Ընկերա-մշակութային

«ԵԹԷ ԽՕՍՔԸ ՊՈԼՍԱՀԱՅ ՀԱՄԱՅՆՔԻ ՄԱՍԻՆ Է, ՄԵՆՔ ԿՐՆԱՆՔ ՎՍՏԱՀ ԸԼԼԱԼ՝ ԺԱՄԱՆԱԿ-Ը ՑՈՅՑ ԿՈՒ ՏԱՅ»

Լրագ­րող­նե­րու մօտ ըն­դու­նուած է ը­սել՝ ժա­մա­նա­կը ցոյց կու տայ: Ես շատ ալ չեմ սի­րեր այդ ար­տա­յայ­տու­թիւ­նը եւ բո­լոր իմ ու­սա­նող­նե­րուս կ՚ը­սեմ, որ եր­բեք մի՛ գոր­ծա­ծէք այս ար­տա­յայ­տու­թիւ­նը յօ­դուած­ներ գրե­լու ժա­մա­նակ:

«ԺԱՄԱՆԱԿ ԴԱՐՁԱԾ Է ԱՅՆ ՊԱՐԲԵՐԱԿԱՆԸ, ՈՐ ԱՆԴՐԱԴԱՐՁԱԾ Է ՈՒ Կ՚ԱՆԴՐԱԴԱՌՆԱՅ ԱԶԳԱՅԻՆ, ԵԿԵՂԵՑԱԿԱՆ, ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ՀԱՍԱՐԱԿԱԿԱՆ, ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԿԵԱՆՔԻՆ ԵՒ ԱՅՍՕՐ ԱԼ ԻՐ ԱՐԴԻԱԿԱՆՈՒԹԵԱՄԲ ԴԵՐԸ ՉԻ ԶԻՋԵՐ ՈՐԵՒԷ ՊԱՐԲԵՐԱԿԱՆԻ ԹԷ՛ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ԵՒ ԹԷ ՍՓԻՒՌՔԻ ՄԷՋ»

Ազ­գիս Հայ­րա­պե­տի օրհ­նու­թեան եւ ող­ջոյ­նի խօս­քը կը փո­խան­ցենք այս գե­ղե­ցիկ, հո­գե­պա­րար շնոր­հան­դէ­սի կազ­մա­կեր­պիչ­նե­րուն, մա­նա­ւանդ՝ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ օ­րա­թեր­թի խմբագ­րա­կազ­մին, ի դէմս Ա­րա Գօ­չու­նեա­նին: ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ օ­րա­թեր­թը ար­դէն 110 տա­րե­կան է: Ու­րախ ենք ն­­շե­լու, որ տա­կա­ւին 2014 թուա­կա­նին Մայր Ա­թոռ Սուրբ Էջ­միած­նի մէջ տօ­նուե­ցաւ 100-ա­մեա­կի մի­ջո­ցա­ռում­նե­րու փակ­ման ցե­րե­կոյ­թը, ո­րու ըն­թաց­քին նոյն­պէս, ինչ­պէս այժմ, վե­րար­ժե­ւո­րուե­ցաւ, գնա­հա­տուե­ցաւ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ օ­րա­թեր­թի այն նպաստ­նե­րը, ո­րոնք ան ու­նե­ցած է մեր մշա­կու­թա­յին, հա­սա­րա­կա­կան, քա­ղա­քա­կան, կրօ­նա­կան կեան­քէն ներս:

«ԿԸ ԿԱՐԾԵՄ, ՈՐ «ԿԵՍԱՐԻԱ» ՅՈՒՇԱԳՐՈՒԹԻՒՆԸ ՄԵԶԻ ՇԱՏ ԲԱՆ ԿՈՒ ՏԱՅ։ ՃԱՆԱՉՈՂԱԿԱՆ ՄԵԾ ԱՐԺԷՔ ՈՒՆԻ ԵՒ ՄԵԶ ՀԱՂՈՐԴԱԿԻՑ ԿԸ ԴԱՐՁՆԷ ԹԷՔԷԵԱՆ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾԻ ՄՏՈՐՈՒՄՆԵՐՈՒՆ, ԿԵԱՆՔԻ ՎԵՐԱԲԵՐԵԱԼ ԴԱՏՈՂՈՒԹԻՒՆՆԵՐՈՒՆ»

Թէ­քէեա­նը մեր այն մե­ծե­րէն է, որ կա­րե­լի է ան­պատ­րաս­տից ը­սել գնա­հա­տա­կան խօս­քեր, մար­դու մը մա­սին, որ իր ամ­բողջ կեան­քը նուի­րա­բե­րած է իր ժո­ղո­վուր­դին, հայ գրա­կա­նու­թեան, իր կու­սակ­ցու­թեան, մա­մու­լին եւ հայ որ­բե­րուն:
Թէ­քէեա­նի կեան­քը ե­ղած է բազ­մա­բո­վան­դակ, տե­ղէ-տեղ, երկ­րէ-եր­կիր եւ ա­նընդ­հատ պայ­քար­նե­րու մէջ:

«ԹԷՔԷԵԱՆԱԳԻՏՈՒԹԵԱՆ ՄԷՋ ՆՈՐՈՒԹԻՒՆ Է «ԵՐԿՈՒ ԴՐԱԽՏՆԵՐ» ԳԻՐՔԸ։ ԹԷՔԷԵԱՆԻ ԱՌՋԵՒ ՄԻՇՏ ՓԱԿՈՒԱԾ ԵՆ ԴՐԱԽՏԻ ԴՌՆԵՐԸ ԵՒ ԱՆՈՐ ՏՐՈՒԱԾ Է ՄԵԾ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹԻՒՆ ՄԸ՝ ՍՏԵՂԾԵԼ ՈՒՐԻՇՆԵՐՈՒ ՀՈԳԻԻ ԴՐԱԽՏԸ, ԲԱՑ ՊԱՀԵԼՈՎ ԱՆՈՐ ԴՌՆԵՐԸ»

Թէ­քէեա­նը մե­զի ան­ծա­նօթ հե­ղի­նակ չէ, մա­նա­ւանդ հայ­րե­նի­քի մէջ, ո­րուն մի քա­նի կար­կա­ռուն ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ անդ­րա­դար­ձած են՝ Պրն. Վազ­գէն Գաբ­րիէ­լեա­նը, Յա­րու­թիւն Ա­ւա­գեա­նը, Սա­մուէլ Մու­րա­տեանն ալ անդ­րա­դար­ձած է իր հեր­թին եւ Սփիւռ­քի մէջ անդ­րա­դար­ձած է Յա­կոբ Օ­շա­կա­նը եւ ու­րիշ­ներ: 

«ՄԵՆՔ Ի՞ՆՉ ԳԻՏԵՆՔ ԱՐԵՒՄՏԱՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹԵՆԷՆ։ ԺԱՄԱՆԱԿ ԹԵՐԹԸ ԲԱՑԱՌԻԿ ԳՈՐԾ Կ՚ԸՆԷ ՀԻՄԱ, ԱՀԱՒԱՍԻԿ ՀԻՆԳԵՐՈՐԴ ՀԱՏՈՐԸ ԿԸ ՀՐԱՏԱՐԱԿԷ ԻՐ ԷՋԵՐՈՒՆ ՄԷՋ ՏՊԱԳՐՈՒԱԾ ԱՐԺԱՆԱՒՈՐ ՆԻՒԹԵՐԸ ՀԱՄԱԽՄԲԵԼՈՎ»

Ա­նոնք ո­րոնք քիչ թէ շատ ծա­նօթ են 19-րդ դա­րու վեր­ջա­ւո­րու­թեան եւ 20-րդ դա­րու սկիզ­բի ա­րեւմ­տա­հայ մա­մու­լին, ա­պա պատ­կե­րա­ցում ու­նին թէ ան ինչ վիթ­խա­րի ծով է, ով­կիա­նոս՝ տա­րե­գիր­քեր, օ­րա­ցոյց­ներ, պար­բե­րա­գիր­քեր, ամ­սա­գիր­քեր, հան­դէս­ներ եւ այլն...

«ԱՅՍ ԳԻՐՔԸ ՆՈՐՈՎԻ ԿԸ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆԷ ԵՒ ԿԸ ԲԱՑԱՅԱՅՏԷ ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԳԻՐ ՈՒ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՉ ՌՈՒԲԷՆ ԶԱՐԴԱՐԵԱՆԸ»

Կը շնոր­հա­ւո­րեմ յար­գե­լի պա­րոն Ա­րա Գօ­չու­նեա­նը՝ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱ­Կ օ­րա­թեր­թի 110-ա­մեա­կի ա­ռի­թով, եւ կը մաղ­թեմ, որ օ­րա­թեր­թը ու­նե­նայ ան­խա­փան եւ ար­գա­սա­ւոր ու­ղի: 
Սե­ւան Տէ­յիր­մեն­ճեա­նի աշ­խա­տա­սի­րու­թեամբ եւ Վա­հէ Թաշ­ճեա­նի յա­ռա­ջա­բա­նով «Ռու­բէն Զար­դա­րեան. Յօ­դուած­ներ» գիր­քի մէջ լոյս տե­սած են այն յօ­դուած­նե­րը, ո­րոնք Զար­դա­րեան գրած է ԺԱ­ՄԱ­ՆԱ­Կ օ­րա­թեր­թին աշ­խա­տակ­ցե­լու ա­միս­նե­րուն՝ 1908 թուա­կա­նի Նո­յեմ­բե­րէն մին­չեւ 1909 թուա­կա­նի Ապ­րի­լը:

ՈՒԽՏԸ ՀԻՆ ԿՏԱԿԱՐԱՆԻՆ ՄԷՋ (Զ.)

Ուսումնասիրեց՝ Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱ­ԼԱՅ­ՃԵԱՆ

Աստուած Աբրահամի ըսաւ, թէ իր սերունդը Քանաանի երկիրը պիտի ժառանգէ։ Աստուած Դաւիթով այդ խոստումը վերահաստատեց՝ ըսելով. «Իմ Ժողովուրդիս Իսրայէլին ալ տեղ պիտի որոշեմ ու զանիկա պիտի տնկեմ, որ իր տեղը բնակի ու ալ չշարժի» (Բ. Թգ 7.10)։

ԱՐՏԱԳԱՂԹ ԵՒ ՃԱԿԱՏԱԳՐԵՐ

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Արցախեան հակամարտութենէն առաջ Հայաստանի տարածքին բնակած են մեծ թիւով ատրպէյճանցիներ: Արցախեան պատերազմին յաջորդած հայ-ատրպէյճանական լարուած իրադրութեան հետեւանքով ատրպէյճանական համայնքը լքած է Հայաստանի տարածքը։

ՀԱՐԻՒՐ ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ…

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Այս տարի կը նշուի Հայաստանի Առաջին հանրապետութեան խորհրդարանի հիմնադրման 100-ամեակը: Ճիշդ է, որ ան միայն երկու տարի գոյութիւն ունեցած է, սակայն պատմական դեր կատարած է Առաջին հանրապետութեան կեանքէն ներս եւ ինչպէս Առաջին հանրապետութեան դերը, նոյնպէս նաեւ խորհրդարանին դերը անգնահատելի եղած է պետականութիւնը վերագտնելու գործին մէջ:

Էջեր