Հոգե-մտաւոր

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

«Թատրոն»ը՝ յունարէն թարգմանութեամբ «տեսարաններու վայր, տեսարան», արուեստի ճիւղ մըն է՝ ուր արտայայտման հիմնական միջոցը դերասանն է։ Թատրոնը՝ ըստ էութեան կը համարուի ամենաազդեցիկ միջոցը, կամ գործիքը, որով կարելի է ներգործել մարդու հոգիին եւ մտքին վրայ, քանի որ հանդիսատեսը կատարուածը տեսնելով ինքզինք կը նոյնացնէ «կերպար»ի հետ։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Արդարութիւնը ինքնին, առարկայաբար, «բացարձակ» սկզբունք մը կամ իրականութիւն մըն է։ Բայց, ընդհանրապէս, մարդիկ արդարութեան վրայ առարկայաբար չեն նայիր, այլ ենթակայական, այսինքն «անձնական շահախնդրութեամբ» կը նային։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ստորեւ կը շարունակենք ներկայացնել Ա. Ամուրեանի «Հայոց առաջին պարբերաթերթը =Ազդարար= Խմբագիր՝ Յ. Քհնյ. Շմաւոնեան» խորագրեալ շահեկան յօդուածը՝ որ հրատարակուած է Յակոբ Այվազի՝ 1 մարտ 1980 թուակիր «ՔՈՒԼԻՍ» հանդէսին մէջ։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ստորեւ, կը շարունակենք ներկայացնել Ա. Ամուրեանի, 1 մարտ 1980 թուակիր «ՔՈՒԼԻՍ» հանդէսին մէջ հրատարակուած «Հայոց առաջին պարբերաթերթը =Ազդարար= Խմբագիր՝ Յ. Քհնյ. Շմաւոնեան» խորագրեալ յօդուածը։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ստորեւ կը ներկայացնենք Հայոց առաջին պարբերաթերթ «ԱԶԴԱՐԱՐ»ի հիմնադիր եւ խմբագիր Յարութիւն Քահանայ Շմաւոնեանի մասին շահեկան յօդուած մը, Ա. Ամուրեան ստորագրութեամբ, որ հրատարակուած է «ՔՈՒԼԻՍ» կիսամսեայ հանդէսին 1 մարտ 1980 թուակիր օրինակին մէջ։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Վարդը՝ վա՛րդ, բայց ինչո՞ւ ըլլայ նաեւ փուշ։ Բնութեան անայլայլելի օրէնքին տրամաբանութիւնը ա՛յդ է.- ուր որ վարդ կայ, հո՛ն փուշ ալ պիտի ըլլայ։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ֆրանսացի քննադատ մը՝ Fiérens-Gevaert, իր «Essai sur l'art contemporain» խորագրեալ ուսումնասիրութեան մէջ գեղարուեստներու մասին կը խօսի։ Ուսումնասիրութեան սկզբնաւորութեանը մէջ ան կը սահմանէ այն զանազան գեղարուեստական ուղղութիւնները, որոնք ծնունդ տուած են զանազան դասակարգի արուեստագէտներու։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Հայ մեծանուն եւ տաղանդաւոր ծովանկարիչ Յովհաննէս Այվազովսկի ծնած է 1817 յուլիս 17-ին, Թէոդոսիա (Օտեսա), Ղրիմի մէջ։
Եղած է զաւակը համեստ ընտանիքի մը՝ որ կը բնակէր ծովեզերքը, ուրկէ կրած է իր յամառ եւ անյագ հետաքրքրութիւնը դէպի ծով։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Մարդ դէպի առաջ ոստնելու համար, նախ պահ մը կանգ կ՚առնէ, մի քանի քայլ ետ կ՚երթայ, իր ընդհանուր վիճակը աչքէ կ՚անցընէ, եւ յետոյ կ՚ոստնու դէպի առաջ։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ստորեւ կը ներկայացնենք Գրիգոր Զօհրապի շահեկան մէկ յօդուածը հաւատքի մասին։ Ան կը յայտնէ իր մտահոգութիւնը հաւատքի մասին՝ որ հետզհետէ կը նուազի։