Արխիւ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Դժուար է չմտածել մարդու կողմէ կառուցուած երկնաքերերու, շինուած մեքենաներու, փոխադրամիջոցներու կամ համակարգիչներու ընդհանուր ծանրութեան մասին, որոնք կը հասնին կամ նոյնիսկ կը գերազանցեն երկրի բոլոր կենդանի էակներու ծանրութիւնը։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայը իր կեանքի ընթացքին յաճախ կարծեց... եւ այդ կարծածները մնաց կարծիք եւ երբեք ալ իրականութիւն չդարձան:
Համաշխարհային Ա. պատերազմէն ետք շատ մը հայեր, հակառակ Հայաստանի նպաստաւոր պայմաններուն, չուզեցին վերադառնալ հայրենիք, այն կարծիքով որ իրենց մէջ բոյն դրած հայրենասիրութիւնը սահմաններ չի ճանչնար: 

Երիտասարդութեան եւ մարմնամարզի նախարարութեան աջակցութեամբ եւ Պատրիարքական Աթոռի խրախուսանքով կազմակերպուած Նաւասարդեան խաղերը շաբաթավերջին Գնալը կղզիի մէջ արտասովոր խանդավառութեան առիթ դարձան։

Երէկ, Հայաստանի Անվտանգութեան խորհուրդի քարտուղար Արմէն Գրիգորեան եւ Ատրպէյճանի նախագահական աշխատակազմի արտաքին յարաբերութիւններու բաժնի վարիչ Հիքմէթ Հաճիեւ հանդիպում մը ունեցան Պրիւքսելի մէջ։

Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ

Ամբողջ աշխարհի (անշուշտ՝ նոյնպէս Հայաստանի եւ Արցախի) մէջ ամէն օր կը գտնուին մարդիկ, որոնք զանազան պատճառներով անվերադարձ կը լքեն իրենց բնակարանները, հայրենիքը: Ոմանք կամաւոր, ուրիշներ դաւադրաբար տարհանուելով, կ՛երթան, կը հեռանան՝ իրենց հետ տանելով թանկագին յիշատակներ:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Վաղուան ճաշու ընթերցուածները հետեւեալներն են. Առակաց գիրքէն 11.30-12.4: Զաքարիայի մարգարէութենէն 2.10-13: Պօղոս առաքեալին Կորնթացիներուն ուղղած 2-րդ նամակէն 6.16-7.1: Ղուկասու Աւետարանէն 1.39-56:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ղարաբաղը որո՞ւ կը պատկանի... ո՞վ է անոր իսկական տէրը:
Մեր թուականէն աւելի քան դար մը առաջ Պոլսոյ մէջ հրատարակուած «Ազատամարտ» թերթը իր հինգշաբթի, 21 նոյեմբեր 1918-ը թուականի թերթի երկրորդ էջին մէջ կը գրէ հետեւեալը. «Ինչպէս յայտնի է նախկին Կովկասի մաս կազմող Ղարաբաղի նահանգը վէճի նիւթ էր Հայաստանի եւ Ատրպատականի կառավարութեանց միջեւ՝ որոնց երկուքն ալ նոյն նահանգին մասին սեփականութիւն կ՚առարկէին»:

Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Վեհափառ Հայրապետի բարձր նախագահութեամբ հոգեհանգստեան կարգ:
Երեւանի «Սուրմալու» մեծածախ առեւտուրի կեդրոնի պայթումի զոհերու յիշատակը համատարած յարգանքի առարկայ:

ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԷՐՈՒԻՇԷՆ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝ 
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ

Մանր անձրեւ մը հեռաւոր աշնան մը մէջ,
Թռչունները կապոյտ են... կապոյտ
Եւ արտը՝ տօնական:
Մի ըսեր, որ ամպ մըն եմ օդակայանին մէջ: