Արխիւ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Երբ Սուրբ Գիրքը առանց վերապահութեան կարդացուի, պայման է, որ ընթերցողը ունենայ այն ներքին հոգեկան փոփոխութիւնը՝ սրտի՛ փոփոխութիւնը եւ կամ ուրիշ խօսքով՝ պէտք է ունենայ վերստին ծնունդ, ինչպէս Տէր Յիսուս շատ յստակ եւ վճռական կերպով կ՚ըսէ. «Ճշմարիտ, ճշմարիտ կ՚ըսեմ քեզի.- Եթէ մարդ մը նորէն չծնանի, չի՛ կրնար Աստուծոյ թագաւորութիւնը տեսնել». (ՅՈՎՀ. Գ 3):

Երկասիրեց՝ ԿԻՒՐԻՒՆՑԻ Տ. ԽՈՐԷՆ
ՔԱՀԱՆԱՅ ՔԻԶԻՐԵԱՆ
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

1. Ի՞նչ է Սուրբ Հոգին: 2. Ինչպէ՞ս կը ներգործէր Քրիստոսէ առաջ: 3. Ե՞րբ յայտնուեցաւ Սուրբ Հոգին: Քրիստոնեաները ինչպէ՞ս դաւանեցան զԱյն, իմաստասէրները ինչպէ՞ս իմաստասիրեցին:

Կեդրոնական սանուց միութեան բեմին վրայ, Թոփգաբուի Լեւոն-Վարդուհեան վարժարանին ի նպաստ, Մխիթարեան սանուց միութեան թատերախումբը հերթական անգամ ներկայացուց «Vay Başıma Gelen» խաղը, որու ընթացքին թատերասէրները վառ պահեր ապրեցան։

Պատրիարքական Աթոռի հովանաւորութեամբ, Մեծ պահոց շրջանին դէպի գաւառ կազմակերպուած աւանդական ուխտագնացութիւնը այս տարի բացառիկ նշանակութիւն ունեցաւ։ Այսպէս, երկրաշարժի հետեւանքով վնասուած Իսքենտերունի Ս. Քառասուն Մանուկ եկեղեցւոյ մէջ տեղի ունեցան տարեկան անուան տօնախմբութիւնները, որոնք բառին բուն իմաստով գաւառի մեր աւանդութիւններու վերակենդանացման եւ գաւառներէ ներս համայնքային կեանքի հնարաւորինս կենսունակ պահպանման տեսակէտէ լուրջ նշանակութիւն ունեցան։

Հայաստանեայց Առաքելական եւ Ասորի Ուղղափառ եկեղեցիները լուրջ մարտահրաւէրներու դէմ յանդիման:
Մերձաւոր Արեւելքի առկայ պատերազմը քրիստոնեաներու ապագան ա՛լ աւելի անհեռանկար կը դարձնէ տարածաշրջանէն ներս:

ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ

Կը յիշէ՞ք:
Ի՞նչը կը յիշէք:
Ի՞նչը չէք յիշեր, չէք ուզեր յիշել:
Ինչպէ՞ս կը յիշէք: Ինչպէ՞ս չէք յիշեր:
Մարդ թելադրաբար կրնա՞յ ձեւաւորել իր յիշողութիւնը:
Կարելի՞ է մարդու մը թեկադրել, որ այս ինչ բանը յիշէ, այն ինչ բանը չյիշէ:

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Երբեմն մարդ կու գայ այն զգացումին, թէ կեանքը իրականութեան մէջ ծանր ու հաստատ բան մը չէ, այլ՝ մեղմ ու անցողիկ երազ մը։ Ամէն ինչ կը սկսի, կը փայլի կարճ ժամանակ մը, ապա կամաց-կամաց կը խամրի՝ ինչպէս առաւօտեան լոյսին մէջ անհետացող երազները։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Յաճախ կը կարծենք, որ ինքնավստահութիւնը մարդկային բնաւորութեան գիծերէն մէկն է եւ մարդու հետ լոյս աշխարհ կու գայ, սակայն, հոգեբանութիւնը կու գայ բացատրելու, որ այդ մէկը առեղծուած մըն է. ինքնավստահութիւնը թէ՛ բնաւորութիւն է եւ թէ միջավայր։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Ուստի արթուն կեցէք եւ ամէն ատեն աղօթք ըրէք, որ այս բոլոր նեղութիւններէն ազատիք եւ Որդին մարդու առջեւ կայնելու արժանի ըլլաք». (ՂՈՒԿ. ԻԱ 36)։ Ներկայ Մեծ պահքի շրջանին՝ հաւատացեալին հոգեւոր արթնութեանը համար աղօթքի նշանակութեան գիտակցումը աւելի եւս կարեւորութիւն կը ստանայ։