Երկասիրեց՝
ԿԻՒՐԻՒՆՑԻ Տ. ԽՈՐԷՆ
ՔԱՀԱՆԱՅ ՔԻԶԻՐԵԱՆ
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
1. Ի՞նչ է հաւատքը: 2. Ի՞նչ կրնայ ըլլալ հաւատքի արդիւնքը եւ կամ կրօնական գաղափարը զգացողը ինչպէ՞ս կը վարուի:
1. Հաւատքը մարդկութեան կենսական ապահովութեան համար Երկնային տուրք մըն է:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
-Եկա՞ւ Կաղանդ պապան, հարցուցի առաջին դասարանի աշակերտներուս։
Դիմացս նստած տասը մանուկները իրենց ձեռքերը բարձրացուցին։
-Եկաւ, քանի՜ անգամ…
-Չեկաւ…
-Դեռ կանուխ է, պիտի գայ…
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ռուսաստան-Սուրիա յարաբերութիւններուն մէջ կը դիտարկուին բոլոր առումներով նոր ժամանակներ:
Մոսկուա եւ Դամասկոս կը ձգտին համագործակցութեան մթնոլորտի մէջ հասնիլ՝ իւրաքանչիւրը սեփական առաջնահերթութիւններով:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Այսօր ամենակարեւոր համաշխարհային մարտահրաւէրներէն մէկն է՝ աշխարհի բնակչութեան աճն ու աշխահի ապագան։ 2024 թուականին աշխարհի բնակչութեան թիւը հատած է 8 միլիառի սահմանը, իսկ ՄԱԿ-ի կանխատեսումներուն համաձայն՝ մինչեւ 2050 թուականը կրնայ հասնիլ շուրջ 9.7 միլիառի։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Դարձեալ կիրակի էր: Մէկը՝ ա՛յն կիրակիներէն, որուն տէրը չեմ կրցած ըլլալ: Ու այս անգամ հոգեհանգիստի մը «սիրոյն», այր եւ կին, մեր քաղաքէն քիչ մը հեռու, եկեղեցի մը կ՚երթայինք:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Տարեվերջեան մեր այս սիւնակը ուզեցինք ամփոփել մտորումներով, բայց այս անգամ քիչ մը տարբեր: Մեր մտորումները պիտի ունենանք հայ մեծանուն գրողներու մտածումներու լոյսին տակ, վեր հանելով մի քանի երեւոյթներ, որոնք այսօր արմատացած են մեր՝ հայ իրականութենէն ներս:
ՂԱՍԱՆ ՔԱՆԱՖԱՆԻ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Ռատիոն յանկարծ լռեց եւ լսեցի յոգնած ժամացոյցի մը ձայնը, որ քաղաքի ծայրամասէն կու գար, ապա մէկ անգամէն ձայնը դուրս ելաւ եւ հնչեց անպարկեշտ երգ մը, որ ընդհատուեցաւ ձայնով մը, որ նոր տարին կը շնորհաւորէր…:
ԱՆՊԱ ՄՈՒՍԱ
Հայացուց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Լաւ պիտի ըլլայ, որ երիտասարդներուն ծառայութիւն ընողը չսահմանափակուի միայն ժխտական յատկութիւններէն ձերբազատուի…, այլ պէտք է գիտակցութեամբ շարժի ձեռքբերելու դրական յատկութիւնները, կեանքը սրբագործելով Աստուծոյ համար, եւ ուղղուիլ ծառայելու Աստուծոյ մարդուն՝ իր նմանին միջոցով…:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Երեւան ուսանած տարիներուս, ամառ-ձմեռ չէի ըսեր, ամէ՛ն կիրակի Էջմիածին կ՚երթայի։
Ամէն տարի տեսակ մը ծանրաբեռնուած դասացուցակ մը կ՚ունենայի, ճիշդ է. կիրակին միակ արձակուրդն էր, հանգստեան օրը, բայց այս բոլորը արգելք չէր ըլլար երբեք, որ ամէն կիրակի Կոմիտասի շրջանին մէջ գտնուած տունիս դիմացի կանգառէն «մարշութնի» մը նստէի, որ զիս կը տանէր Մաշտոցի պողոտայի մէկ անկիւնը. հոն կը կենային ամէն կիրակի Երեւանէն Էջմիածին գացող հանրաշարժները։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Երազը միշտ գերհզօր է. պիտի գայ տեղ մը, ուր պիտի յոգնիս խօսելէ ու պէտք է բերանդ փակես, խօսիս միայն լռութեան ձայնով:
Մեր հաւաքական կեանքէն ներս տարբեր առումներով յարգելի տեղ ու դիրք գրաւած մեծ թիւով մարդոց հետ խօսած եմ այս քաղաքին մասին:
