Արխիւ

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Պէտք է խոս­տո­վա­նինք, թէ մեր ա­մէն կար­դա­ցա­ծին չենք հա­ւա­տար, մա­նա­ւանդ երբ գրուա­ծին նիւ­թը «անձ» մըն է։ Յա­ճախ խոր­հած ենք թէ՝ ե­թէ նոյն գրուածք­նե­րը տա­րի­ներ վերջ կար­դա­ցուին, կար­դա­ցող­ներ պի­տի կար­ծեն կամ պի­տի են­թադ­րեն, որ իր մա­սին գրուած «անձ»ը՝ «դի­ցա­բա­նա­կան հսկայ» մըն է իր ի­մա­ցա­կան յատ­կու­թիւն­նե­րո­վը եւ գե­ղա­րուես­տա­կան տա­ղան­դո­վը։

Հա­յաս­տան կա­տա­րած իր ե­ռօ­րեայ այ­ցե­լու­թեան ըն­թաց­քին Հռո­մի Ֆրան­սիս­քոս Պա­պը ա­ռա­քե­լա­կան օրհ­նա­գիր շնոր­հեց ԳՈ­ՀԱՐ նուա­գա­խում­բի եւ երգ­չա­խում­բի հիմ­նա­դիր Գո­հար Խա­չա­տու­րեա­նին:

Շատ պարզ է. մեր հա­մայն­քի ող­նա­սիւ­նը, ա­նոր ոտ­քի կանգ­նած մնա­լու, գո­յա­տե­ւե­լու եւ ազ­գա­յին կեն­սու­նակ կեան­քով ապ­րե­լու ե­րաշ­խիք­նե­րէն ա­մե­նէն հզօ­րը՝ հայ­կա­կան վար­ժա­րա՛նն է:

Ժի­րայր Քը­լըչ­տաղ կը տե­ղե­կաց­նէ.-

Գո­հու­նա­կու­թեամբ վե­րա­հա­սու կ՚ըլ­լանք, թէ մեր հա­մայն­քէն եր­կու ար­ժէ­քա­ւոր ե­րի­տա­սարդ­ներ՝ Մի­լե­նա Այ­սե­լի եւ Ռաֆ­ֆի Քալք վեր­ջերս ա­ւար­տած են «Կե­տիկ» հա­մալ­սա­րա­նի Մար­զա­կան գի­տու­թիւն­նե­րու ֆա­քիւլ­թէն։

«Տողուշ» խմբակին եւ աշխարհահռչակ լուսանկարիչ Արա Կիւլէրի միջեւ գոյացաւ նոր համաձայնութիւն մը:
Պէյօղլուի մէջ պիտի հիմնուի Թուրքիոյ առաջին միջազգային բնոյթով լուսանկարի թանգարանը, որ պիտի ցոլացնէ մեծանուն վարպետին ժողովածոները, կեանքն ու գործունէութիւնը: Ղեկավարութիւնը պիտի յանձնուի միջազգային մակարդակով մասնագէտներու խումբի մը՝ որպէսզի սերունդները աւելի լաւ ըմբռնեն անոր արդար արժէքը:

Ռուսաստանի արտաքին գործոց նախարարը իրերայաջորդ շփումներ կ՚ունենայ Երեւանի եւ Պաքուի մէջ:
Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտութեան խաղաղ կարգաւորման ուղղեալ դիւանագիտական երթեւեկը կ՚աշխուժանայ:

Սա­մա­թիոյ մէջ ե­րէկ տե­ղի ու­նե­ցաւ Սա­հա­կեան-Նու­նեան լի­սէի այս տա­րուան շրջա­նա­ւարտ­նե­րուն վկա­յա­կա­նի բաշխ­ման հան­դի­սա­ւոր ա­րա­րո­ղու­թիւ­նը։ Քա­ռա­սուն շրջա­նա­ւարտ­նե­րը շքեղ տո­ղանց­քով մը ներ­կա­յա­ցան բա­ցօ­թեայ ձեռ­նար­կի մաս­նա­կից­նե­րուն, ո­րոնք ջերմ զգա­ցում­նե­րով ող­ջու­նե­ցին զա­նոնք։

Սու­րիա­կան տագ­նա­պի ա­ռա­ջին օ­րե­րէն Հա­լէ­պի նուի­րեալ հայ տղա­քը հայ­կա­կան մեր թա­ղե­րու պաշտ­պա­նու­թիւ­նը ստանձ­նե­ցին: Ա­նոնք նա­խընտ­րե­ցին մա­քա­ռում­նե­րով առլ­ցուն հե­րո­սա­պա­տում կեր­տող­նե­րու դժուար ճամ­բան եւ մեծ դեր ու­նե­ցան ու կը շա­րու­նա­կեն ու­նե­նալ ոչ միայն մեր  ըն­տա­նիք­նե­րու, մեր ա­շա­կերտ­նե­րու, բա­րե­սի­րա­կան գոր­ծի նուի­րուած մեր քոյ­րե­րու եւ եղ­բայր­նե­րու, մեր ե­կե­ղե­ցա­կան­նե­րու պաշտ­պա­նու­թեան մէջ, այ­լեւ ի­րենց յան­դուգն յանձ­նա­ռու­թեամբ պա­տե­րազ­մա­կան վայ­րագ գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րուն ու ա­հա­բեկ­չա­կան ա­րարք­նե­րուն դի­մաց հայ հա­մայն­քին գո­յեր­թը ե­րաշ­խա­ւո­րող վա­հան­ներ դար­ձան:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

«Վեց օր ետք, Յի­սուս իր հետ ա­ռաւ Պետ­րո­սը, Յա­կո­բո­սը եւ Յով­հան­նէ­սը՝ եր­կու եղ­բայր­նե­րը եւ զա­նոնք բարձր լեռ մը հա­նեց, ուր ա­ռան­ձին էին։ Հոն այ­լա­կեր­պե­ցաւ ա­նոնց դի­մաց. իր դէմ­քը ա­րե­ւու նման լու­սա­ւոր դար­ձաւ եւ հա­գուստ­նե­րը լոյ­սի նման ճեր­մակ ե­ղան» (ՄԱՏԹ. ԺԷ 1-2)։