Ընկերա-մշակութային

ԱՐՀԵՍՏԱԿԱՆ ԲԱՆԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆԸ ԿԸ ԶԱՐԳԱՆԱՅ, ՄԻՆՉ ԱՅԴ ՄԱՐԴԸ Ի՞ՆՉ ԿԸ ԿՈՐՍՆՑՆԷ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Արհեստական բանականութիւնը մեր ժամանակներու ամենաարագ զարգացող երեւոյթներէն մէկն է։ Ան արդէն մուտք գործած է մեր առօրեային՝ հեռաձայններէն մինչեւ աշխատանքային ծրագիրներ, բժշկութենէն մինչեւ կրթութիւն։ 

ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍԻ ՀԱՅԵՐՈՒ ԽՆՋՈՅՔԻ ՍՐԱՀՆԵՐԸ՝ ԻՆՔՆՈՒԹԵԱՆ ԵՒ ԴԻՄԱԴՐՈՂԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ՎԱՅՐԵՐ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

«Լոս Անճելըս Թայմզ» («Los Angeles Times») պարբերականը հրապարակած է ծաւալուն յօդուած մը՝ նուիրուած Լոս Անճելըսի հայկական հարուստ աւանդութիւններուն եւ հանդիսութիւններու իւրայատուկ մշակոյթին։ 

ՄԵԼԳՈՆԵԱՆ ԿՐԹԱԿԱՆ ՀԱՍՏԱՏՈՒԹԵԱՆ ՀԱՐԻՒՐԱՄԵԱԿԸ՝ ՅԻՇԱՏԱԿՈՒՄ ԵՒ ԱԶԳԱՅԻՆ ՌԱԶՄԱՎԱՐՈՒԹԵԱՆ ՆՈՐ ՏԵՍԼԱԿԱՆ

ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ

Յունիսի 25-28, 2026-ի օրերուն, Կիպրոսի տեղական եւ հայկական գաղութը ապրեցան զգացական ջերմ օրեր՝ յիշատակելով Մելգոնեան կրթական հաստատութեան 100-ամեակը

ԱԶԳԱՅԻՆ ԻՆՔՆՈՒԹԵԱՆ ՆՈՐ ՎԱՒԵՐԱԳԻՐՆԵՐԸ. Ի՞ՆՉ ԿԸ ՅՈՒՇԷ ԵՐԿԻՆՔԸ… Ի՞ՆՉ ԿԸ ՊԱՏՄԵՆ ՕՐՕՐԸ, ԳԱԹԱՆԱԽՇԸ…

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայաստանի Հանրապետութեան ոչ-նիւթական մշակութային ժառանգութեան պահպանութեան եւ հանրահռչակման ուղղութեամբ իրականացուող աշխատանքներուն շրջանակէն ներս կարեւոր ու յատկանշական քայլ մը կատարուեցաւ։ 

ԿԵԱՆՔԻ ԱՄԵՆԱԳԵՂԵՑԻԿ ԵՐՋԱՆԿՈՒԹԻՒՆԸ՝ ՍԻՐՈՒԱԾ ԸԼԼԱԼՈՒԴ ՎՍՏԱՀՈՒԹԻՒՆԸ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Մարդիկ կեանքի ընթացքին շատ բան կը փնտռեն․ յաջողութիւն, հարստութիւն, ճանաչում, ապահովութիւն։ Անոնք տարիներ շարունակ կրնան վազել երազներու ետեւէն, բարձրանալ նոր բարձունքներու, ձեռք ձգել այն բոլորը, որ ժամանակին անհասանելի կը թուէր։

ԾՆՆԴԵԱՆ 225-ԱՄԵԱԿ - ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՄԷՋ ՈԳԵԿՈՉՈՒՄ՝ ՊՈԼՍՈՅ ՊԱՏՐԻԱՐՔԱՐԱՆԻ ԱՌԱՋԻՆ ԹԵՐԹԻ ԽՄԲԱԳԻՐ, ԲԱՆԱՍԷՐ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՏԷՐՈՅԵՆՑԻ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայ հրապարակախօս, կրօնական գործիչ, բանասէր, թարգմանիչ, խմբագիր Յովհաննէս Տէր-Կարապետեանի (Տէրոյենց, Չամուրճեան) յիշատակը ոգեկոչուեցաւ Հայաստանի մէջ։
Հակառակ զանազան ժամանակներու Տէրոյենցին հասցուած սուր ու անխնայ հարուածներուն, ան պատմութեան մեջ մնացած է իբրեւ հակասական կերպար մը։ 

ՎԱՀՐԱՄ ՄԱՎԵԱՆ - 100

ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ

27 յունիսին մոռնալ ու շրջանցել՝ առանց յիշատակելու ծննդեան 100-ամեակը սփիւռքի հայութեան ոգիին համասփիւռ արտայայտիչն հանդիսացած, սփիւռքի ցաքուցրիւ հայութեան կոտտացող Երազը բեկոր առ բեկոր հայահաւաքի երդումի վերածած Վահրամ Մավեանի (Երուսաղէմ, 27 յունիս 1926 - Լիզպոն, 11 յունուար 1983, թաղուած Պէյրութ, Պուրճ Համուտի Ազգային գերեզմանատունը), աններելի մեղքի համազօր բան մը պիտի ըլլայ:

Էջեր