ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ռաքը միայն զուարճանքի համար ստեղծուած երաժշտութիւն մը չէ։ Գաղտնիք ալ չէ, որ ռաք երաժշտութեան իւրաքանչիւր հեղինակ իր ապրումները, մտահոգութիւնները, իր առօրեան եւ ապագայի հանդէպ ունեցած վախերը կը բաժնեկցի հանրութեան հետ։
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Մեծ փնտռուքով մը կ՚անցնինք տեղերէ, թաղերէ ու քաղաքներէ, որոնց անունը չենք գիտեր, բայց տեւաբար կ՚ուզենք անուանել: Անուանել ամէն ինչ, ամէն վայրկեան, կարծես լծուած ենք ինքնակոչման։
ԶԱՐՄԻՆԷ Գ. ՊՕՂՈՍԵԱՆ
2025 տարին արդէն պատմութեան անցած է ապրուած օրերու իր բոլոր ժպիտներով ու արցունքներով։
Ահաւասիկ, վեց տարիէ ի վեր ընկերներս դարձած են մեր տան դրան առաջ երկարած ճամբուն հանդիպակաց կողմը տուներ չկան, ո՛չ ալ պատ մը՝ որ սահմանափակէ երեւակայութիւնս։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
1 յունուար 2026:
Նոր տարուան առաջին օրն է:
Տարի մը եւս եկաւ աւելնալու մարդկութեան դարաւոր ընթացքին վրայ:
Ամէն կողմ տօնական մթնոլորտ է, ուրախութիւն, ցնծութիւն, նուէրներ, շնորհաւորանքներ, բարեմաղթանքներ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Անկեղծ ըլլալու համար՝ երկար մտածեցի, թէ Նոր տարուան առթիւ թերթիս բացառիկին համար ի՞նչ գրեմ՝ նկատի ունենալով ներկայ ծանր պայմանները, որոնց մէջէն կ՚անցնի մեր ժողովուրդը:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Շատ ուրախ հրաժեշտ մը պիտի տայի անցած այս տարուան ու յոյսով լեցուն «բարե՜ւ» մը պիտի պոռայի եկող Նոր տարուան, եթէ Z կամ Alpha կոչուած սերունդներուն պէս ա՛յս դարուն սկիզբները ծնած ըլլայի ես։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
յԱմի Տեառն 2026. որո՞ւ համար պիտի գրենք… Շատ քիչ ատեն, վստահաբար, գրողը հարց կու տայ, թէ որո՞ւ համար կը գրէ։ Շատեր կ՚ըսեն, որ իւրաքանչիւր գրող ինք իրեն համար կը գրէ, կը գրէ լա՛ւ զգալու համար, կը գրէ իր գիտցած-չգիտցածները ընթերցողին առջեւ փռելու համար, շատ ատեն ալ կը գրէ հոգեկան չոր գոհունակութիւն մը ապրելու համար։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Կրկին նոր տարի է եւ, ընդհանրապէս ու բնականաբար, նոր աւիշ ներշնչող տօն: Սա նաեւ կը նշանակէ, որ տարի մը եւս աւելցած է մարդոց կեանքին վրայ կամ սրբուած՝ կեանքէն:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Մամայիս հետ կը խօսէինք Ստալինի ժամանակներուն, համայնավարութեան, ներգաղթին եւ սփիւռքահայ կիներու համայնավարներու կողմէ անդամահաւաքութեան մասին, երբ յանկարծ դուռը զարնուեցաւ:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Վաղը ամանոր է:
Ի՜նչ մեծ ուրախութիւն էր եւ միաժամանակ ի՜նչ ցնծութիւն՝ բոլորիս համար, այդ օրերուն, մեր մանկութեան եւ նոյնիսկ վաղ երիտասարդութեան տարիներուն, քարքարուտ ու երբեմն կիսաքանդ, ցեխոտ փողոցներով ու մայթերով մեր ծննդավայր՝ պատմական քաղաքին մէջ:
