ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մարդասիրական հետազօտութիւններու կաճառի վաստակաւոր անդամ Ճանըթըն Ռաուչ «Persuasion» ամսագրին մէջ գրած է ըստ հետեւեալի. «Ընկերային բացառումը (exclusion) լուրջ վտանգ կը ներկայացնէ Միացեալ Նահանգներու մէջ մտքի ազատութեան համար»։ Ռաուչ նաեւ կը մէջբերէ Քաթօ կաճառի հետազօտութիւնը, ըստ որու ամերիկացիներու մէկ երրորդը մտահոգուած է իրենց իսկական քաղաքական հայեացքներու արտայայտմամբ, քանի որ սա կրնայ ազդել իրենց ասպարէզի եւ արհեստավարժութեան վրայ։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Սուրբ Յարութեան յաջորդող չորրորդ կիրակին կը կոչուի Կարմիր կիրակի։
Ստեփաննոս Ա. Քհնյ. Մանդինեանց իր՝ «Աստուածպաշտութիւն Հայաստանեայց Ուղղափառ Եկեղեցւոյ» գիրքին մէջ, հարց-պատասխանով այսպէս կը գրէ այս կիրակի օրուան մասին.
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Ամէն օր եւ ամէն առիթով,
Ճակատագրիս գծած ճամբաներէն,
Փորձեցի քալել, երբեմն վազել,
Ճանչնալ մարդիկ, սէրեր ու վիշտեր,
Ըմբոստանալ եւ յաճախ ալ լռել,
Երբեմն անտեսել, բայց միշտ յարգել,
Կշռել, դատել, ապա ներել,
Ու հաշտ մնալ, ապրող սպիներուս հետ:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Պոլսեցի հայ գրող, հրապարակախօս, բժիշկ եւ պատմավիպագիր Ծերենցի 200-ամեակն է: Մեր դասական պատմավիպագրութեան մէջ մեծ ներդրում ունեցող Ծերենց՝ Յովսէփ Շիշմանեան, հայոց պատմութեան մէջ իր հետքը ձգած է ո՛չ միայն իբրեւ վիպագիր («Թորոս Լեւոնի», «Երկունք Թ. դարու», «Թէոդորոս Ռշտունի»), այլեւ՝ իբրեւ մանկավարժ, ազգային գործիչ եւ մանաւանդ, իբրեւ հակահասունեան շարժման պարագլուխներէն:
ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Աշխարհին կը պակսի սէրը՝ կեանքի, աշխարհի համը, ինչպէս որ աղը կերակուրի համար:
Ամէնուր կը փնտռենք սէր, անտեսելով անոր գոյութիւնը: Սպաննելով սէրը մեր մէջ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Սուրբ Յարութեան յաջորդող երրորդ կիրակին կը կոչուի Աշխարհամատրան կամ Կանաչ կիրակի։
Աշխարհամատուռ բառը կազմուած է երկու բառերէ՝ աշխարհ եւ մատուռ։
ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ
«Ես հայ եմ»:
«Հայը քրիստոնեայ է»:
«Հայը առաջին քրիստոնեայ պետութիւնն է աշխարհի վրայ»:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ճաբոնի ողջ տարածքին ծաղկած է սաքուրան՝ ճաբոնական բալենին, այդ երկրին խորհրդանիշերէն մէկը: Անոր ծաղկումը վայելելը ճաբոնական կեանքի անբաժան մասն է, լուսաւոր ու հին աւանդոյթ մը, որ հատած է Ճաբոնի սահմանները:
ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Մղձաւանջը կը շարունակէ:
Հայաստանի լուսաբացները ստացած են անկանխատեսելի ու տրտմագին երանգներ:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Կ՚ըսեն, երբեմն պէտք է փոխուիլ եւ հինը քանդել,
Եւ անպայման մոռնալ ու նոր մը ստեղծել:
Ատելութեան կողքին, նաեւ սիրել,
Սարսափ ծամելով, բարութեան գետին նաւարկել,
Ափսոսալ գիտնալ եւ անպայման ներել:
Բայց..., որքա՜ն դժուար է կամք ունենալ:
