Հարթակ

ԼԻԲԱՆԱՆ. ՔՈՐՈՆԱ, ՀԱՄԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ՏՆԱԿԱԼՈՒՄ… ԵՒ ՄԱՀՈՒԱՆ ԴԷՄ ՊԱՅՔԱՐ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Լիբանանէն հասնող լուրերը բաւականին ցնցիչ են։ Մինչ Նոր տարուան եւ Սուրբ Ծննդեան տօները լիբանանցիք փորձեցին անցընել բնականոն հունով եւ իրենց առօրեայ տուայտանքներէն քիչ մը հեռանալու նպատակով իրենք զիրենք «տուին» գիշերավայրեր (ճաշարաններ, ծաղարաններ եւ այլն) յաճախելու «հին սովորութեան», անդին քորոնաժահրի վարակը շատ արագ կերպով կը մոլեգնէր՝ երկիրը տանելով տագնապալի եւ բարդ դրութեան։

ՎԵՐՋԻՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄՆԵՐԸ ԵՒ ԵՐԵԽԱՆԵՐԸ

Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ

Բոլոր պարագաներու եւ ժամանակներու մէջ պատերազմները աղէտ են մարդոց համար, մանաւանդ՝ երեխաներուն, պատանիներուն համար, որոնք հոգիով եւ մարմնով այնքա՜ն խոցելի են, իսկ երբ զիրենք պաշտպանող չափահասները պատերազմի պատճառով կը մահանան, կը կորսուին, խուճապի կը մատնուին, կարելի չէ բառերով նկարագրել անոնց տագնապները: Հարցումը միշտ կը մնայ առանց պատասխանի. «Ինչո՞ւ կարելի չէ պատերազմներէն խուսափիլ»:

ՓԱԿ

ԵՐԱՄ

Երկար քալած էր, տունէն մինչեւ հանրային այգին։
Յոգնած, որոշեց նստիլ. այնտեղ՝ ծառին տակի նստարանը յարմար էր։

ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ՝ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԻ ԱՒԵՏԱՐԱՆԻՆ

Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Խօսք. «Աբրահամ՝ ձեր հայրը, ցանկաց աշխարհ գալս տեսնել» (Յհ 8.560):
Մեկնութիւն.
ամէն բանի գիրը, բառը եւ առակը առագաստ ու ծածկոյթ է, այդ պատճառով պէտք է քննել ու միտքով ատոնց խորքը թափանցել, ինչպէս կ՚ըսէ. «Աբրահամ ցանկաց տեսնել», եւ այս խօսքին վրայ չորս բան հարցական է.

ԶԳԱՍՏԱՆԱԼՈՒ ԵՆՔ, ՈՐ ՅԱՂԹԵՆՔ...

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Ամէն ազգ իր իւրայատուկ պայմանները ունի իր հայրենիքի եւ անոր հողերուն վրայ ապրող ու շնչող իր ժողովուրդին հաւաքական կենսունակութիւնը պահելու, ինչպէս նաեւ անոր փայլուն ապագան պատրաստելու, կերտելու ու մանաւանդ անոր ազգային յանձնառութիւնը ձեռք ձգելու եւ յարատեւ պահելու համար: Այս օրերուն, թերեւս ինծի նման շատերն ալ, խորհրդածութեան առարկան կը դարձնեն պապենական հողն ու հայրենի ժողովուրդը եւ ապա՝ «ուրիշ» բաներ:

Էջեր