Արխիւ

Հա­յաս­տա­նի Մշա­կոյ­թի նա­խա­րա­րու­թեան եւ «Փիւ­նիկ» մար­դու­ժի զար­գաց­ման հիմ­նադ­րա­մին մի­ջեւ ե­րէկ ստո­րագ­րուե­ցաւ յու­շա­գիր մը, որ կը վե­րա­բե­րի «Մշա­կու­թա­յին կան­գառ» ծրագ­րին։ «Ար­մէնփ­րէս»ի հա­ղոր­դում­նե­րով, սոյն նա­խա­գի­ծը կ՚են­թադ­րէ ներ­կայ տա­րուան տե­ւո­ղու­թեան երկ­րի զա­նա­զան մար­զե­րէն ներս 426 մշա­կու­թա­յին ձեռ­նարկ­նե­րու ի­րա­կա­նա­ցու­մը։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ե­կե­ղեց­ւոյ մե­ծա­գոյն աս­տուա­ծա­բան հայ­րե­րէն մին է Սուրբ Օ­գոս­տի­նոս Աւ­րե­լիոս։ Օր մը իր ա­շա­կերտ­նե­րէն մին կը մօ­տե­նայ ի­րեն եւ կը հարց­նէ. «Ի՞նչ է քրիս­տո­նէա­կան ա­ռաջ­նա­կարգ ա­ռա­քի­նու­թիւ­նը»։ Եւ Սուրբ Օ­գոս­տի­նոս կը պա­տաս­խա­նէ. «Խո­նար­հու­թի՛ւն»։

Ի­րա­նի Ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րար Մու­համ­մէտ Ճե­ւատ Զա­րիֆ յայ­տա­րա­րեց, որ Թեհ­րա­նի եւ Մոս­կուա­յի յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը կը հան­դի­սա­նան տա­րած­քաշր­ջա­նա­յին անվ­տան­գու­թեան կա­րե­ւոր գոր­ծօն։ «Ար­մէնփ­րէս»ի հա­ղոր­դում­նե­րով, Թեհ­րա­նի մէջ կազ­մա­կեր­պուած խորհր­դա­ժո­ղո­վի մաս­նա­կից­նե­րուն յղած պատ­գա­մին մէջ Ճե­ւատ Զա­րիֆ մատ­նան­շեց կող­մե­րու հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան ա­ւե­լի քան հինգ­դա­րեայ պատ­մու­թիւ­նը։

Սուրբ Էջ­միած­նի ե­րի­ցա­գոյն միա­բան­նե­րէն նո­րոգ վախ­ճա­նեալ Տ. Մես­րոպ Արք. Գրի­գո­րեա­նի յու­ղար­կա­ւո­րու­թիւնն ու թա­ղու­մը ե­րէկ տե­ղի ու­նե­ցաւ՝ նա­խա­գա­հու­թեամբ Ա­մե­նայն Հա­յոց Տ.Տ. Գա­րե­գին Բ. Կա­թո­ղի­կո­սի։ Վախ­ճա­նեալ սրբա­զան հօր մար­մի­նը ամ­փո­փուե­ցաւ Մայր Ա­թո­ռի միա­բա­նա­կան գե­րեզ­մա­նա­տան մէջ։

Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու նորանշանակ արտաքին գործոց նախարարը անդրադարձաւ Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրին:
Ռեքս Թիլըրսըն կը նախատեսէ Հայաստանի եւ Ատրպէյճանի կառավարութիւններուն հետ աշխատիլ՝ խաղաղութեան ու կայունութեան համար:

Ս. ՄԱՀ­ՍԷ­ՐԷ­ՃԵԱՆ

Յա­րու­թիւն Թո­րո­սեան ա­նու­նը ան­մի­ջա­կա­նօ­րէն ա­րուես­տա­սէ­րը կը կամր­ջէ հայ­կա­կան ար­դի գե­ղան­կար­չու­թեան հետ: Լի­բա­նա­նէն մին­չեւ եւ­րո­պա­կան ոս­տան­ներ, Հա­յաս­տան եւ ով­կիա­նո­սէն ան­դին՝ Միա­ցեալ Նա­հանգ­ներ, ա­նոր հռչա­կը ան­ցեալ դա­րու ուշ 50-ա­կան տա­րի­նե­րէն սկսեալ տա­րա­ծուած է նկար­չու­թեան աշ­խար­հին մէջ, ոչ միայն ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան վաս­տա­կին շնոր­հիւ, այլ նաեւ իբ­րեւ ա­րուես­տի ու գե­ղան­կար­չու­թեան դա­սա­խօս-ա­րուես­տա­բան:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ի­մա­ցա­կա­նու­թիւ­նը, մարդ­կա­յին ա­ռա­քի­նու­թիւն­նե­րու՝ գլխա­ւոր, ա­մուր, կե­ցուածք մըն է՝ կա­յուն տրա­մադ­րու­թի՛ւն մը։ Ան սո­վո­րա­կան կա­տա­րե­լու­թիւն մը կ՚են­թադ­րէ, որ կը կա­նո­նա­ւո­րէ մար­դուս ա­րարք­նե­րը, կը կար­գա­ւո­րէ մարդ­կա­յին կիր­քե­րը եւ կ՚ա­ռաջ­նոր­դէ վար­քը ըստ բա­նա­կա­նու­թեան եւ հա­ւա­տա­լիք­նե­րու, ան­շեղ սկզբունք­նե­րու։

Պատ­րաս­տեց՝ ՆԱ­ՐԷ ԳԱ­ԼԵՄ­ՔԷ­ՐԵԱՆ

Եր­բեմն այն սխալ ըմբռ­նու­մը, կամ կար­ծի­քը կայ, որ ժո­ղովր­դա­յին եր­գիչ­ներ, դե­րա­սան­ներ եւ ընդ­հան­րա­պէս աստ­ղեր թե­թեւ­սո­լիկ, հա­ճո­յա­սէր եւ, ին­չո՞ւ չէ, նաեւ սահ­մա­նա­փակ հո­րի­զո­նով ան­ձեր են: Բա­րե­բախ­տա­բար այդ­պէս չէ…

Թրքա­հայ ու­սուց­չաց հիմ­նար­կի 51-րդ տա­րե­դար­ձը շա­բա­թա­վեր­ջին պատ­շաճ մթնո­լոր­տի մը մէջ նշուե­ցաւ հա­մայն­քա­յին կեան­քէն ներս։ Ե­րէկ, Ֆէ­րի­գիւ­ղի Ս. Վար­դա­նանց ե­կե­ղեց­ւոյ մէջ կի­րակ­նօ­րեայ ա­րա­րո­ղու­թիւն­նե­րուն հան­դի­սա­պե­տեց Տ. Թա­թուլ Ծ. Վրդ. Ա­նու­շեան, որ տուաւ նաեւ օ­րուան պատ­գա­մը։