ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Ճոխութիւն արտադրելն ու զայն մատուցել-ծառայեցնելը 21-րդ դարուն դարձաւ արուեստ, նաեւ տեղ մըն ալ ոճաբանութիւն եւ այդ մէկը մարդկային հոգեբանութիւնն ալ փոխեց: Պետութիւններ, հաւաքականութիւններ եւ անհատներ աւելի հակում ունենալ սկսան մատուցելու՝ մա՛նաւանդ ձեռք բերելու աւելի ճոխ կեանք մը եւ ունենալու աւելի ճոխական ոճ:
ՏՔԹ. ՀՐԱՉ ՉԻԼԻՆԿԻՐԵԱՆ (*)
Վերջին ամիսներուն, Հայաստանի մէջ առկայ եկեղեցի-պետութիւն յարաբերութիւններու լարուածութեան եւ մրցակցութեան պատճառով, հայ հասարակութիւնը Եպիսկոպոսաց ժողովի մասին աւելի շատ բան լսեց՝ քան երբեւէ։
ՂԱՍԱՆ ՔԱՆԱՖԱՆԻ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Մինչ պարոն Ալին փոխադրակառքին մէջ իր տեղը կը ստուգէր, երբ նշմարեց տիկին Զէյնապին դէմքը, որ փոխադրակառքին միւս կողմը նստած էր: Միաժամանակ մտահոգութիւն եւ ամօթ յառաջացան իր մէջ, այնքան որ, մէկ վայրկեանի մը համար կարծեց, թէ բնաւ պիտի չշարժի, եթէ տիկին Զէյնապը դէպի իր կողմ դառնայ, տեսնէ զինք, ապա թքէ իր երեսին…:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Մարդուն համար ամենէն ծանր եւ դժուար պահերէն մէկը որոշում կայացնելու պահն է, որեւէ մէկ ոլորտի, իրողութեան կամ իրավիճակի հետ կապուած:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Բեղուն էր բոլորիս անցեալ շաբաթը. Վարդանանց տօնեցինք, «քէշկէկ» ու «հերիսա» պատրաստողներ եղան՝ մայրեր ու միութիւններ: Վարդանանց Զօրավարաց յիշատակին նուիրուած Ս. Պատարագին ներկայ գտնուեցանք:
ՍԱԳՕ ԱՐԱՆ
Ճեֆրի Էփշթայնի գործը կը մերկացնէ համակարգային փտածութիւն մը, որ վտանգ եւ լուրջ սպառնալիք կը համարուի՝ իշխանութեան եւ լռութեան հատման կէտին վրայ:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Կը դիտեմ քեզ: Կը դիտեմ անկուշտ ու վայրագ: Ու երկարօրէն քեզի կը նայիմ:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Ճոխութիւնն ու անոր ձեռքբերումը մարդկային հասարակութիւններու կենսական բաղադրիչէն չենք կրնար համարել։ Բայց եւ այնպէս, ան անուրանալի է ու ձգտելի կարեւոր իրողութիւններէն մին թէ՛ մարդկային անհատական եւ թէ հաւաքական մակարդակներով:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Այդ օր, դարձեալ դպրոցական միօրեայ արձակուրդ էր, որուն իբրեւ արդար հետեւանք, բազմահազար աշակերտներ, իրենց ծնողներուն աշխատանքին պատճառով, կրկին անգամ պիտի իյնային մեծ ծնողներու խնամքին տակ:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Այսօր Վարդանանք է. տօն մը, որ չի նշուիր մեր հայրենիքին մէջ: Սխալ չհասկցուիմ. «Իրական Հայաստան» կոչուող այսօրուան մեր հայրենիքը չէ ակնարկածս, չէ՜, երբեք, քանզի շատոնց այսպէս էր՝ Վարդանանքը չկար հայրենի մեր տօներուն մէջ:
