Հարթակ

Ե­կաւ, Տե­սաւ… Եւ Մեզ Հմա­յեց

ԳԷՈՐԳ ՊԵ­ՏԻ­ԿԵԱՆ

Միտքս պար­զեմ: Քա­ջա­տե­ղեակ էք, շատ հա­ւա­նա­բար՝ ա­յո՛, թէ Յու­նիս 24-ին, ե­ռօ­րեայ իր այ­ցե­լու­թեամբ, Հա­յաս­տան ե­կաւ Կա­թո­լիկ ե­կե­ղեց­ւոյ քա­հա­նա­յա­պետ, հո­գե­ւոր ա­ռաջ­նորդ եւ Վա­տի­կան պե­տու­թեան ղե­կա­վար Ֆրան­սիս­քոս Պա­պը:

ԱՄԵՐԻԿԵԱՆ ՆՈՐ «ԾՐԱԳԻՐ» ԹԱԼԵՊԱՆ ՇԱՐԺՈՒՄԻՆ ՀԱՄԱՐ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

​Փա­քիս­տա­նի Պա­լուշս­տան քա­ղա­քին մէջ, Մա­յի­սի 21-ին, կը սպան­նուէր Թա­լե­պան շար­ժու­մի ղե­կա­վար Մոլ­լա Ախ­թար Ման­սու­ր: Վեր­ջին ա­տեն­նե­րուն ա­մե­նէն կարճ շրջա­նի մը հա­մար Թա­լե­պան շար­ժու­մը ղե­կա­վա­րած Ման­սուր կը սպան­նուէր ա­մե­րի­կեան ա­նօ­դա­չու սար­քի հրթի­ռով:

Սուրիահայ ՏՔԹ. ՃԱՆԻ ՀԱՏՏԱՏ Անվճար ԲԱԶՄԱԹԻՒ ՎիրահատութիւնՆԵՐ ԿԸ ԿատարԷ Հայաստանի ՄԷջ

ԿԱ­ՐԻ­ՆԷ Ա­ՒԱ­ԳԵԱՆ

Ճա­նի Հատ­տատ… Սու­րիա­հայ բժիշկ, գի­տա­կան բազ­մա­թիւ աշ­խա­տու­թիւն­նե­րու հե­ղի­նակ, բարեգործ…. ա­սոնք,  ան­շու՛շտ, մար­դու ան­հա­տա­կա­նու­թիւ­նը ընդգ­ծող յատ­կա­նիշ­ներ են, սա­կայն բա­րե­գոր­ծու­թիւ՛նն է ի վե­րուստ դրուած Աս­տու­ծոյ ստեղ­ծած ա­րա­րած­նե­րէն իւ­րա­քան­չիւ­րի հո­գիի կեր­տուած­քին մէջ…

Մենք Մեր Գլուխը Բարձր Կը Պահենք

Սու­րիա­կան տագ­նա­պի ա­ռա­ջին օ­րե­րէն Հա­լէ­պի նուի­րեալ հայ տղա­քը հայ­կա­կան մեր թա­ղե­րու պաշտ­պա­նու­թիւ­նը ստանձ­նե­ցին: Ա­նոնք նա­խընտ­րե­ցին մա­քա­ռում­նե­րով առլ­ցուն հե­րո­սա­պա­տում կեր­տող­նե­րու դժուար ճամ­բան եւ մեծ դեր ու­նե­ցան ու կը շա­րու­նա­կեն ու­նե­նալ ոչ միայն մեր  ըն­տա­նիք­նե­րու, մեր ա­շա­կերտ­նե­րու, բա­րե­սի­րա­կան գոր­ծի նուի­րուած մեր քոյ­րե­րու եւ եղ­բայր­նե­րու, մեր ե­կե­ղե­ցա­կան­նե­րու պաշտ­պա­նու­թեան մէջ, այ­լեւ ի­րենց յան­դուգն յանձ­նա­ռու­թեամբ պա­տե­րազ­մա­կան վայ­րագ գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րուն ու ա­հա­բեկ­չա­կան ա­րարք­նե­րուն դի­մաց հայ հա­մայն­քին գո­յեր­թը ե­րաշ­խա­ւո­րող վա­հան­ներ դար­ձան:

ԱՆ­ՏԷ­ՐՈՒ­ԹԻՒՆ

ՅԱ­ԿՈԲ ՄԻ­ՔԱ­ՅԷ­ԼԵԱՆ

Կեանքի մէջ ա­մենավատ բանը այն է, երբ  տագնապի մէջ, վտանգի դիմաց, կամ մահուկենաց օր­հասի պահե­րուն կը զգաս, որ մինակ ես, ան­տէր ես ու անտի­րա­կան, երբ կեանքիդ բո­լոր օ­րե­րը ե­ղած ես ըն­կե­րա­յին շրջա­նա­կի մէջ, սի­րած ես, օգ­նած ես, քա­ջա­լե­րած ես, պայ­քա­րած ես, փրկած ես, հա­սած ես բո­լո­րին, զո­հած ես ա­ռող­ջու­թիւն ու հան­գիստ, մո­մի պէս լու­սա­ւո­րած ես շրջա­պատդ ու հա­լած… ու այս բո­լո­րէն ետք, երբ «լի­նել-չլի­նե­լ»ու դա­մոկլ­եան սու­րը կախ­ուած է գլխա­վե­րեւդ, շուրջդ կը նա­յիս ու մարդ չես գտներ ձեռ­քէդ բռնող, վէրքդ կա­պող, յե­նակ ե­ղող, որ ոտ­քի կանգ­նիս. մի­նակ ես, ա­ռան­ձին, լքուած քու ճա­կա­տագ­րիդ…

ՇՈՒ­ԿԱ­ՅԻՆ ՄԷՋ

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱ­ԶԱ­ՐԵԱՆ

Ե­րե­ւա­նի բան­ջա­րե­ղէ­նի շու­կա­նե­րը շրջե­լով ո՛չ աչ­քերդ կը յա­գե­նան, ո՛չ ալ ռուն­գերդ: Թարմ ու զգլխիչ բոյրն ու գե­ղեց­կու­թիւ­նը կը հմա­յեն գնորդ­նե­րը, տե­սակ-տե­սակ ծի­րան­ներ՝ մե­ծը, փոք­րը, կէ­տա­ւո­րը... հա­պա կե­ռա­սի գոյնզ­գոյն տե­սա­կա­նին՝ կար­մի­րի տար­բեր ե­րանգ­նե­րը, սպի­տակն ալ կայ, բալն ալ, ո­րոնց տես­քը ար­դէն կը յու­շէ ա­նոնց համն ու հո­տը:

ԿՈ­ՒԱՆ­ԹԱ­ՆԱ­ՄՕ ԾՈ­ՑԻ ԱՐ­ԳԵ­ԼԱ­ԿԱ­ՅԱ­ՆԸ

Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րը տա­րօ­րի­նակ հաս­տա­տու­թիւն մը կը պա­հէ Քու­պա­յի հա­րաւա­րե­ւե­լեան շրջա­նին մէջ, Կուան­թա­նա­մօ ծո­ցի ար­գե­լա­կա­յան ա­նու­նով։ Մեծ եւ տա­րօ­րի­նակ բանտ մըն է Քու­պա­յի մէջ իր գո­յու­թիւ­նը շա­րու­նա­կող ա­մե­րի­կեան այս ար­գե­լա­կա­յա­նը։

«ԿԱՏԱԿԻ ԲԱԺԻՆ Է»

ՍԱՐԳԻՍ ՓՈՇՕՂԼԵԱՆ

​Միա­ցեալ նա­հանգ­նե­րու մէջ Ծնունդ-Կա­ղանդ տօ­նա­կա­տա­րու­թեանց պատ­րաս­տու­թիւն­նե­րը՝ ար­դէն եր­կու-ե­րեք ա­միս­ ա­ռա­ջուը­նէ կը սկսին խա­նութ­նե­րու ցու­ցա­փեղ­կե­րու վրայ...։ Սա­կայն մի՛ փնտռէք կրօ­նա­կան-հո­գե­ւոր տե­սան­կիւն. այդ ի­րենց հո­գը չէ. ի­րենց հար­ցը պիզ­նը­սի հետ է. դրա­մի շրջա­նա­ռու­թիւ­նը, կե­րու­խու­մը եւ այդ­պէս խնջոյք ը­նե­լը...

«Հայկական Փողոց»

ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷ­ՊԷ­ՃԵԱՆ

«ՈՒՐԲԱԹ ՕՐԵՐԸ ԱՇԽԱՏԱՆՔԸ ԿԸ ԴԱՆԴԱՂԻ»

Պուէ­նոս Այ­րէս, Ար­ժան­թին: Մա­յիս 2016: Ի­ջե­ւա­նած պան­դո­կիս ճա­շա­րա­նին մէջ մէկ կող­մէ կը նա­խա­ճա­շեմ, միւս կող­մէ, հա­մա­կար­գի­չին ե­տեւ նստած, կը փոր­ձեմ քայլ պա­հել ի­րենց հեր­թը սպա­սող շատ մը գոր­ծե­րուս հետ: Այդ կա­ցու­թեանս մէջ չանդ­րա­դար­ձայ, որ տա­րեց մարդ մը մօ­տե­ցաւ ին­ծի եւ սպա­նե­րէն հետս զրու­ցեց, թէեւ չհասկ­ցայ իր ը­սա­ծը, բայց ու­զե­ցի իր ժպտուն, բա­րե­կա­մա­կան ու հա­ղոր­դա­կան դէմ­քին ըն­թացք տալ:

Էջեր