Ընկերա-մշակութային

«ԵՐԲ ԱՐԹՆՑԱՒ»

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Ամերիկեան գրականութեան նշանաւոր անուններէն Հիլարի Ճորտընի երկրորդ վէպն է «Երբ արթնցաւ» հատորը, որ լոյս տեսաւ 2011 թուականին։ Գիրքը լայն արձագանգ ստեղծեց Ամերիկայի մէջ ու քիչ ժամանակ անց թարգմանուեցաւ բազմաթիւ լեզուներու։

ՀԱՅ ԵՄ, ՉԵՄ ՓՈԽՈՒԱԾ

ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ

Էլիզապէթ Մելքոնեանը ծնած է Պէյրութ: Ուսանած է Պէյրութ, ապա Նիկոսիա՝ Մելգոնեան վարժարան: Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի օրերուն հաստատուած է Դանիա, ուր հանդիպած է ուրիշ լիբանանահայու մը եւ՝ ամուսնացած ու ընտանիք կազմած:

ՍԼԱՑՔ

ԵՐԱՄ

Փայտեայ սանդուխներուն վրայ սահող կօշիկները կը քաշէին զինք վար։ Ուսէն կախած սեւ տուփը կը խաղար, ամէն քայլի, ամէն նոր սանդուխի հետ կը պոկուէր մարմնէն ու հպէր կրկին։

ՀԱՅՈՑ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ. ՀԱՐՑՈՒՄՆԵՐ ԵՒ ՄՏԱՀՈԳՈՒԹԻՒՆՆԵՐ

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Վերջերս Հայաստանի Կրթութեան նախարար Արայիկ Յարութիւնեան յայտարարեց, որ Հայաստանի դպրոցներուն մէջ դասաւանդուող կարգ մը առարկաներ վերանայման կարիք ունին: Այդ դասանիւթերուն մէջ է նաեւ Հայոց եկեղեցւոյ պատմութիւնը, որ 2004 թուականէն ի վեր կրթական համակարգին մէջ որպէս պարտադիր առարկայ կը դասաւանդուի:

«ՃԵՐՄԱԿ ՈՍԿԻՆ»՝ ԿԱԹԻԿԸ ԼՄՆՑԱՒ

Գրեց՝ ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ

Եւ այսպէս, երբ Անիի մանկիկը բոլորեց մէկ տարին, նորաթուխ մայրիկը ստիպուած էր, յաճախ ականջ տալու՝ եկող-գացողի, ծանօթ-անծանօթի երեւակայական յօրինուածքներուն՝ երկարատեւ կերակրման վերաբերեալ։

ԿԸ ԲԱՒԷ, ՄԵԾ ԵՐԵԽԱՅ Է

Գրեց՝ ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ

Իրենց մանկութեան ընկերուհիին՝ Անիի տասնամսեայ մանկան տեսութեան եկած ընկերուհիները, նախաճաշի սեղանի շուրջ նստած՝ բռնուեցան հաճելի զրոյցի։ Այդ ընթացքին անոնք ամէն կերպով կը փորձէին համոզել նորաթուխ մայրիկը, որպէսզի այլեւս դադրեցնէ կրծքով կերակրումը։

ՇԱՀԱՆ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆԻ ԿՈՄԻՏԱՍԸ (ԿՈՄԻՏԱՍ-150)

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայ իմաստասէր, երաժիշտ, մանկավարժ, հոգեբան, գեղագէտ եւ գրող Շահան Պէրպէրեան, որդին Ռեթէոս Պէրպէրեանի, մեծ համարում ունեցած է Կոմիտաս Վարդապետի անձին եւ գործին հանդէպ, եւ կը դասուի նշանաւոր կոմիտասագէտներու շարքին:  

«ԿԵՆԴԱՆԱԿԱՆ ԱԳԱՐԱԿ»

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

«Կենդանական ագարակ»ը անգլիացի յայտնի գրող Ճորճ Օրուէլի այլաբանական վէպն է, որ առաջին անգամ Անգլիոյ մէջ հրատարակուած է 17 օգոստոս 1945 թուականին։ Ճորճ Օրուէլ սրամիտօրէն, աչալրջութեամբ ու զգուշութեամբ հիւսած է իր բոլոր ստեղծագործութիւնները, որոնց միջոցաւ արտայայտած է իր մտահոգութիւններն ու դիրքորոշումները այդ ժամանակուայ քաղաքական կացութիւններու մասին։

Էջեր