ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Պօղոս առաքեալ Փիլիպպեցիներուն գրած իր նամակին մէջ սապէս կ՚ըսէ. «Միշտ ուրախ եղէք Տիրոջմով… Բոլորին հանդէպ ազնիւ եղէք… Որեւէ բան թող չմտահոգէ ձեզ… Աստուծմէ խնդրեցէք ի՛նչ բանի որ կարիքը կը զգաք, եւ այն ատեն Աստուծոյ խաղաղութիւնը, որ միտքով կարելի չէ հասկնալ, խաղաղ պիտի պահէ ձեր սիրտերը եւ միտքերը, որոնք Քրիստոս Յիսուսի միացած են… Ի վերջոյ, եղբայրներ, խորհեցէք այն բաները՝ որոնք ճշմարիտ են…». (ՓԻԼԻՊ. Դ 4-8)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Զոյգերու պարագային կեանքի ամենէն դժուար փորձութիւններէն մէկն է կողակիցի կորուստը, որ կրնայ խոր հոգեբանական ազդեցութիւն ունենալ անհատներու վրայ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կը պատմուի, թէ հոգեւորական մը գիւղ գիւղ կը ճամբորդէր եւ Աւետարանը քարոզելով ժողովուրդը կը մխիթարէր։ Ան որեւէ նիւթական եկամուտ չունէր, այլ հաւատացեալներու նուէրներով կ՚ապրէր. «Քանի աշխատողը արժանի է իր օրապահիկին» (ՄԱՏԹ. Ժ 16)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մինչեւ այսօր խօսեցանք զանազան երեւոյթներու մասին, սակայն անկասկած ամենէն կարեւորներէն կարելի է նկատել մարդկային ճակատագիրին մաս կազմող հիւանդութիւնն ու անխուսափելի մահը: Հիւանդութիւնն ու մահը միակ երեւոյթն են ի տարբերութիւն միւսներուն, ո՛չ առողջ հաղորդակցութեան եւ ոչ ալ նախքան ամուսնութիւն կատարուած նախապատրաստական շրջանին հետ աղերս ունի:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Յայտնի՛ է, որ մարդ արարածը զգացում մը ունի. եթէ կրնայ անգութ ըլլալ, կրնայ նաեւ գորովագին ըլլալ՝ փոխան ատելութեան՝ սէր կ՚ընդունի։ Անէծքի տեղ աղօթք կ՚ելլէ սրտէն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Զոյգերու դաւաճանութիւնը շատ աւելի տարբեր երեւոյթ մը կը ստանայ, երբ կողմերը ունին զաւակներ. այդ դաւաճանութիւնը նման պարագայի զոյգերու մէջ տրուած խոստումի մը խզումէն դուրս գալով շատ աւելի լուրջ խնդիրներ կը ներառէ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Արժանիք» եզրը կը նշանակէ ընդհանրապէս այն հատուցումը, զոր հասարակութիւն մըն է խնդրոյ առարկան՝ որ պարտի կատարել իր անդամներէն մէկուն գործին փոխարէն՝ նկատուած իբր բարիք կամ չարիք, արժանի վարձատրութեան կամ պատիժի։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Անկասկած, ամուսնալուծութեան մեծագոյն պատճառներէն մին զոյգերու իրարու հանդէպ ի գործ դրած դաւաճանութիւնն է, սակայն դաւաճանութենէն շատ աւելի առաջնահերթ ու կարեւոր խնդիր մը գոյութիւն ունի, որովհետեւ դաւաճանութիւնը պատճառն է այլ հիմնական հարցերու, որոնք զոյգերը կ՚առաջնորդէ նման յոռի որոշումներու:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Խոնարհութիւնը քրիստոսաւանդ առաքինութիւն է։
Արդարեւ, խոնարհութիւնը բոլոր առաքինութիւններէն առաջ է, իսկ փառասիրութիւնը, մեծամտութիւնը՝ բոլոր ուխտերուն առաջինը։ Առաքինութեան՝ բոլոր բարի գործերուն գլուխը սէ՛րն է:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այնպէս ինչպէս սէրը ունի որոշ սիւներ, որոնց վրայ կարելի է հիմնել առողջ ընտանիք մը. այդ սիւներուն ամբողջութեամբ հակառակ գոյութիւն ունին այդ սիւները քանդող ազդակներ, որոնցմէ մէկն է անկասկած նիւթական տագնապն ու անոր յառաջացուցած հարցերը:
