ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն 116 տարիներ առաջ՝ 1910 թուականին, հայ մեծ բանաստեղծ Դանիէլ Վարուժան Թէոդիկին գրած իր մէկ նամակին վերջաւորութեան հետեւեալ տողերը կ՚արձանագրէր. «Այստեղի կենցաղս մինչեւ ցարդ խիստ յուզումնալից եղաւ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Հա՜յր, եթէ ուզես՝ այս բաժակը հեռացո՛ւր ինձմէ, բայց ո՛չ թէ իմ կամքս, այլ Քու կամքդ թող ըլլայ». (ՂՈՒԿ. ԻԲ 42)։ Ա՛յսպէս կ՚աղօթէր Յիսուս Ձիթենեաց լերան վրայ եւ Իր աշակերտներուն կ՚ըսէր. «Աղօթեցէք, որ փորձութեան մէջ չիյնաք». (ՂՈՒԿ. ԻԲ 40)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հասակ առնող նոր սերունդը պարտի հայրենասիրութեան ոգիով մեծնալ՝ մանաւանդ սփիւռքի մէջ ապրող երիտասարդութեան պարագային, սակայն, պէտք է ի սկզբանէ յստակ ըլլայ, թէ ի՛նչ ըսել է «հայրենասիրութիւն»։ Այս մէկը կը կարեւորենք, որովհետեւ շատ շատերու համար հայրենասիրութիւնը նման տեսք ունի. սփիւռքահայ երիտասարդ մը, հայրենասիրական երգեր սորվելով առիթով մը հպարտութեամբ հետեւեալ արտայայտութիւնը կ՚ունենար. «Ես եթէ երգեմ... թշնամին կ՚ոչնչանայ»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդաբանական եւ մշակութային փոփոխութիւնները այսօր կ՚ազդեն կեանքին բոլոր երեւոյթներուն վրայ եւ վերլուծողական եւ զանազանեալ մերձեցում մը կը պահանջեն։ Հաւատարիմ մնալով Քրիստոսի ուսուցումին, ներկայ ժամանակներու ընտանիքի իրավիճակը պէտք է սեւեռել իր ամբողջ բարդութեամբ, իր լոյսերով եւ իր ստուերներով։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ամերիկայի քաղաքակրթութեան քննադատուած այդ օրերուն Ֆրանսայի մէջ լոյս տեսնող «Ֆիկարօ» թերթը իր ընթերցողներուն կը դիմէ հարցումով մը. թերթը կ՚ուզէ հրատարկել ընթերցողներուն «Ապագայ կեանքի տեսարաններ» աշխատութեան մասին ունեցած կարծիքը, ինչպէս նաեւ լսել անոնց մտահոգութիւնը տարածուած այդ քաղաքակրթութեան մասին։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կը շարունակենք ներկայացնել «Խոհք եւ խօսք»էն հատուածներ՝ Մաղաքիա արք. Օրմանեանի գրիչով։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շատեր կը կարծեն, որ մեր իրականութեան մէջ «համաշխարհայնացում» բառը սկսաւ տարածում գտնել 21-րդ դարու սկիզբները, սակայն, իրականութիւնը այդպէս չէ։ Համաշխարհային մշակոյթ մը ունենալու գաղափարը Ամերիկայի Միացեալ Նահանգները ունէր մեր թուականէն աւելի քան հարիւր տարի առաջ եւ այս մէկը աշխարհի միւս պետութիւններուն համար գաղտնիք մը չէր։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մաղաքիա արքեպս. Օրմանեանի «Խոհք եւ խօսք»ը սնարի գիրք մը եղած է մեզի համար՝ ուր կարելի է գտնել բազմաթիւ պատմական դէպքեր, որոնք կու տան դասեր, որպէս շահեկան, օգտակար տիպարներ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայաստանի մէջ դարձեալ նախընտրական պայքարի շրջան մըն է. հասարակ ժողովուրդի միջոցով մեծատուն դարձողները դարձեալ ժողովուրդին մէջ են՝ շատ աւելին յափշտակելու համար առիթ խնդրելու։ Ի դէպ, այս մէկը կը վերաբերի բոլո՛ր քաղաքական ուժերուն, որովհետեւ մեր օրերուն իրապէս ամբողջովին ժողովուրդի շահերուն համար գործող ուժ դժուար թէ գտնուի թէ՛ Հայաստանի մէջ, թէ՛ այլուր:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Աւելի քան հինգ հարիւր տարի առաջ ապրած իտալացի գրող Նիքոլօ Մաքիավելլի (Niccolò Machiavelli) իր յայտնի «Իշխանը» աշխատութեան մէջ կը գրէ հետեւեալը. «Քաղաքականութեան մէջ ճշմարտութիւնը հազուադէպ յաղթէ ուժին»։
