Արխիւ

Երէկ, Սրբոց Ղեւոնդեանց Քահանայից տօնին առթիւ Գումգաբուի Ս. Աստուածածին Աթոռանիստ Մայր եկեղեցւոյ մէջ կատարուեցաւ մեծահանդէս տօնակատրութիւն՝ նախագահութեամբ Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեան եւ մասնակցութեամբ Պատրիարքական Աթոռի հոգեւորականաց դասուն։

ՎԱՐԴԱՆ ՄԱՏԹԷՈՍԵԱՆ

Հետաքրքրութեամբ կարդացինք Յարութ Կիւլիւզեանի անդրադարձը Պէյրութի «Բագին» հանդէսին մէջ լոյս տեսած՝ Ռուբէն Խաժակ ստորագրութեամբ բանաստեղծութեան մը  («Ժամանակ», 8 Փետրուար, 2021) (*)։ Գնահատելի է, որ հեղինակը իր լուսարձակը ուղղած ըլլայ գրական հարցի մը։

ԵՐԱՄ

Դուրսը անձրեւ էր։ Ծառերը լաւ լոգանք կ՚առնէին։
Աննան նստած էր խոհանոցի սեղանին, փայտէ քառակուսի աթոռակին վրայ։ Քանի՞երորդ օրն էր։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Յաճախ կ՚անդրադառնանք հայերէնի նրբերանգներուն մասին՝ օգտուելով այս մասին հմուտ անձերու փորձառութիւններէն։ Այս ուղղութեամբ կը ներկայացնենք «Յուսաբեր» թերթի խմբագիր Բենիամին Թաշեանի (1896-1971) «Լսարան Հայ Լեզուի» հատորէն հատուածներ։

Հայաստանի Հանրապետութեան առաջին նախագահ Լեւոն Տէր-Պետրոսեան երէկ հանդիպում մը ունեցաւ Երեւանի մօտ Ֆրանսայի դեսպան Ճոնաթան Լաքոթի հետ։ Նախկին նախագահի գլխաւորած Հայ ազգային քոնկրէսի աղբիւրները հաղորդեցին, որ զրոյցը տեւած է աւելի քան ժամ մը։

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Հայաստանի խորհրդարանին մէջ մեծամասնութեան տէր «Իմ քայլը» խմբակցութեան կողմէ տարածուած վերջին հաղորդագրութիւնը շատ յստակ կերպով կ՚ընդգծէ, որ յառաջիկայ ամիսները երկրին համար պիտի ըլլան բաւական «թէժ»։ Խօսքը, անշուշտ, արտահերթ ընտրութիւններու առաջարկէն ընդհանրապէս հրաժարելու մասին է։

Ողջոյն,
Պատրիարքական Աթոռոյս երդիքին ներքեւ, տարիներ առաջ հաստատուած աւանդութիւն էր սոյն Եկեղեցականք-պաշտօնականք համառօտ տեղեկատուութիւնը, որ խիստ ամփոփ գիծերով կու տայ Աթոռոյ առօրեայ կեանքը։

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Ամբողջ աշխարհին մէջ արծարծուած գլխաւոր նիւթը քորոնավարակի դէմ պատուաստն է: Նիւթ մը, որուն մասին մէկ տարի շարունակ կը խօսուի եւ հիմա հասած է այնպիսի փուլի, որ բուն հիւանդութեան մասին այնքան չի խօսուիր, որքան՝ պատուաստին:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Մեր իւրաքանչիւրին կեանքին մէջ պատահած է պահեր, նոյնիսկ շրջաններ, երբ դժուարութիւններու մատնուած ենք, նեղութիւններու հանդիպած, մենք զմեզ անելներու առջեւ գտած, տակնուվրայ եղած, յուսալքուած, ինկած տրամադրութեամբ մը կարծած ենք, որ ամէն բանի վերջը հասած է, եւ երբ յոռեգոյնին կը սպասէինք՝ Աստուած միջամտած, խնդիրները լուծուած, հարցերը շտկուելու սկսած են. մէկը միւսին ետեւէն հրաշքներ տեղի ունենալու սկսած, եւ կարճ ժամանակի մէջ մեր ակնկալածին, մեզի մտահոգութեան առաջնորդողին ճիշդ հակառակը պատահած է։