ՏՔԹ. ՀՐԱՉ ՉԻԼԻՆԿԻՐԵԱՆ (*)
Այսօր Սուրիա կը մնայ բաժնուած քաղաքական տարածք մը, որ կը բնորոշուի ո՛չ միայն աւերիչ քաղաքացիական պատերազմի ժառանգութեամբ, այլեւ երկրի կեդրոնական իշխանութեան եւ հիւսիսային ու հիւսիս-արեւելեան շրջաններուն մէջ գործող քրտական ուժերու միջեւ չլուծուած լարուածութիւններով։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Ռուս յայտնի գրող Լեւ Թոլսթոյի մտածողութեան համաձայն՝ կեանքի իմաստը պարզ փիլիսոփայական հարց մը չէ, այլ խորապէս անձնական ու գոյաբանական փնտռտուք մըն է։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հետաքրքրական եւ արժէքաւոր ուսումնասիրութիւն մը կատարած է արուեստաբան, գեղանկարիչ, «Խաչատուր Աբովեան» մանկավարժական համալսարանի Գեղարուեստական կրթութեան կաճառի ղեկավար Արա Յակոբեան:
ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
4 ապրիլը յիշատակի օրն է հայ քերթողութեան գագաթներէն, արուեստագէտ սերունդի մեծագոյն բանաստեղծներէն մէկուն՝ Բանաստեղծութեան իշխան Վահան Թէքէանի (Պոլիս, Օրթագիւղ կամ Միջագիւղ թաղամաս, 21 յունուար 1878 - Գահիրէ, 4 ապրիլ 1945)
ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ
ՄԱԿ-ի կայքէջը անցեալ տարեվերջին հրապարակեց մտահոգութիւն մը՝ պատերազմներու, հակամարտութիւններու առընչուած, արծարծելով արհեստական բանականութեան (ԱԲ) վերապահուած դերակատարութիւնը մարդկութիւնը հակակշռելու ջանքերուն մէջ:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Գիրք կարդալու սովորութիւնը մարդկային մշակոյթի ամենահին ու ամենախոր արմատներով երեւոյթներէն մէկն է։ Ժամանակները կը փոխուին, արհեստագիտութիւնը կը զարգանայ, մարդոց առօրեան կը դառնայ աւելի արագ եւ բազմաբարդ, բայց գիրքը կը մնայ անփոխարինելի ընկեր մը։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Օրերս կեանքէն հեռացաւ մեր ժամանակներու ամենախոշոր հայ լեզուաբանը, մեծ հայերէնագէտ, բառարանագիր եւ ուսուցիչ Պետրոս Սարգիսի Պետիրեանը։ Այս շաբթուայ մէջ՝ ապրիլի 7-ին, պիտի լրանար անոր 95-ամեակը։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Տէր Յիսուս Քրիստոս Իր երկրաւոր առաքելութեան աւարտին ինչպէս նախապէս յայտնած էր Իր աշակերտներուն, թէ անօրէն հրեաներուն ձեռքը պիտի մատնուի, պիտի չարչարուի, պիտի խաչուի եւ թաղուի, սակայն երրորդ օրը յարութիւն պիտի առնէ, Իր խօսքերը արդէն իրականացած են եւ Տէր Յիսուս հրաշափառապէս յարութիւն առած է մեռելներէն, մեզի՝ մարդոց տալով այն անկորնչելի յոյսն ու վստահութիւնը, թէ մենք եւս յարութիւն պիտի առնենք, եթէ ընթանանք Իր ճամբաներով, եթէ հետեւինք Իր օրինակին:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Կրկին Զատիկ է… ի՜նչ լաւ: Տօն… եւ ուրախութիւն:
Եւ այս առթիւ ու ինքնածին, բառերուս եւ տողերուս նոր շունչ տալ կ՚ուզեմ ու այս ձեւով ու բաւական երկար մտածելով, կը փորձեմ տարբեր իմաստ տալ կեանքին:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Սուրբ Զատիկը՝ Յարութեան լուսաւոր տօնը, ամէն տարի մեզ կը մօտեցնէ ո՛չ միայն հաւատքի եւ յոյսի վերանորոգման, այլեւ ներքին ապրումներու այն խոր աշխարհին, ուր անցեալի քաղցր յուշերը կը խառնուին ներկայի զգացումներուն՝ յաճախ մեզ մղելով խորհելու, թէ ինչո՛ւ այն տաք, հարազատ ու «համով» տաղաւարներու զգացումը այսօր այնքան տարբեր կը թուի:
