Հոգե-մտաւոր

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Մեծ տունի մը մէջ միայն ոսկիէ եւ արծաթէ անօթներ չեն ըլլար, այլ նաեւ փայտէ եւ կաւէ անօթներ։ Յստակ է՝ թէ առաջինները թանկագին են, իսկ միւսները՝ անարժէ՛ք։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Այնպէս ինչպէս թմրամոլէն ժամանակ կը պահանջուի, որպէսզի ընդունի իր թմրամոլ ըլլալը, նոյնպէս Ամերիկայի եւ զարգացած շարք մը այլ երկիրներու պարագային ժամանակ պահանջուեցաւ, որպէսզի ընդունին այն դժբախտ իրողութիւնը, որ նոր սերունդը կամաց կամաց կը հեռանայ իր արմատներէն, կամաց կամաց կը սկսի մոռնալ մայրենի լեզուն:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Որովհետեւ մենք պարզապէս Աստուծոյ գործակիցներ ենք…». (Ա ԿՈՐՆԹ. Գ 9)։ Մարդիկ, ընդհանրապէս, աւելի գործիքին կը վստահին քան՝ Աստուծոյ, եւ առանց իրենց կողմէն բան մը ընելու՝ կ՚ակնկալեն, որ Տէրը գործէ իրենց մէջ եւ փրկուին։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Դերասան, գրող ու արձակագիր Վահրամ Փափազեան իր մահէն չորս տարիներ առաջ՝ 1964 թուականին, սփիւռքահայ երիտասարդութեան կը գրէ բաց նամակ մը, որ արտացոլացումն է անկեղծ զգացումներու, սպասումներու եւ ապագայի նկատմամբ յոյսի:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մահը աւարտն է երկրաւոր կեանքին։ Մեր կեանքերը սահմանաւորուած են ժամանակի չափով՝ որուն ընթացքին մենք փոփոխութիւն կը կրենք, կը ծերանանք եւ ինչպէս երկրի բոլոր միւս կենդանի էակներուն մօտ՝ մահը կը ներկայանայ իբրեւ «բնական վերջաւորութիւնը կեանքին»։

ՄԱՇՏՈՑ ՔՀՆՅ. ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարիամ ճանչցուած եւ մեծարուած է իբրեւ Աստուածամայր՝ Աստուծոյ եւ Փրկչին Մայրը։ Ան Քրիստոսի անդամներուն Մայրն է, քանի որ ան իր սիրով մասնակցեցաւ եւ գործակցեցաւ Եկեղեցւոյ մէջ ծնունդին այն հաւատացեալներուն՝ որոնք Քրիստոսի անդամներն են։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կան մարդիկ, որոնք կը կարծեն, թէ կեանքին հեգնանքով կը մօտենան՝ առանց նկատելու, որ իրականութեան մէջ հակառակն է, որ տեղի կ՚ունենայ։ Կեանքն է, որ մարդուն անողոք հեգնանքով կը նայի. նոյն այդ հեգնական հայեացքն է, որ կեանքը երկար ժամանակ սեւեռած կը պահէ դէպի հայ ազգը:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ժամանակ առ ժամանակ ընկերութեան մէջ կը յայտնուին անձեր, որոնք իբրեւ թէ կը փորձեն «նորարարութիւն» ստեղծել։ Այս երեւոյթը հասկնալի կը նկատենք միայն այն ժամանակ, երբ մարդ շօշափելի, ինչպէս նաեւ տրամաբանական փաստերու վրայ հիմնուած պաշտպանէ իր թեզը՝ ինչ որ քիչ յաճախականութեամբ կը պատահի։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Դուք իմ բարեկամներս էք». (ՅՈՎՀ. ԺԵ 11)։
Բարեկամը, աշխարհի վրայ ամէն հարստութենէ գերիվեր է եւ գերազա՛նց։ Բայց, մարդու բարեկամութիւնը ժամանակաւոր է եւ յարաբերական՝ կրնայ աւրուիլ, մինչեւ իսկ թշնամութեան վերածուիլ։ Իսկ Յիսուսի բարեկամութիւնը անփոփոխ է եւ յաւիտենակա՛ն։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայ գրականութեան մէջ տեսած ենք բազմաթի՜ւ գրողներ, որոնք գրող դարձած են բարձրաձայնելու համար իրենց գաղափարներն ու համոզումները, սակայն, անոնց մէջ կայ մէկը, որ այս առաջիններուն հակառակ՝ իր սկզբունքներուն եւ գաղափարներուն տէր դառնալու նպատակով մէկդի ձգած է իր գրելու շնորհքը եւ որոշած է չգրել.