Ընկերա-մշակութային

Գո­հու­նա­կու­թեամբ վե­րա­հա­սու կ՚ըլ­լանք, թէ Պատ­րիար­քա­րա­նը լոյս ըն­ծա­յած է «Քնար Ա­րե­ւա­գա­լի» գիր­քը, որ կը բո­վան­դա­կէ ե­րա­նաշ­նորհ Գա­րե­գին Պատ­րիարք Խա­չա­տու­րեա­նի ան­տիպ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն­նե­րը։ Այս­պէս, Պատ­րիար­քա­կան Ա­թո­ռոյ «Ար­մաշ» մա­տե­նա­շա­րէն որ­պէս 11-րդ հա­տոր լոյս տե­սաւ ար­մա­շա­կան հայ­րե­րէն ե­րա­նաշ­նորհ Գա­րե­գին Պատ­րիարք Խա­չա­տու­րեա­նի՝ մե­ծա­նուն Տրա­պի­զոն­ցիի «Քնար Ա­րե­ւա­գա­լի» խո­րագ­րեալ ան­տիպ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն­նե­րու հա­ւա­քա­ծոն։

ԴՈԿՏ. ՀՐԱՅՐ ՃԷ­ՊԷ­ՃԵԱՆ

«Իմ հայրս՝ Ե­րուանդ Յա­կո­բեա­նը, քա­ռա­սուն որ­բե­րէն մէկն էր­…»: Սի­մոն Յա­կո­բեա­նը ծնած է Ե­թով­պիա: Հայ­րը՝ Ե­րուանդ, մէկն էր Եղեռնէն ճո­ղոպ­րած այն քա­ռա­սուն որ­բե­րէն, զորս թա­գա­ւոր Հայ­լէ Սե­լա­սիէ 1924-ին Ե­րու­սա­ղէ­մէն բե­րաւ Ե­թով­պիա:

Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Կուտինա կամ Քէօթահիա. քաղաք մը, որու անունը նոյնացած է հայկական արհեստի անկրկնելի արտադրանքին հետ՝ մինչեւ միջնադար հասնող ակունքներով:

Հայաստանի մէջ Կիւմրին կը ձգտի դառնալ այդ աւանդութիւններուն եւ վիթխարի ժառանգութեան կրողը՝ արհեստանոց-դպրոցով մը հանդերձ:

Շու­տով պի­տի սկսի Ե­րե­ւա­նի «Ոս­կէ ծի­րան» մի­ջազ­գա­յին 12-րդ շար­ժան­կա­րի փա­ռա­տօ­նը։ Այս առ­թիւ Ե­րե­ւա­նի մէջ սարքուե­ցաւ մամ­լոյ ա­սու­լիս մը։ «Ոս­կէ ծի­րան»ի մի­ջազ­գա­յին կա­պե­րու բաժ­նի ղե­կա­վար Տա­թե­ւիկ Մա­նու­կեան այս առ­թիւ յայտ­նեց, թէ փա­ռա­տօ­նը այս տա­րի յար­գան­քի տուրք պի­տի մա­տու­ցէ հայ շար­ժա­րուես­տի վար­պետ­նե­րուն։

​Երեւանի մէջ Մատենադարանի մօտ ի պահ դրուած արժէքները նոր կեանք կը գտնեն վերականգնման բաժնի յամառ նախաձեռնութիւններուն շնորհիւ:
Օտար մասնագէտներու մասնակցութեամբ տարուած աշխատանքներու արդիւնքին այս պահուն գրեթէ չկան ձեռագրեր, որոնք կարիք ունին հրատապ նորոգութեան:

Հռչա­կա­ւոր դաշ­նա­կա­հար Տիգ­րան Հա­մա­սեան, որ Ե­րե­ւա­նի Պե­տա­կան սե­նե­կա­յին երգ­չա­խում­բին հետ ձեռ­նար­կած է «Լոյս ի լու­սոյ» կո­չուած հա­մեր­գա­շա­րի մը, Ա­նիի ա­ւե­րակ­նե­րուն եւ Աղ­թա­մա­րի Ս. Խաչ ե­կե­ղեց­ւոյ հա­մերգ­նե­րէն վերջ ե­լոյթ մը ու­նե­ցաւ նաեւ Տիար­պա­քը­րի Ս. Կի­րա­կոս ե­կե­ղեց­ւոյ կա­մար­նե­րուն ներ­քոյ։

​Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցին այսօր պատշած շուքով ու մեծ երկիւղածութեամբ կը վերյիշէ Սուրբ Սահակն ու Սուրբ Մեսրոպը՝ հայցելով անոնց բարեխօսութիւնը:
Տօնացոյցի մէջ նախատեսուած ձեւով՝ Հոգեգալուստին յաջորդած երեսուներեքերորդ օրուան կը զուգադիպի անոնց ոգեկոչումը, միշտ Հինգշաբթի:

Դաշ­նա­կա­հար Տիգ­րան Հա­մա­սեան եւ Ե­րե­ւա­նի Պե­տա­կան սե­նե­կա­յին երգ­չա­խում­բը նա­խըն­թաց ի­րի­կուն պատ­մա­կան հա­մերգ մը սար­քե­ցին Վա­նայ լճի Աղ­թա­մար կղզիի Ս. Խաչ ե­կե­ղեց­ւոյ զան­գա­կա­տան ներ­քոյ։ Հա­մեր­գի ներ­կա­նե­րուն կար­գին գտնուած է նաեւ տա­ղան­դա­ւոր գրիչ մը Եք­թա Քո­փան, որ իր տպա­ւո­րու­թիւն­նե­րը այ­սօր հրա­պա­րա­կած էր «Րա­տի­քալ» օ­րա­թեր­թին մէջ։

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայ նշանաւոր լուսանկարիչներուն դրուագները ժամանակի ընթացքին արդարանալով իսկապէս անմահացուցած են համաշխարհային բազում յայտնի դէմքերը:
Երեւանի մէջ Վահան Քոչարի ջանքերով բացուած ցուցահանդէսը եզակի պատուհան մըն է նշանաւորներու կերպարը նորովի ընկալելու  համար:

Երկու դրացիներու՝ Կարսի եւ Կիւմրիի միջեւ բարեկամական յարաբերութիւն:
Սահմանակից քաղաքներու կանայք միասնաբար ճաշ պատրաստեցին եւ դարձան սեղանակից: