Արխիւ

​Թուր­քիա-Եւ­րո­միու­թիւն յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րուն մէջ վե­րի­վայ­րում­նե­րը կը շա­րու­նա­կուին։ Ե­րէկ, Եւ­րո­խոր­հուր­դի խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վը (ԵԽԽՎ) ըն­դու­նեց Թուր­քիոյ տե­սա­կէ­տէ ժխտա­կան ո­րո­շում մը, ինչ որ պատ­ճառ դար­ձաւ Ան­գա­րա­յի ղե­կա­վա­րու­թեան բուռն հա­կազ­դե­ցու­թեան։

Թուրքիա տարածքաշրջանէն ներս բացարձակապէս չի հանդուրժեր ՓՔՔ-ի եւ անոր յարակից կառոյցներու ահաբեկչական լծակներուն:
Բանակը սաստիկ ռմբակոծումներ կատարեց Իրաքի Սինճարի շրջանին եւ Սուրիոյ Քարաչոք լերան մէջ. զինեալ ուժերու գործողութիւնները պիտի շարունակուին:

Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱԼԱՅՃԵԱՆ

«Բանալի» հարցադրում մը. բայց այդ «բանալի»ն երկսայրի սուրի նման երկու ծայրեր ունի։ Այդ երկու ծայրերու անուններն են դաւաճանութիւն եւ վստահութիւն, որոնք ընկերութեան մը երկու ներհակ «բանալի»ներն են։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Կեան­քի մէջ յա­ջո­ղե­լու եւ մտադ­րուած նպա­տա­կի մը հաս­նե­լու հա­մար անհ­րա­ժեշտ պայ­ման­ներ են՝ գի­տու­թիւ­նը, աշ­խա­տու­թիւ­նը եւ կար­գա­պա­հու­թիւ­նը, բայց յա­ջո­ղու­թիւ­նը կա­տա­րեալ ըլ­լա­լու հա­մար անհ­րա­ժեշտ է նաեւ այս ե­րեք պայ­ման­նե­րու մէջ յա­րա­տե­ւու­թի՛ւ­նը։

Մի­ջազ­գա­յին ճգնա­ժա­մա­յին խում­բի Եւ­րո­պա­յի ծրագ­րե­րու տնօ­րէն Սա­պի­նա Ֆրէյ­զըր յայտ­նեց, որ Եւ­րո­միու­թիւ­նը կրնայ ա­ւե­լի կա­րե­ւոր դեր մը խա­ղալ Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղի հա­կա­մար­տու­թեան կար­գա­ւոր­ման ու­ղի­նե­րու ո­րոն­ման գոր­ծին մէջ։

Ա­մե­րի­կա­յի Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րու Նա­խա­գահ Տա­նըլտ Թրամփ հրա­պա­րա­կեց իր պաշ­տօ­նա­վա­րու­թեան շրջա­նի ա­ռա­ջին 24 Ապ­րի­լի պատ­գա­մը։ Ան­գա­րա­յի ղե­կա­վա­րու­թիւ­նը անակն­կա­լի մը չէ են­թար­կուած Տա­նըլտ Թրամ­փի պատ­գա­մին բե­րու­մով, ո­րով­հե­տեւ ա­նոր բո­վան­դա­կու­թեան մէջ 1915-ի դէպ­քե­րը չեն ո­րա­կուած որ­պէս ցե­ղաս­պա­նու­թիւն։

Է­սաեան վար­ժա­րա­նի նա­խա­ձեռ­նու­թեամբ վեր­ջերս կազ­մա­կեր­պուե­ցաւ միջ­վար­ժա­րա­նա­յին անգ­լե­րէն գրե­լու խրախ­ճանք մը։ Հա­մայն­քա­յին միջ­նա­կարգ­նե­րու ա­շա­կեր­տա­կան խում­բե­րէ կազ­մա­կեր­պուե­ցաւ այս ծրա­գի­րը։

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

24 Ապ­րի­լի ա­մե­նէն մեծ ու նշա­նա­կա­լից մշա­կու­թա­յին ձեռ­նար­կը, ե­րէկ ե­րե­կո­յեան Ա­լեք­սանդր Սպեն­դիա­րեա­նի ա­նուան Օ­փե­րա­յի եւ պա­լէի ազ­գա­յին ա­կա­դե­մա­կան թա­­տ­րո­նին մէջ տե­ղի ու­նե­ցած հա­մերգն էր, ո­րու ըն­թաց­քին աշ­խար­հաս­փիւռ հայ ե­րա­ժիշտ­նե­րու կա­տար­մամբ հնչե­ցին Ա­րամ Խա­չատ­ուրեա­նի, Բար­սեղ Կա­նա­չեա­նի, Ա­լան Յով­հան­նէ­սի, Առ­նօ Բա­բա­ջա­նեա­նի, Ե­դուարտ Միր­զո­յեա­նի, Ղա­զա­րոս Սա­րեա­նի, Էտ­կար Յով­հան­նի­սեա­նի, Ա­լեք­սանդր Յա­րու­թիւ­նեա­նի, Ա­ւետ Տէր­տէ­րեա­նի, Կոնս­տանդին Օր­բե­լեա­նի, Ա­լեք­սանդր Ա­ճէ­մեա­նի, Կո­մի­տա­սի, Սերժ Թան­քեա­նի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն­նե­րէն:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Հայ Ե­կե­ղե­ցին, պատ­մա­կան հնա­գոյն ե­կե­ղե­ցի­նե­րէն մին է, ո­րուն գո­յու­թիւ­նը սկիզբ կ՚առ­նէ ա­ռա­քե­լա­կան դա­րէն։ Չոր­րորդ դա­րու սկիզ­բը՝ 301 թուա­կա­նին, քրիս­տո­նէու­թիւ­նը պաշ­տօ­նա­պէս հռչա­կուած է «Հայ Ժո­ղո­վուր­դի պե­տա­կան կրօն»՝ Սուրբ Գրի­գոր Լու­սա­ւոր­չի օ­րով եւ ա­նոր մի­ջո­ցով։