ԿԵԱՆՔԸ ԵՐԿՈ՛ՒՆՔ ՄԸՆ Է
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքը՝ որ կ՚ապրինք, նեղութիւններու, դժուարութիւններու, ցաւերու, վիշտերու եւ վերջապէս անգութ մահուան դէմ պայքա՛ր մըն է։ Այս իմաստով կեանքը մահուան պատրաստութեան մէջ երկունք մըն է։ Եւ թերեւս շատ տարօրինակ պիտի թուի, բայց կեանքը կ՚ապրի մարդ՝ մեռնելու համար։ Ուրեմն կեանքը երկո՛ւնք մըն է…։