ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Տեւաբար մարդկային ընդհանուր, այսպէս կոչուած, միջազգային ընտանիքը ունեցած է համաշխարհային նուազագոյն օրէնք մը, որով այսպէս կամ այնպէս տնօրինուած է մարդկային պետական, հասարակական եւ անձնական կեանքը:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Մեծն Շահան Շահնուր (Շահնուր Քերեսթէճեան) կը գրէ «մենք»ի լեզուով։ Ան յստակ բնորոշում մը չի տար, թէ իր կարծիքով որո՛նք են այդ «մենք»ը, սակայն, անոր «Մենք» խորագրեալ յօդուածը կարդալէ ետք շատ բան երեւելի կը դառնայ, թէ որո՞ւ մասին կը խօսի Շահնուր։
ԴՈԿՏ. ՆԱՐԵԿ ՔՀՆՅ. ՏԷՅԻՐՄԵՆՃԵԱՆ
Իսկ «Հապէր» թերթը ուշադրութիւն կեդրոնացուցած է այս գայթակղեցուցիչ սիրարկածի ազդեցութիւնը իր վրայ կրած անձին՝ այրի կնոջ՝ Անահիտ Էրթաշքըրանի նախկին ամսունոյն՝ Ֆէրտինանտ Մանուկեանի վրայ։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Վերջին շրջանին Հայաստանի «ամէն բան գիտցող» եւ «ամէն բանէ հասկցող» առաջին դէմքը, յաճախ կը շեշտէ, թէ Հայ Եկեղեցին պետական որոշումի արդիւնք է…: Անոր ըսածին համաձայն, Տրդատ թագաւորը գիշերը քնացած է եւ առաւօտեան երբ արթնցած է, որոշում կայացուցած է, թէ այլեւս վե՛րջ, հայերը պէտք է քրիստոնեայ ըլլան եւ այդպիսով հրովարտակ ստորագրած է, որով հիմքը դրած է Հայ Եկեղեցիին:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Վահէ Օշական միշտ շեշտեց, որ գրականութիւնը պէտք չէ փախուստ ըլլայ իրականութենէն, այլ պէտք է դառնայ ճշմարտութեան հետ բախում, հարցադրում եւ ինքնահաստատում։
ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԱՐՈՒԻՇ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Սորվեցուցի՞ն քեզի զգուշանալ ուրախութենէն, որովհետեւ անոր դաւաճանութիւնը դաժան է: Ուրկէ՞ կու գայ քեզի յանկարծ:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Այսօր դարձեալ կը յիշեմ Վահէ Օշականը։ Քսանհինգ տարի անցած է իր հեռանալէն (30 յուլիս 2000-ին, ԱՄՆ, 77 տարեկանին), սակայն, անոր բացակայութիւնը կը շարունակէ մնալ ծանր։
ԴՈԿՏ. ՆԱՐԵԿ ՔՀՆՅ. ՏԷՅԻՐՄԵՆՃԵԱՆ
Տուչութեան արարողութիւնը տեղի կ՚ունենայ 17 յունիս 1965-ին, հինգշաբթի, Պէյօղլուի Ս. Երրորդութիւն եկեղեցւոյ մէջ՝ հանդիսապետութեամբ Տ. Շնորհք Արք. Գալուստեան պատրիարքի։ Օրուան պատարագը կը մատուցէ Տ. Շահան Ծայրագոյն Վարդապետ Սվաճեան։
Երկասիրեց՝
ԿԻՒՐԻՒՆՑԻ Տ. ԽՈՐԷՆ
ՔԱՀԱՆԱՅ ՔԻԶԻՐԵԱՆ
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
1. Ի՞նչ է մարդկային հաւատքը, ինչպէ՞ս կը բացատրուի: 2. Ո՞րն է Աստուածային հաւատքը: 3. Ե՞րբ կը կենդանանայ հաւատքը. ասոնք ինչպէ՞ս կը բացատրուին. փիլիսոփայօրէն ինչպէ՞ս, աստուածաբանօրէն ինչպէ՞ս եւ քաղաքականօրէն ինչպէ՞ս:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Գրականութեան համար հայրեր պէտք ե՞ն։ Ահա այս հարցումը կու տամ, ամէն անգամ, երբ կը մտածեմ սերունդի մը կտրուածքով։ Մեր սերունդի պարագային կարծես ունեցանք որոշ բախտաւորութիւն մը, որովհետեւ ամէն անգամ, որ փորձեցինք փրկութեան լաստանաւ մը գտնել, ապա մեր աչքերուն դիմաց կազմուեցաւ Վահէ Օշականի ազդեցիկ ստուերը։
