ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յաճախ հիները կարդալով այն տպաւորութիւնը կ՚ունենամ, որ անոնք մարգարէներ են, որոնք կա՛մ գուշակած են ապագան եւ կամ մեր ներկան տարբեր չէ անցեալէն: Մի քանի օրեր առաջ կը թերթէի Պարոնեանի «Խիկար»ը, ուր Խիկար երկխօսութիւն մը կ՚ունենայ անձի մը հետ երկրի քաղաքականութեան հետ առընչուած. խօսելով ազգային ժողովի մասին Խիկար կ՚ըսէ.-
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ձեր հե՞տ ալ պատահած է, որ փորձէք պարզ ու անկարեւոր բան մը յիշել, տանջած էք ձեր միտքն ու ուղեղը, սակայն յաղթուած մոռացութեան կողմէ: Կամ պատահա՞ծ է, որ անցորդ մը ճանչնայ ձեզ, բարեւէ, սակայն դուք չյիշէք կամ չգիտնաք, թէ ով է...:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր հայերս ձախողած ենք մեր մեծերն ու արժէքները լաւապէս աշխարհին ներկայացնելու կարեւոր ու անհրաժեշտ պարտաւորութեան մէջ եւ այդ պակասին պատճառով պատմութեան ընթացքին բազմաթիւ մեծութիւններ պատմութեան էջերուն մէջ մոռցուած ու կամաց կամաց անշքացուցած են:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Անոնք որոնք գիր-գրականութեան մօտ չեն, կը կարծեն, թէ գրուած գիրքերը պարզապէս կատարուած դէպքի մը նկարագրութիւնն են: Իրականութեան մէջ անոնք տեղեկագրութենէն աւելի համոզում եւ ապրում է, որ կը փորձեն փոխանցել ընթերցողին, նոյնիսկ շատ անգամ պարտադրել եւ կամ համոզել փորձելով զիրենք:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն աւելի քան դար մը առաջ ապրող ափրիկեցի հրապարակախօս եւ գրող Ուիլիըմ Պոլիթօ կը գրէ. «Խաղամոլ անձը ուրիշ բան չէ, եթէ ոչ իր կեանքը անհիմն յոյսերու վրայ կառուցող մարդ մը»:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այսօր ծանօթ մը ամուսնութիւն պիտի կնքէ օրիորդի մը հետ, որուն հետ ծանօթացած ու սիրահարած է համացանցի ճամբով։ Երկիրներու միջեւ գոյութիւն ունեցող հեռաւորութիւնը պատճառ եղած է, որպէսզի իրար ճանչնան միայն հեռախօսազանքերով ու նամակագրութեամբ:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մի քանի տարի հայկական կառոյցներու մէջ ծառայելն ու աշխատիլը առիթ դարձաւ, որ աւելիով ճանչնամ հայկական վարակիչ հիւանդութեան մը մասին, որ կը կոչուի անձնական ԵՍ, որուն ստրուկներն ենք գրեթէ բոլորս՝ առաւել կամ նուազ չափով:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ժամանակ մը ետք կեանքիս մէջ զգացի, որ ամենատխուր պահերուն, նոյնիսկ երբ ուզեմ չեմ կրնար արտասուել ու լալ. ամէն դժբախտ երեւոյթ տխրութիւն ու յուզմունք մը կը ստեղծէ ներաշխարհիս մէջ, սակայն երբեք արտասուքի տեսքով չ՚արտայայտուիր:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Վերջերս ուրախութեամբ ԺԱՄԱՆԱԿ-ի խմբագրութեան կողմէ ստացայ «ԺԱՄԱՆԱԿ-100» մատենաշարէն լոյս տեսած «Դէպի Էջմիածին Երթուդարձի նօթեր» գիրքը, գրուած բանասէր, բանաստեղծ, խմբագիր եւ հասարակական գործիչ, ինչպէս նաեւ ԺԱՄԱՆԱԿ թերթի աշխատակից Թորոս Ազատեանի կողմէ (ապրած 1898-1955 թուականներուն):
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մի քանի օրեր առաջ Հայաստանի մեծահարուստներէն Գագիկ Ծառուկեան փափաք յայտնեց Հայաստանի բարձունքներէն մէկուն վրայ կառուցել Յիսուս Քրիստոսի արձանը. անոր բացատրութեամբ ու համոզումով՝ աշխարհի առաջին Քրիստոնեայ ազգը ըլլալով պէտք է Հայաստանի ամենաբարձր տեղը ունենանք Յիսուս Քրիստոսի արձանը:
