Արխիւ

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

-Պապի՛կ, ի՞նչ կ՚ընես.. մինչեւ վերջ սենեակդ քաշուած… ամէն օր…
Թոռնիկս է: Արդէն մեծցած հասակ առած եւ կ՚ուզէ, որ մենք այր եւ կին, ամէն շաբաթավերջ իր ներկայութեան, իր հետ անցընենք: Խօսինք: Ուտենք: Վիճինք: Խնդանք: Կ՚ատակենք: Երգենք:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ինչո՞ւ կը սորվինք, ինչո՞ւ կ՚ուսանինք։ Կը սորվինք, կ՚ուսանինք լաւ, կատարեալ «մարդ» ըլլալու համար, կ՚ուսանինք, որպէսզի ընտիր տեղ եւ դրական դեր ունենանք ընկերութեան մէջ, կ՚ուսանինք, քանի որ գիտութիւնը ո՛ւժ մըն է, զօրութիւն մըն է, ազդու միջոց մըն է դիրք մը ունենալու համար հասարակութեան մէջ ընդհանրապէս. «կ՚արդայ, ուսեալ մարդ եղիր, սորվէ. որպէսզի մա՛րդ ըլլաս…», կ՚ըսուի, բայց ի՞նչ է «մարդ ըլլալ», անիկա ընդհանրապէս զանց կ՚առնուի։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր թուականէն աւելի քան հարիւր տարիներ առաջ մտածողներ, կենսաբաններ ու փիլիսոփայական մտածողութիւն ունեցող անձեր կը փորձէին որոշ հետեւողութիւններ ընել, թէ ինչպիսին պիտի ըլլար 2000 թուականը։

ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ

«Ռամատան» է: 
Արաբական երկիրներուն մէջ այսպէս կը կոչուի ծոմապահութեան հոգեւոր այս ամիսը: Թուրքիոյ եւ այլ երկիրներու մէջ «Ռամազան» կը կոչուի, գիտե՛մ: «Ռամատան» թէ՛ «Ռամազան», միեւնոյնն է, զիրար հասկցած ըլլալու ենք:

Էտիրնէգաբուի գերեզմանատան մէջ շաբաթավերջին տեղի ունեցաւ յատկանշական հանդիպում մը։ Այսպէս, Տատեան վարժարանի խումբ մը սաներ այցելեցին գերեզմանատուն, ուր տասն տարի առաջ տնկած էին եղեւիններ։

Սուրբ Խաչ դպրեվանքի մէջ նախընթաց օր տեղի ունեցաւ «Global Talks III» խորագրեալ միջվարժարանային ձեռնարկ մը: Համայնքային լիսէներու աշակերտները մասնակցութիւն բերին այս նախաձեռնութեան, որու ընթացքին տղաքը հանդէս եկան անգլերէնով՝ ի ցոյց դնելով հրապարակախօսական իրենց հմտութիւնները:

Կեդրոնական վարժարանի աշակերտները փայլուն յաջողութիւն մը արձանագրեցին «Թեքնովասիոն» միջվարժարանային մրցոյթի մը մէջ։ Շաբաթավերջին, «Հիսար» վարժարաններու ցանցի հիւրընկալմամբ կազմակերպուեցաւ՝ իգական սեռէ աշակերտներու մօտ ձեռներէցութիւնը խթանելու ուղղեալ այս նախաձեռնութիւնը։

ԱՐԱ ԳՕՉՈՒՆԵԱՆ

Համայն հայութեան օրակարգին վրայ հրատապ խնդիր մը դարձած է՝ Հայաստանէ ներս ծագած իշխանութիւն-եկեղեցի հակադրութիւնը: Սա իսկապէս ծանրածանր դրսեւորումներով տագնապ մըն է, որ խոր մտահոգութեան եւ անհանգստութեան պատճառ կը դառնայ համահայկական հարթութեան վրայ:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդու մը իսկական արժէքը գնահատելու միակ ստուգանիշը կամ, ըսենք, վաւերանիշը պէտք է իր սրտին մէջ փնտռել, քանի որ մարդ իր սրտին մէջ է, որ կ՚ապրի, եւ կ՚ապրի իր սրտին թելադրած զգացումներով՝ սէրերով եւ միտումներով, որոնք իր ամբողջ կեանքին ուղեցոյցը պիտի կազմեն։