Մեզմէ իւրաքանչիւրը իր լեզուին տակը ի ծնէ ունի պզտիկ, աննշան, բարակ խլնաթաղանթային մաշկ մը (band), որ կը կոչուի սանձ-սանձիկ (frenulum): Այս կապը ոչ մէկ պաշտօն ունի եւ ոչ մէկ ձեւով արգելք կը հանդիսանայ լեզուի շարժումներուն:
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
-Այս ի՞նչ ծաղիկ է, տատի՛կ,- կը հարցնեմ մայթեզրին ամէն օր նստող, բանջարեղէն վաճառող տատիկին, որ այսօր արտադրութիւնը գեղեցկացուցած է եասամանի բուրաւէտ փունջերով ու դեղին, դաշտային ծաղիկներով:
-Սարերի ծաղիկ է, էլի, էս օրերին է ծաղկում,- կ՚ըսէ:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Լիբանանահայ գաղութի թատրոնի անցեալն ու ներկան…
Սփիւռքի հայկական գաղութներու տարեգրութեան մէջ կարեւոր տեղ զբաղեցուցած է թատրոնը։
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Եթէ յարութիւնը չըլլար, այլապէս մահը մեզ ոչնչանալու պիտի դատապարտէր:
Ոչնչութիւնը վախցնող է, այն ցաւցնող աւարտ մըն է, որ ողբերգութիւն կը համարուի:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Լիբանանի մէջ ծնունդ առած «Կարապալա» խումբը կը շարունակէ իր յաջողութիւնները։ Խումբը, որուն բոլոր անդամները լիբանանահայ երիտասարդներ են, սկսած է տիրական ներկայութիւն դառնալ սփիւռքի, ինչպէս նաեւ Հայաստանի մէջ։
ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ
Նախապէս գրած էի Պարութհանէ փողոցի զառիվերին վրայ իմ յաճախակի ժամադրավայրերէս մէկուն, տիգրանակերտցի Տիկին Մարիի ճաշարանին մասին։ Այս անգամ դարձեալ նոյն փողոցը պիտի տանիմ ձեզի, սակայն դէպի վար։
Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Խօսք. «Սկիզբէն»:
Լուծում. նախ սկիզբի մասին պիտի ըսուի, որովհետեւ սկիզբները բազմաթիւ են. նախ՝ ինչպէս ժամանակին սկիզբը, որու ժամանակ բոլոր գոյերը եղան: Երկրորդ, աշխարհի սկիզբը՝ երկինք եւ երկիր, ըստ Մովսէսին (Ծն 1.1):
ՍԱՀԱԿ ԵՊՍԿ. ՄԱՇԱԼԵԱՆ
Յանուն Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ. ամէն:
Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Կը պատահին պահեր, երբ լրագրութիւնը եւ արձակ գրութիւնը իրարու կը խառնուին։ Գրուածքը այն ատեն այլ մարմին կը ստանայ, կը դառնայ աւելի ձիգ եւ սլացիկ։
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Զատկուան սեղանը զարդարուած է. չոր ճիւղին վրայ տեղաւորուած արհեստական վարդագոյն փնջիկները գարնանային գեղեցկութեամբ մը օժտած են սենեակը, ուր նաեւ թռչուններու մանր հաւկիթներով զարդարուն կեղծ բոյները գարնան ծնունդի խորհրդանշանին կ՚ակնարկեն: Անդին Զատկուան կարկանդակներու համաչափ շարուածքը ու մանաւանդ արեւելեան համեմներուն բոյրը զգլխիչ է, հայկական գինիի շիշն ու գունաւոր հաւկիթներու կողովը ամբողջացուցած են կարծես այս գեղեցկութիւնը…, բայց ո՛չ, հոն ափսէի մը պարունակութեամբ հայկական խմորեղէնը՝ Զատկի կուլիչը, քաղցր հիւսուած հացը աչք կը քթթեն. նախկինին վրայ նոր սովորութիւն մը աւելցուած, նորին ընտելացում մը ըլլայ կարծես այս տեսարանով հաղորդուածը:
