Հարթակ

ԱՆՅԱՅՏ ԳԻՒՂԸ

ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ

«Թուրքիոյ միակ հայկական գիւղ»ին կամ «Թուրքիոյ վերջին հայկական գիւղ»ին մասին լսած էք վստահ։ Մուսա լերան Վաքըֆգիւղի մասին այդպէս կ՚ըսեն. Թուրքիոյ մէջ ուսումնական կեցութեանս ընթացքին առիթը ունեցած եմ նաեւ այցելել այնտեղ, ու թերեւս օր մը գրեմ նաեւ այդ մասին։

«ՈՒՍՈՒՄՆ ՊԱՐՏՈՒՑ»

Աշխատասիրեց՝
ՊԵՏՐՈՍ Ս. ՇԱՆՇԵԱՆՑ,
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Մենք պարտաւոր ենք համբերութիւն սորվելու միջոցները գլխաւորաբար Աւետարանին եւ քրիստոնէական հաւատքի ու բարեպաշտութեան մէջ փնտռել: Աւետարանը մեզի ամէն տեսակի ուղղութիւն եւ օգնութիւն կու տայ.
ա) Ան կը յիշեցնէ մեզի ան Ամենակարող Էակը, Որմէ կախեալ է մեր բարութիւնը եւ վիշտերուն մխիթարութիւնը: 

ԱՆԱՀԻՏ ՏԷՐ-ՄԻՆԱՍԵԱՆԻՆ ԳՈՐԾԸ ԿԻՍԱՏ ՊԷՏՔ ՉԷ ՄՆԱՅ

ՆԱԹԱՆ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ

11 փետրուարին սրտի խոր ցաւով ընկերային ցանցերէն ստացայ մտաւորական եւ պատմաբան Անահիտ Տէր-Մինասեանի մահուան լուրը:
Անուն մը, որուն առաջին անգամ հանդիպեցայ Հայ յեղափոխական դաշնակցութեան պաշտօնաթերթ «Դրօշակ»ի մէջ, իր Սպեցիֆիկներուն (Սոցիալ դեմոկրատական բանուորական հայ կազմակերպութիւն) կողմէ մարքսականութեան հայկականացման փորձին վերաբերեալ ուսումնասիրական յօդուածաշարքը կարդալու ընթացքին: 

ՏԻԿԻՆԸ… ՀԱՅԵՐԷՆԻ ՈՒՍՈՒՑՉՈՒՀԻԻՍ՝ ՇԱՔԷ ԵԱԳՈՒՊԵԱՆԻ ԱՐԵՒՈՏ ՍՏՈՒԵՐԻՆ…

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Չեմ գիտեր, ինչպէս առանց անդրադարձի, ինչ ոգիով անցնիլ դասարանիս առջեւէն։ Հոն՝ վերը երկրորդ յարկին վրայ եւ պատուհաններով դէպի Ֆանարի մայրուղին նայող այդ դասարանը եղաւ մեր բոլոր իղձերուն բնակարանը։ Հոն շաղեցինք մեր երազները եւ սպասեցինք, որ ամէն գարնան արձակենք մեր երազները։

ԼՈՂԱԼ ԵՒ ՄԱԳԼՑԻԼ ԴՊՐՈՑ ՀԱՍՆԵԼՈՒ

ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔՐԵԱՆ

Մեր ապրած երկիրներուն մէջ դպրոց յաճախելու հիմնական դժուարութիւնը ընդհանրապէս կը նկատուի դրամական միջոցներու անբաւարարութիւնը: Բացի կրթաթոշակէն եւ գիրքերէն՝ շատեր նոյնպէս ունին երթեւեկի տաղտուկը, որմէ խուսափելու համար ոմանք կը քալեն… բայց լսա՞ծ էիք, որ կան լողալով եւ մագլցելով դպրոց յաճախողներ:

ՍՈՉԻԻ ԳԱԳԱԹԱԺՈՂՈՎԸ ՅԱՋՈՂԱԾ Է

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Սո­չիի ժո­ղովն ու Սու­րիոյ ընդ­հա­նուր պատ­կե­րը… 
Ե­թէ եր­կու բա­ռով փոր­ձենք վեր­լու­ծա­կան հա­յեաց­քով բնու­թագ­րու­մը կա­տա­րել ան­ցեալ շա­բաթ՝ 14 փետ­րուար 2019-ին, Սո­չիի մէջ տե­ղի ու­նե­ցած ե­ռա­կող­մա­նի գա­գա­թա­ժո­ղո­վին, ա­պա մէկ նա­խա­դա­սու­թեամբ պի­տի ը­սենք՝ «սպա­սո­ղա­կան»։

«Քեզ Պի­տի Ու­տեմ…»

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ

… Կ­՚ը­սէ գայ­լը՝ գառ­նու­կին, «ան­կախ ան­կէ, թէ ուր­կէ՛ կը խմես ջու­րը»:
Ա­ռա­կը ծա­նօթ է բո­լո­րիս: Գառ­նու­կը ջուր կը խմէ ա­ռուա­կին վա­րի մա­սէն, իսկ գայ­լը, որ կանգ­նած է հո­սան­քի վե­րին մա­սին, գառ­նու­կը կը մե­ղադ­րէ իր ջու­րը պղտո­րե­լու յան­ցան­քով:

ԱԿՆԱՐԿՆԵՐ՝ ԵՐԵՒԱՆԵԱՆ ԱՌՕՐԵԱՅԷՆ

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ

Երկու երիտասարդներ Մաշտոցի պողոտան հանրակառք կը բարձրանան ու կողք-կողքի կը նստին. երեսուններու մօտ այս երիտասարդներուն աչքերը կը փայլին, զուարթ դէմքերէն կը ճառագայթեն երջանիկ շողեր, ու՝
-Էստեղից Ամիրեա՞ն կը գնան,- դիտելով կը հարցնէ մին, որուն կարօտաբաշխ հայեացքներէն նկատելի է անցեալի ու ներկայի համադրում մը, երկար տարիներու յիշողութիւններու վերականգնում մը:

Էջեր