Հարթակ

​ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Խողովակաշարները երբեմն քաղաքականութեան մասին աւելի շատ կը խօսին՝ քարիւղի բաղդատմամբ. տարածաշրջանային մրցակցութիւններ եւ միջազգային դերակատարներու ազդեցութեան պայքարներ

ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ

​8 օգոստոսին ծնած գրական երկու դէմքեր - Ստեփան Շահպազ (Ատանա, Օսմանեան կայսրութիւն, 8 օգոստոս 1900 - Եգիպտոս, Աղեքսանդրիա, 21 յուլիս 1994)՝ իր ծննդեան 126-ամեակով, եւ Վախթանգ Անանեան (Պօղոսքիլիսա, Շամախեան գիւղ, Ռուսական կայսրութիւն, այժմ՝ Դիլիջան, 8 օգոստոս 1905 - Երեւան, 4 մարտ 1980)՝ իր ծննդեան 121-ամեակով, իրարմէ հինգ տարի տարբերութեամբ, սերնդակից գրողներ են:

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Ներկայ աշխարհին մէջ մեծ զարգացում ապրեցաւ զբօսաշրջութիւնը եւ բազմաթիւ երկիրներ սկսան մեծ եկամուտներ ապահովել այդ ոլորտէն:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Ե­թէ…  

Վստա­հա­բար մեզ­մէ շա­տեր այս ե­րեք տա­ռե­րէն բաղ­կա­ցած ար­տա­յայ­տու­թիւ­նը յա­ճախ կը գոր­ծա­ծենք, ա­ռա­ջին հեր­թին ափսո­սա­լու կորսն­ցու­ցած ա­ռի­թի մը հա­մար, յե­տոյ մենք մեզ մե­ղադ­րե­լու կամ յան­դի­մա­նե­լու, թէ ե­թէ այս­պէս վա­րուած ըլ­լա­յի՝ այս­պէս կ՚ըլ­լար, ե­թէ այդ ուղ­ղու­թեամբ գա­ցած չըլ­լա­յի՝ այն­պէս կ՚ըլ­լար, ե­թէ այ­սին­չին հետ վի­ճած չըլ­լա­յի՝ հի­մա այս լա­րուա­ծու­թիւ­նը չէր ըլ­լար, եւ այս­պէս շա­րու­նակ…:

ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Միշտ ալ կը հրաժարէի ճամբորդելէ եւ իւրաքանչիւր առիթի կը յայտարարէի, թէ հայրենիքէս եւ ժողովուրդէս հեռու պիտի չճամբորդեմ երբեք, մանաւանդ բռնազաւթողներու երկիրներ:

Երկասիրեց՝ ԿԻՒՐԻՒՆՑԻ Տ. ԽՈՐԷՆ
ՔԱՀԱՆԱՅ ՔԻԶԻՐԵԱՆ
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

12. Ի՞նչ է Հաղորդութեան նիւթը: Ի՞նչ է ձեւը: Խմորեա՞լ է, թէ անխմոր: Ուրիշ ի՞նչ վէճեր կան: 13. Ինչո՞ւ մենք բաժակին ջուր չենք խառներ: 14. Ի՞նչ ձեւով պէտք է հաղորդուիլ:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Հեռու ինձմէ ուրիշին ետեւ պատսպարելու հոգը: Եւ կը բաւականանամ հաստատելով հետեւեալը: Մինչ «Հ․Ձ» կ՚աճապարէր պախարակել զիս զարմանալի անհամբերութեամբ, օրը-օրին, եւ մինչ բազմերանգ թերթեր կ՚արտորային փողահարել իմ դատապարտութիւնս, Փարիզի «Աշխարհ»ը, զոր պէտք է բարեւել անցողակիօրէն, կը մերժէր գրոհին մասնակցիլ:

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Մենք ե՞նք մեր մարմինը, կամ հակառակը.- Նիւթականութեան ու ոգեղինականութեան յաւերժական բախումն ու ընդելուզումը ամենացայտուն կերպով կը սլանայ մարմնի միջոցաւ։ Այդ անլուծելի թնճուկը թէեւ թուի չապրեցնող, սակայն, ան կը նմանի կեանքի-գոյութենականութեան եւ ժամանակի-հատման փոխլրացման:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Ահա չոր իրողութիւնը․ Կոմիտաս Վարդապետի մահուան վաղորդայնին գրեցի յօդուած մը գաղափարակից լրագրի մը, Փարիզի «Ապագայ»ին մէջ: Չունէի երաժշտական լուրջ պատրաստութիւն, բայց ունէի խորին պաշտամունք հանդէպ մեր անզուգական Վարդապետին:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

«Ազգիս ու հայրենիքիս հանդէպ իմ պարտքս ու պարտականութիւնս կատարելու համար պէտք չունի՜մ սպասելու, որ ազգս ինծի դիմէ, կամ հայրենի հողը ոտքերուս տակ ըլլայ։ Ազգը իմ մէջս, իմ կողքիս եւ իմ շուրջս է. հայրենիքը՝ նոյնպէս։