Արխիւ

Ներկայ տարեմուտի դրութեամբ տխուր եւ ցաւալի լուր մը հասաւ Երեւանէն. ոչ եւս է յայտնի բժիշկ Կամօ Տէր-Պետրոսեան, որ հարազատ եղբայրն է Հայաստանի Հանրապետութեան առաջին նախագահ Լեւոն Տէր-Պետրոսեանի։

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

«Պետութիւն ունենալու յաւակնութիւնով ժողովուրդները զարգացման ուղեցոյց ու օրակարգ կը մշակեն՝ հրաժարելով որդեգիր փնտռելու որբի բարդոյթէն»:
Սուրէն Սուրէնեանց. «Լաչինի միջանցքի վերաբացումէն յետոյ այնտեղ որոշ ներկայութիւն պիտի ունենայ Ատրպէյճան՝ Ռուսաստանի խաղաղապահ առաքելութեան առընթեր»:

Սամաթիոյ Սահակեան-Նունեան վարժարանին մէջ Ամանորի առթիւ տեղի ունեցաւ հանդէս մը, որ առիթ հանդիսացաւ մեծ ոգեւորութեան։ Դպրոցի «Հրաչեայ Աճառեան» սրահի երդիքին տակ տեղի ունեցաւ այս ձեռնարկը, որու ընթացքին միջնակարգի բաժնի տնօրէնուհի Պելինտա Մըխճըօղլու հանդէս եկաւ շնորհաւորութեան խօսքով մը։

Թոփգաբուի ընտանիքը Ամանորը դիմաւորեց Լեւոն-Վարդուհեան վարժարանի աշակերտներու խանդավառ հանդէսով։ Թաղի Ս. Նիկողայոս եկեղեցւոյ յարակից «Իլքքան» սրահի երդիքին տակ տեղի ունեցաւ ձեռնարկը, որ համախմբեց թաղային խորհուրդի անդամները, դպրոցի տնօրէնուհին եւ ուսուցչական կազմը, յարակից մարմիններու ներկայացուցիչները, աշակերտներու ծնողներ եւ հիւրեր։

Գարակէօզեանի ընտանիքը Նոր տարին դիմաւորեց աւանդական բացօթեայ խրախճանքով մը, որ տեղի ունեցաւ դպրոցի պարտէզին մէջ։ Իսկապէս շատ խանդավառ մթնոլորտի մը մէջ անցաւ այս երեկոյթը, որուն մասնակցեցան Խնամակալութեան ատենապետ Տիգրան Կիւլմէզկիլ եւ իր գործակից ընկերները, վարժարանի վարիչները, ուսուցչական կազմէն ներկայացուցիչներ, ծնողներ եւ մեր համայնքի բազմաթիւ անդամներ։

Պոլսահայ հոգեւորականաց դասը Ամանորի առթիւ Գումգաբուի Ս. Աստուածածին Աթոռանիստ Մայր եկեղեցւոյ մէջ համախմբուեցաւ՝ գլխաւորութեամբ Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեանի։

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Քաղուած «Յիսուսի սէրը կը բուժէ վիրաւոր ամէն սիրտ» գիրքէն. Հեղինակ՝ Վաղինակ Ծայրագոյն Վարդապետ Մելոյեան, Միաբան Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ընդհանրապէս կ՚ըսուի, թէ ճաշակներ անվիճելի են մարդկային կեանքի մէջ։ Ճաշակը ենթակայական համոզում մըն է, անոր տրուած արժէքը մարդու համեմատ կը փոխուի։

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Եթէ կենսագրութիւնը մարդու մը դիմանկարն է, անոր անցած ճամբան՝ իր ելեւէջներով, վերիվայրումներով, որոնք հնարաւորութիւն կու տան ըսելու, թէ մարդը ուրկէ՜ ուր հասած է եւ ինչե՜ր կատարած է իր կեանքի ընթացքին, ապա ուրեմն յոբելենական թուականները անկիւնադարձային հետեւանք ունենալով հանդերձ, կ՚ապահովեն նոյն այդ անհատին գոյութիւնը, յարատեւութիւնը, բարգաւաճումն ու կենսունակութիւնը։