ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շատեր կը հաւատան, որ հարստանալու հնարաւորութիւնը ոմանց մենաշնորհն է, սակայն, «Հարստանալու գիտութիւն»ը գիրքին հեղինակը՝ Ուալընս Ուաթլըս կը հաւատայ, որ հնարաւորութիւնը դրուած է մարդոց դիմաց. այո, ժամանակները կը փոխեն հնարաւորութեան ձեւերն ու տեսակները, սակայն, զանոնք չեն վերացներ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Քրիստոսի Մարմինին եւ Արեան «հաց»ի եւ «գինի»ի փոխակերպումով է, որ Քրիստոս ներկա՛յ կ՚ըլլայ Ս. Պատարագի սուրբ խորհուրդին մէջ։ Եկեղեցւոյ հայրերը ամուր կերպով դաւանած ե, թէ Եկեղեցին կը հաւատայ Քրիստոսի Խօսքին արդիւնաւորութեան եւ Սուրբ Հոգիին ներգործութեան՝ այս փոխակերպումը կատարելու մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն 116 տարիներ առաջ՝ 1910 թուականին, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու մէջ, Ուալընս Ուաթլըս (Wallace D. Wattles) կը հրատարակէ իր «Հարստանալու գիտութիւն» (The Science of Getting Rich) գիրքը, որ վայելելով ընթերցողներու եւ հասարակութեան գնահատանքը թարգմանուած է մի քանի տասնեակ լեզուներու՝ ներառեալ արաբերէն, ֆրանսերէն, գերմաներէն, յունարէն, իտալերէն, հնդկերէն եւ այլ լեզուներ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Խոնարհ եւ համեստ խաւերու մէջ երբեմն մարդ կրնայ հանդիպիլ այն տեսակ պատուական-ազնիւ տիպարներու՝ որոնց նմանը շատ անգամ չի յաջողիր գտնել ընկերային աւելի բարձր խաւերու մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մինչեւ հիմա տեսանք, որ Նար-Դոսի հիմնական հերոսը իր ինքնասպանութեան նամակին մէջ չի յիշեր ինքնասպանութեան պատճառը, այլ կեանքի վերլուծութիւն է, որ կը փորձէ կատարել. պարզապէս աւելիով կ՚արտայայտէ իր ատելութիւնը աշխարհի հանդէպ եւ հոն ապրիլ ուզողները իրեն համար յիմարի տպաւորութիւն կը ձգեն:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ամէնօրեայ» բառը ուրիշ տեղ կիրարկում չունի՛ Նոր կտակարանին մէջ։ Բառը «ժամանակաւոր»ի իմաստով առնուած, դաստիարակչական կրկնութիւնն է «այսօր» բառին. (ԵԼՔ. ԺԶ 19-21) հաստատելու համար մեզ «անվերապահ» վստահութեան մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդը ինքնասպանութեան, նեղութեան ու տառապանքի առաջնորդողը եղելութիւններէն ու դէպքերէն աւելի իր մտածումներն են. մարդիկ ինչքան ալ իրենց արտաքինին կարեւորութիւն տան, մի՛շտ ներքինը կը մնայ ու պիտի շարունակէ մնալ առաջնահերթութիւն, որովհետեւ մարդ յաճախ մարմնապէս կրնայ համակերպիլ իրավիճակներու, սակայն, հոգեպէս այդ մէկը այնքան դիւրին կրնայ չըլլալ՝ ինչքան մարմնականը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մեղքը ամէն բանէ առաջ վիրաւորանք է Աստուծոյ։ Ան խզում է Աստուծոյ հետ հաղորդութեան։ Մեղքը միաժամանակ Եկեղեցւոյ հետ հաղորդութեան դէմ վնասարարութիւն է։ Ասոր համար՝ մարդուն դարձը միանգամայն կը պատճառէ Աստուծոյ ներումը եւ Եկեղեցւոյ հետ հաշտութիւնը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ գրականութեան մէջ թէեւ ինքնասպան եղող գրողներ ունեցած ենք, սակայն, ինքնասպանութեան եւ մահուան մասին այնքան ալ լայն գրականութիւն մը չունինք։ Բայց եւ այնպէս, յատկանշական է հայ գրող Նար-Դոսի 114 տարիներ առաջ՝ 1912 թուականին Թիֆլիզի մէջ հրատարակած «Մահը» աշխատութիւնը, որ ամբողջութեամբ ինքնասպան երիտասարդի մը մասին կը պատմէ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մաքրութիւնը՝ թէ՛ մարմնական, թէ՛ բարոյական կարեւոր տեղ կը գրաւէ մարդկային կեանքին մէջ։ Այս ուղղութեամբ, ինչպէս մարդկային արարքներու մէջ, նաեւ խօսքերու եւ մտածումներու մէջ ալ մաքրութիւնը անհրաժեշտ կը նկատուի։
