ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Բնութիւնը օժտած, յարմարցուցած եւ կարգաւորած է ամբողջ կենդանութիւնը եւ բուսականութիւնը յատուկ ատակութիւններով եւ զարմանալի մեքենականութեամբ, իր կեանքը տեւականացնելու համար։ Արդարեւ, երբ տակաւին մարդը գոյութիւն չունէր, բուսականութիւնը գոյութիւն ունէր։ Եւ այս բուսական աշխարհը ստեղծած, մշակած են բնութեան մշակները։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այս բաժնով որպէս վերջաբան կ՚ուզենք ձեր հետ բաժնել մեր մեծագոյն մանկավարժներէն Խրիմեան Հայրիկի մտածումներով, որոնք հակառակ 135-145 տարուան հնութեան, կը շարունակէ մնալ այժմէական:
Այդ աշխատութիւններէն մեծագոյնը կարելի է նկատել Խրիմեան Հայրիկի «Դրախտի ընտանիք, …ի պէտս Հայոց ընտանեաց» աշխատութիւնը, որ գրուած է մեր թուականէն 147 տարիներ առաջ՝ 1876 թուականին:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքի մէջ նպատակի մը հասնելու, յաջողած ըլլալու համար՝ անհրաժեշտ են անցնիլ երեք հանգրուաններէ, կամ ըսենք, երեք գործողութիւններէ։ Արդարեւ, նպատակի հասնիլ դիւրին չէ. վաստակ, աշխատանք պէտք է յաջողութեան համար։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իւրաքանչիւր ծնողք իր ձեռքին մէջ ունի կաւ մը, որով Աստուծոյ օրհնութեամբ իր նմանը պատրաստելու կոչուած է: Հմտութիւնը այդ կաւով քանի հատ «նման»ներ պատրաստելու մէջ չէ. երեք կամ չորս զաւակ ունեցող ծնողքը աւելի «յաջող» կարելի չէ նկատել, քան միազաւակ ծնողք մը, որովհետեւ գուցէ ամենէն շատ այդտեղ որակը պէտք է շեշտել եւ ոչ քանակը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ներողամտութիւնը առաքինութիւն է եւ նաեւ՝ վեհանձնութիւն, եւ ո՛չ մէկ տարակոյս այս մասին, եւ ո՛չ մէկ առարկութիւն անշուշտ, բայց…
Բայց, երբ արարքը մոռցուի, ի՞նչ արժէք կ՚ունենայ զայն ներելը։ Եւ եթէ մոռցուի, ո՞վ կրնայ վստահեցնել, որ պիտի չկրկնուի նոյն արարքը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յաճախ նորեկ մայրեր հարց կու տան, թէ մեր զաւակներուն ամենէն դժուար ժամանակաշրջանը ո՞րն է. իրականութեան մէջ բոլոր ժամանակաշրջանները դժուար են, որովհետեւ իւրաքանչիւրին մարտահրաւէրը տարբեր է միւսէն եւ իւրաքանչիւրը իր կարգին կարեւոր հանգրուան մըն է մարդկային կեանքին մէջ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Բազմաթիւ երկիրներու մէջ խառն ամուսնութեան պարագաներ կը ներկայանան բաւական յաճախակի կերպով։ Ասիկա պէտք է բնական համարուի, քանի որ միջազգային յարաբերութիւնները զարգացած եւ կարելի է ըսել, որ աշխարհ այլեւս փոքրացած է եւ հեռուները մօտեցած, մարդիկ աւելի սերտ յարաբերութիւններու մէջ գտնուած են։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Որպէս ծնողք անկասկած բոլորս ալ կ՚ուզենք, որ մեր զաւակները դպրոց յաճախելով լաւ կրթութիւն մը ստանան ու հասնին այնտեղ՝ ուր գուցէ մենք չենք կրցած հասնիլ: Մանաւանդ Միջին Արեւելքի պատերազմական վիճակը նկատի ունենալով, շատ անգամ մեր հայրերն ու մայրերը դպրոցն իսկ աւարտելու բախտաւորութիւնը չեն ունեցած:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Հաւատքի հարցին մէջ, յաճախ մարդիկ կը դիմաւորուին դժուարութիւններու՝ որոնք կը կանգնին հաւատացեալներուն առջեւ։ Հաւատացեալին հաւատքի կեանքի ընթացքին առաջացող եւ գործօն դեր խաղացող երկրորդական պատճառներ արգելք կը հանդիսանան հաւատքի կեանքին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ծնողներու համար ինչքան ալ դժուար ըլլայ, մեր մարդկային կեանքին մաս կը կազմէ հիւանդ եւ կամ յատուկ խնամքի կարօտ երեխաները. շատեր այդ մէկը կ՚որակեն «փորձութիւն», իսկ ուրիշներ «տանջանք» եւ կամ կեանքի «քննութիւն». կան նաեւ այդ մէկը որպէս «օրհնութիւն» անտրտունջ ընդունողները: Ամէն պարագայի ալ նման երեխաները տարբեր ու յատուկ խնամք կը պահանջեն՝ քան միւսները:
