Հարթակ

Գիտեմ, որ ըսելիքս նորութիւն չէ, բայց վերջին իրադարձութիւնները ստիպեցին զիս անգամ մը եւս, ինչպէս արաբական ասացուածքը կ՚ըսէ, «կէտերը տառերուն վրայ դնել», այսինքն՝ ամէն ինչ ճիշդ ներկայացնել՝ բնականաբար իմ տեսանկիւնէս։

Հայաստանի մէջ յաճախ տարեցներէն լսած եմ, որ եթէ սոխի կեղեւը հաստ ըլլայ՝ ձմեռը խիստ կ՚ըլլայ, իսկ եթէ բարակ ըլլայ, ձմեռը մեղմ կ՚ըլլայ… Հաւատալ, թէ՝ ոչ, սա էր բուն խնդիրը…

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ

Թաքսիին մէջէն բարձրաձայն քահ-քահները դուրսէն կը լսուին, կողքէն անցնողները կը ժպտին: Վարորդը ուրախ ու ժպտուն, երբեմն խնդուքով մը ինք եւս կը մասնակցի յաճախորդներուն քահ-քահներուն:

Գաղտնիք մը չէ, որ ամերիկացիներ եւ շատ հաւանաբար ալ շարք մը ուրիշ ազգերու ժողովուրդներ ծայր աստիճան հոգատար են իրենց որդեգրած ընտանի կենդանիներուն եւ յատկապէս շուներուն նկատմամբ։

Պատրաստեց՝ Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱ­ԼԱՅ­ՃԵԱՆ

«Այն ին­չը սու­տով սկսած է. սու­տով ալ պէտք է ա­ւար­տի։ Սա բնու­թեան օ­րէնքն է…»։
­Ֆէո­տոր Մի­խայ­լո­վիչ Տոս­տո­յեւս­քի 19-րդ դա­րու ռու­սա­կան ռէա­լիզ­մի տի­տան­նե­րէն մին էր։

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Հայաստանի Պետական բժշկական համալսարանէն շրջանաւարտ Տքթ. Ռաֆֆի Փոլատեան լիբանանահայ գեղձաբան է: Ան բացի իր մասնագիտական գործունէութենէն, նաեւ կը տանի համայնքային գործունէութիւն եւ որպէս բժիշկ հանդէս կու գայ ձայնասփիւռային յատուկ յայտագրերով:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Այն ինչ որ կը կա­տա­րուի Սու­րիոյ հիւ­սի­սա­յին շրջան­նե­րուն մէջ, բազ­մա­թիւ հար­ցադ­րում­նե­րու դուռ կը բա­նայ: 
Խօս­քը բնկա­նա­բար այդ շրջան­նե­րուն մէջ գոր­ծող քրտա­կան խմբա­ւո­րում­նե­րուն մա­սին է, ո­րոնք այ­սօր կանգ­նած են բա­ւա­կան բարդ փու­լի մը առ­ջեւ: 

Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ

Պատմութեան մէջ անշուշտ նորութիւն չէ երկրի մը ազգային հերոսին հեղինակազրկումը, նոյնիսկ՝ վարկաբեկումը: Դէպքերու արագընթաց այս ժամանակաշրջանին մէջ, երբ արժէքներու տապալումի ականատես կ՚ըլլանք, որեւէ սրբութիւն երկվայրկեանի մը մէջ կարելի է նսեմացնել:

ՌՈՒ­ԲԻ­ՆԱ ՄԱՀ­ՏԵ­ՍԻ Օ­ՀԱ­ՆԵԱՆ

Ի՞նչ­պէս կ՚ըն­կա­լենք մեր շրջա­պատն ու մեր ան­ձը: Ի՞նչ­պէս կ՚ըն­կա­լենք աշ­խար­հը: Մե՞ր աչ­քե­րով: Իսկ ի՞նչ կը նշա­նա­կէ ը­սել «մեր աչ­քե­րով»:
Մար­դու մօ­տե­ցում­նե­րու, ըն­կա­լում­նե­րու եւ աշ­խար­հա­հա­յեաց­քի ձե­ւա­ւոր­ման մէջ դե­րա­կա­տար են բազ­մա­թիւ գոր­ծօն­ներ:

Ա­ՆԻ ԲՐԴՈ­ՅԵԱՆ-ՂԱԶ­ԱՐԵԱՆ

Սփիւռքահայ խումբ մը երիտասարդներ կը համախմբուին հայրենիքի մէջ: Տարիներէ ի վեր անոնք ընտանիքներով կու գան ու հայրենիքի մէջ կ՚անցընեն իրենց ամառնային արձակուրդները: Այսպէս հասակ առած են անոնք, այսպէս եղած է տարիներու վարժութիւնը անոնց, որ մտերմութեամբ մը համակած է բոլորը, եւ մղած զանոնք փնտռելու այս պահերը ու միասին հինէն ու նորէն զրուցելու: