Հարթակ

ՄԱԷՍԹՐՕ ՄԻՍԱՔ ՊԱՂՊՈՒՏԱՐԵԱՆ. «ՀԱՒԱՏԱՐՄՈՒԹԻՒՆԸ ՀԱՅԸ ԲՆՈՐՈՇՈՂ ԿԱՐԵՒՈՐ ԳԻԾԵՐԷՆ Է»

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Հաւատարմութիւնը պարկեշտ քաղաքացիին բնորոշ ամենէն կարեւոր գիծերէն մին է։ Հաւատարմութիւն այն երկրին, ուր կ՚ապրիս եւ հաւատարմութիւն այն հողին, որուն շնորհիւ կ՚ամրապնդես կեանքդ եւ զարկ կու տաս ծրագիրներուդ իրականացման գործին։

ԼԵԶՈՒԱԿԱՊ-TONGUE TIE

Մեզմէ իւրաքանչիւրը իր լեզուին տակը ի ծնէ ունի պզտիկ, աննշան, բարակ խլնաթաղանթային մաշկ մը (band), որ կը կոչուի սանձ-սանձիկ (frenulum): Այս կապը ոչ մէկ պաշտօն ունի եւ ոչ մէկ ձեւով արգելք կը հանդիսանայ լեզուի շարժումներուն:

ՄԱՅԻՍԵԱՆ ԳՈՅՆԵՐ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ

-Այս ի՞նչ ծաղիկ է, տատի՛կ,- կը հարցնեմ մայթեզրին ամէն օր նստող, բանջարեղէն վաճառող տատիկին, որ այսօր արտադրութիւնը գեղեցկացուցած է եասամանի բուրաւէտ փունջերով ու դեղին, դաշտային ծաղիկներով:
-Սարերի ծաղիկ է, էլի, էս օրերին է ծաղկում,- կ՚ըսէ:

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԳՆԴՈՒՆԻ. «ՄԵՐ ԹԱՏՐՈՆԸ ՊԱՀՈՂԸ ԻՐԱՒ ԱՐՈՒԵՍՏԱԳԷՏՆ Է»

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Լիբանանահայ գաղութի թատրոնի անցեալն ու ներկան…
Սփիւռքի հայկական գաղութներու տարեգրութեան մէջ կարեւոր տեղ զբաղեցուցած է թատրոնը։

ՍՈՒՐԲ ՅԱՐՈՒԹԵԱՆ ՄԱՍԻՆ (ՇՆՈՒՏԱ Գ. ՀԱՅՐԱՊԵՏ)

Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Եթէ յարութիւնը չըլլար, այլապէս մահը մեզ ոչնչանալու պիտի դատապարտէր:
Ոչնչութիւնը վախցնող է, այն ցաւցնող աւարտ մըն է, որ ողբերգութիւն կը համարուի: 

ՀՐԱԿ ԳԱՐԱԳԱՇԵԱՆ. «ԵՐԱԺՇՏՈՒԹԻՒՆԸ ՄԷԿ Է ԵՒ ՄԻԱՑՆՈՂ Է»

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Լիբանանի մէջ ծնունդ առած «Կարապալա» խումբը կը շարունակէ իր յաջողութիւնները։ Խումբը, որուն բոլոր անդամները լիբանանահայ երիտասարդներ են, սկսած է տիրական ներկայութիւն դառնալ սփիւռքի, ինչպէս նաեւ Հայաստանի մէջ։

ՍԷՐՔԱՆԸ՝ ԻՆՔՆՈՒԹԵԱՆ ՓՆՏՌՏՈՒՔԻ ՄԷՋ

ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ

Նախապէս գրած էի Պարութհանէ փողոցի զառիվերին վրայ իմ յաճախակի ժամադրավայրերէս մէկուն, տիգրանակերտցի Տիկին Մարիի ճաշարանին մասին։ Այս անգամ դարձեալ նոյն փողոցը պիտի տանիմ ձեզի, սակայն դէպի վար։

ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ՝ ՅՈՎՀԱՆՆԷՍԻ ԱՒԵՏԱՐԱՆԻՆ

Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Խօսք. «Սկիզբէն»:
Լուծում. նախ սկիզբի մասին պիտի ըսուի, որովհետեւ սկիզբները բազմաթիւ են. նախ՝ ինչպէս ժամանակին սկիզբը, որու ժամանակ բոլոր գոյերը եղան: Երկրորդ, աշխարհի սկիզբը՝ երկինք եւ երկիր, ըստ Մովսէսին (Ծն 1.1): 

ԼՐԱԳՐՈՒԹԵԱՆ ՍԱՀՄԱՆՆԵՐ. Ե՞ՐԲ ԵՒ ԻՆՉՈ՞Ւ ՉԵՆ ՈՒԶԵՐ ՀԱՍԿՆԱԼ ԼՐԱԳՐՈՂԻՆ ԽՕՍՔԸ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Կը պատահին պահեր, երբ լրագրութիւնը եւ արձակ գրութիւնը իրարու կը խառնուին։ Գրուածքը այն ատեն այլ մարմին կը ստանայ, կը դառնայ աւելի ձիգ եւ սլացիկ։

Էջեր