ Կաթոլիկ եկեղեցւոյ Եւրոպայի եպիսկոպոսական քոնֆէրանսներու (CCEE) համատեղ ժողովը։
Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեան կը շարունակէ իր հովուական այցելութիւնը դէպի Կրետէ կղզի։ Երէկ, ան այս ծիրէն ներս այց մը տուաւ տեղւոյն Այա Թրիատա յունական վանքը։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Եւ որովհետեւ միտքս մտահոգ հարցերու ամբար մը դարձած է, անոր համար յաճախ կրկնութեան գնով կ՚ուզեմ ընթերցողին հետ կիսել կարգ մը միտքեր: Իբրեւ նախաբան նաեւ յիշեցնեմ, որ բոլորս ալ լաւատեղեակ ենք, թէ ինչպէ՞ս ժամանակները գերազանցապէս նիւթականացած են, միաժամանակ նիւթականացած՝ մեր բոլոր արժեւորումներն ու անոնց չափանիշները: