Հարթակ

ՍՊԱՍՈՒՄ

ՍԱՐԳԻՍ ՓՈՇՕՂԼԵԱՆ

Ի՞նչ կը սպասէ մարդ, եթէ ոչ այն՝ ինչ որ հոգեմտայինին մէջ գոյութիւն ունի եւ սակայն՝ ափերը դատարկ են ու պատրաստ՝ ընդունելու սպասուածը:

ԶՐՈՅՑ՝ ՍՈՒՐՃԻ ՈՒՄՊԵՐՈՎ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ

Սփիւռքահայ երկու երիտասարդ բարեկամներ ամէն գիշեր, ուշ ժամերուն, տան ճամբան բռնած կը զրուցեն, տեղ մըն ալ կը նստին ու գաւաթ մը սուրճով կը թօթափեն օրուան հեւքը: Քիչ մը հինէն, քիչ մը նորէն, հայրենիքէն, ծննդավայրէն... նիւթեր կ՚արծարծեն:

Կո­մի­տաս Վար­դա­պետ. ­Հայ Հո­գիին՝ Ազ­գա­յին Մեր Ճա­նա­պար­հին Հան­ճա­րեղ Եր­գի­չը

ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ

Սեպտեմբեր 26-ին կը լրանայ ծննդեան 148-րդ տարեդարձը հայ ժողովուրդի հանճարեղ զաւակներէն ամենէն հոգեհարազատին՝ Հայու Հոգին երգով ու երաժշտութեամբ վերծանած, վերաթարմացուցած ու իւրովի շնչաւորած, այլեւ՝ աշխարհով մէկ հնչեցուցած ու տարածած անզուգական, անկրկնելի՛ Կոմիտաս Վարդապետին (Սողոմոն Սողոմոնեան, 1869-1935)։

ԳԷՈՐԳ ՄՍԸՐԼԵԱՆ. «ՆՊԱՏԱԿՍ ԷՐ ՑՈՅՑ ՏԱԼ ՀԱՅՈՒԹԵԱՆ ԱՊՐԱԾ ՈԴԻՍԱԿԱՆԸ»

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Նորութիւն մը ըսած պիտի չըլլանք, եթէ գրենք, որ Միջին Արեւելքի կարեւորագոյն հարցերէն մէկը պիտի ըլլայ ջրային պաշարներու եւ այդ պաշարներու «բաժանման» հիմնախնդիրը: Քիչ չէ թիւը այն վերլուծաբաններուն, որոնք տեսակէտ յայտնած են, որ Արեւելքի մէջ յաջորդ պայքարը պիտի ըլլայ՝ «ջուրի պայքար»ը:

Վի­րա­ւոր Հա­լէ­պը Կ՚ա­պա­քի­նի

ՍԵ­ՒԱՆ ՇԱՀ­ՊԱ­ԶԵԱՆ

2016 Դեկտեմբերին, Հալէպի տանջանքը վերջ գտնելով, վերջ գտաւ նաեւ հալէպահայութեան մղձաւանջը: Հինգ տարի շարունակ տիրող անապահովութիւնը, կենցաղային դժուարութիւնները, անմարդկային արարքները, մահուան սարսափազդու պատկերները եւ ամէն տեսակի զրկանքն ու տառապանքը վերացան… Հալէպը ապահով քաղաք յայտարարուեցաւ:

Բա­րե՛ւ, Սի­րե­լի՛ Վար­ժա­րան

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Այս օրերուն դպրոցական եւ կամ ուսումնական նոր տարեշրջանի մը սկիզբն է: Մէկ խօսքով՝ վերամուտ, որուն հարազատ արդիւնք, քանի մը ամիսներու վրայ երկարող արձակուրդէ մը ետք, հազարաւոր աշակերտներու դիմաց միօրեայ եւ ամէնօրեայ բոլոր վարժարանները իրենց դռները կը վերաբանան:

​Տ. ԱՒԱԳ ԱՐՔ. ԱՍԱՏՈՒՐԵԱՆ. «ԲԱՒԱԿԱՆ ԴԺՈՒԱՐ Է ԸՍԵԼ, ԹԷ ԱՅՍՕՐ ԴԷՊԻ Ո՞ՒՐ Կ՚ԵՐԹԱՅ ԻՐԱՔԸ»

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Տ. Ա­ւագ Արք. Ա­սա­տու­րեա­ն այն հո­գե­ւոր ա­ռաջ­նորդ­նե­րէն է, որ հա­կա­ռակ դժուա­րին պայ­ման­նե­րուն մեր­ժեց հե­ռա­նալ Ի­րա­քէն: Եր­կիր մը, որ անց­նող քսան տա­րի­նե­րուն ե­ղաւ պա­տե­րազ­մա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րու թա­տե­րա­բեմ: 

ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆՆԵՐԸ ԲԱՑՈՒԵՑԱՆ…

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Այսօր համալսարանները իրենց դռները լայն բացած կը դիմաւորեն ուսանողները։ Անոնք ըլլան նախկին աշակերտներ կամ նորելուկներ, բոլորը լի են հեւքով. բոլորն ալ ունին յոյսեր, սպասումներ, ակնկալիքներ… Իսկ համալսարաններն ալ համախոհներու, գործին նուիրեալ աշխատակիցներու հետ կրթական ոլորտէն ներս պէտք է ներկայանան միանգամայն նոր ու ժամանակակից կրթական համակարգով, առաջարկուող բարձրորակ ծառայութիւններով ու յուսալի ապագայի երաշխիքով։

Էջեր