Արխիւ

Ա­ՐԱՔՍ ՓԻ­ԼԱՒ­ՃԵԱՆ-ԽՏՐԼԱ­ՐԵԱՆ

Մեր հա­րուստ ազ­գա­կա­նը իր մնա­ցոր­դա­ցէն քա­նի մը լի­բա­նա­նեան ոս­կիով իր բա­րի կա­մե­ցո­ղու­թիւ­նը եւ խղճա­հա­րու­թիւ­նը կ՚ար­տա­յայ­տէր, կը փա­փա­քէր բա­րե­գոր­ծու­թեան դափ­նեպ­սակ մը շա­հիլ եւ տօ­նա­կան օ­րե­րու նա­խօ­րեա­կին ու­րա­խաց­նել եղ­բայրս, որ ան­հո­գու­թեամբ եւ դժկա­մու­թեամբ մէկ­դի շպրտեց փու­չի­կէ այդ խեղ­ճուկ Կա­ղանդ Պա­պու­կը...։­

Պատ­րաս­տեց՝
ՎԱՐ­ԴԱ­ՆՈՅՇ ՄԱՀ­ՍԵ­ՐԷ­ՃԵԱՆ

Պա­տաս­խա­նէ՛ եւ շա­հէ՛ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ օ­րա­թեր­թի մա­տե­նա­շա­րէն հա­տոր մը։ Խոր­հուրդ մը քե­զի․­ բո­լոր նիւ­թերն ալ հա­մա­ցան­ցի վրայ կրնաս գտնել։ Հե­ղի­նա­կին ա­նու­նին հետ յի­շէ՛ նաեւ հե­ղի­նա­կին ծննդեան ու մա­հուան թուա­կան­նե­րը­․ այս ալ յա­ւե­լեալ աշ­խա­տանք քե­զի։

ՆՈ­ՐԱ ՊԱ­ՐՈՒԹ­ՃԵԱՆ

Երբ կը պատ­ռես օ­րա­ցոյ­ցին այն թեր­թը, որ­մէ ետք ե­կո­ղը կը ջնջէ ան­ցա­ծին կա­րօ­տը, այն ա­տեն կ՚ու­նե­նաս իս­կա­կան Ա­մա­նոր։ կ՚ու­նե­նաս Կա­ղանդ։

Ե­րէկ ե­րե­կո­յեան Սուրբ Փրկիչ Ազ­գա­յին հի­ւան­դա­նո­ցի մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ մնա­յուն բնա­կիչ­նե­րուն Ա­մա­նո­րի ա­ւան­դա­կան խրախ­ճան­քը։ Հո­գա­բար­ձու­թեան նա­խա­ձեռ­նու­թեամբ կազ­մա­կեր­պուած ձեռ­նար­կին պատ­րաս­տու­թիւն­նե­րը յա­ռաջ տա­րուած էին ընդ­հա­նուր քար­տու­ղա­րու­հի Սիլ­վա Թրի­քա­յի կող­մէ։

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Ա­մե­րի­կա­յի Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րու Նա­խա­գահ Պա­րաք Օ­պա­մա­յի եւ նո­րըն­տիր նա­խա­գահ Տա­նըլտ Թրամ­փի մի­ջեւ հա­ւա­նա­բար հա­մա­ձայ­նու­թեան այն սա­կաւ կէ­տե­րէն մին է՝ Իս­րա­յէ­լի կա­ռա­վա­րու­թեան որ­դեգ­րած վե­րաբ­նա­կեց­ման քա­ղա­քա­կա­նու­թիւ­նը:

Հայաստանի Հանրապետութեան Արտաքին գործոց նախարարութիւնը կոչ ուղղեց միջազգային հանրութեան:
Ատրպէյճանի զօրքերը եօթ կորուստ տուին Տաւուշի մարզի Չինարի գիւղի հարաւ արեւելեան հատուածին մէջ: Երեւանի ղեկավարութիւնը այս ոտնձգութեան ամբողջ պատասխանատուութիւնը վերագրեց Ատրպէյճանի իշխանութիւններուն:
ՀԱՊԿ-ի ընդհանուր քարտուղար Նիքոլայ Պորտեուժա սահմանին վրայ պատահածը որակեց սադրանք:

Հա­յաս­տա­նի Ազ­գա­յին ո­ղիմ­պիա­կան կո­մի­տէին նա­խա­ձեռ­նու­թեամբ Ա­մա­նո­րի սե­մին կազ­մա­կեր­պուած մաս­նա­ւոր ե­րե­կոյ­թով մը մե­ծա­րուե­ցան երկ­րի այս տա­րուան լա­ւա­գոյն տասն մար­զիկ­նե­րը։

Թուր­քիա եւ Ռու­սաս­տան կը շա­րու­նա­կեն խտա­ցեալ ջան­քեր գոր­ծադ­րել Սու­րիոյ մէջ հրա­դա­դա­րի մը ա­պա­հով­ման ուղ­ղու­թեամբ։ Ան­գա­րա­յի եւ Մոս­կուա­յի դի­ւա­նա­գի­տա­կան ջան­քե­րը ա­պա­հո­ված են Սու­րիոյ մէջ հրա­դա­դա­րի մը հաս­տատ­ման մեծ յոյ­սը։ Այս ի­րա­վի­ճա­կը միեւ­նոյն ժա­մա­նակ յա­րա­բե­րա­կան լա­ւա­տե­սու­թիւն մը կը ստեղ­ծէ քա­ղա­քա­կան լու­ծում մը գտնե­լու տե­սան­կիւ­նէն։

Տա­ղան­դա­ւոր թաւ­ջու­թա­կա­հար Նա­րեկ Հախ­նա­զա­րեան կը շա­րու­նա­կէ ար­ձա­նագ­րել նո­րա­նոր նուա­ճում­ներ եւ ամ­րապն­դել իր համ­բա­ւը։ «Ա­զա­տու­թիւն» ռա­տիօ­կա­յա­նի հա­ղոր­դում­նե­րով, ան վեր­ջերս հնա­րա­ւո­րու­թիւն ու­նե­ցաւ նուա­գե­լու շատ խորհր­դան­շա­կան նուա­գա­րա­նով մը։ Այս­պէս, Նա­րեկ Հախ­նա­զա­րեան նուա­գեց այն թաւ­ջու­թա­կով, որ 1707 թուա­կա­նին ար­տադրուած էր նուա­գա­րան­նե­րու աշ­խար­հահռ­չակ վար­պետ Ճիւ­զեփ­փէ Կվար­նե­րիի կող­մէ։ Այդ թաւ­ջու­թա­կով ցայ­սօր նուա­գած են բազ­մա­թիւ ա­նուա­նի ե­րա­ժիշտ­ներ։