Ընկերա-մշակութային

ԿՈՒՏԻՆԱՅԷՆ ԵՐՈՒՍԱՂԷՄ ՈՒ… ՀԱՅԱՍՏԱՆ

Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

 Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի «Վաչէ եւ Թամար Մանուկեան» սրահին մէջ բացուած է բացառիկ ցուցահանդէս մը. երեք ամսուան ցուցահանդէսի համար Երուսաղէմէն Հայաստան բերուած են Երուսաղէմի նշանաւոր Պալեան ընտանիքի աւանդական գործին նմոյշները՝ սպասք, կենցաղային իրեր, սալիկներ եւ զարդանախշուած այլ իրեր, ընդհանուր առմամբ՝ հարիւր ցուցանմոյշ:

ԱՅՆՇԹԱՅՆ ԻՆՉՊԷ՞Ս ԱՊԱՑՈՒՑԵՑ ԱՍՏՈՒԾՈՅ ԳՈՅՈՒԹԻՒՆԸ…

Գրեց՝ ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ

Ժամանակի հոլովոյթին մարդիկ կարծես սկսան երերանքով վերաբերիլ անկոտրուն հաւատքի գոյութեան… Օր ըստ օրէ մեր մէջ կը բազմանայ անհաւատներու թիւը։

ԱՐՏԱՇԷՍ ՏԷՐ-ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ. «ԱԶԴԱՐԱՐ»Ը

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Այս տարի լրացաւ հայ առաջին տպագիր թերթի՝ «Ազդարար»ի 225-ամեակը: Հայ մամուլի պատմութեան մէջ նշանաւոր այս իրադարձութիւնը տօնեցուաւ հայաշխարհին մէջ, եւ յառաջիկայ շաբաթներուն ալ տակաւին կը սպասուին գիտական եւ մշակութային ձեռնարկներու:

ԱԶԱՏԱԳՐՈՒԱԾ ԱՐՑԱԽԻ ՏԷՐ ԸԼԼԱԼՈՒ ԵՒ ՏԷՐ ՄՆԱԼՈՒ ՀԻՄՆԱՀԱՐՑԸ

Յ. ՊԱԼԵԱՆ

Արցախը գեղօր չէ, որ կոչուած ըլլայ մեր զբօսաշրջիկի յիշատակները վառ պահելու, զանազան ժողովներուն համեմ տալու, կամ մեծ ու պզտիկ հանրահաւաքներուն յուզումի ալիք ստեղծելու:

ՆԻՔՈԼՕ ՓԱԿԱՆԻՆԻ ԵՒ ԿՈՄՍՈՒՀԻ ՓՈԼԻՆԱ ՊՈՐԿԵԶԷ

ՇԱՔԷ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ

Իտալացի հռչակաւոր երաժշտահան, անկրկնելի ջութակահար, կիթառահար Նիքոլօ Փականինին ծնած է 27 հոկտեմբեր, 1782 թուականին, Իտալիա՝ Ճենովա: Ան իր ժամանակի ամենայայտնի, ամենատաղանդաւոր եւ առեղծուածային ջութակահարն էր, որ իր գործերով մարդոց սիրտերը կը յուզէր:

ՀՈՎԻՒԸ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ

Հաղարծինի վանական համալիրին բակը տեսած էի զայն, սեւ, կղերականի զգեստով, փայտեայ խաչը վիզէն կախած, հողաթափ մը ոտքին, ձեռքին ծածանող Լիբանանի դրօշը, կանգնած էր մի քանի երկսեռ մարդոցմով շրջապատուած: Դրօշը հարազատութիւն մը արթնցուց այդ պահուն մէջս, մօտեցայ կողքի կիներէն մէկուն եւ իմացայ անունը կղերականին միայն:

ՎԱՐԴԱՊԵՏԻՆ ՀԵՌԱՑՄԱՆ ԱՄԻՍԸ

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հոկտեմբեր ամսուն կը համընկնին Կոմիտաս Վարդապետի ծննդեան (նոր տոմարով 8 հոկտեմբերին) եւ մահուան օրերը: Կոմիտաս մահացաւ 22 հոկտեմբեր (որոշ տուեալներով՝ 20 հոկտեմբեր) 1935 թուականին՝ Փարիզի Վիլժուիֆ հոգեբուժարանին մէջ, ուր փոխադրուած էր 1922 թուականին, որմէ առաջ խնամուած էր նախ Պոլսոյ, ապա՝ Ֆրանսայի ուրիշ հաստատութիւններու մէջ:

Էջեր